مردی که در جریان یک نزاع بر سر چیدن میوههای باغش توسط فرزندان مردی دیگر، اقدام به شلیک گلوله و کشتن او کرده بود، در دادگاه اظهار داشت: «باغ ما به روی همه باز است و دست ما به خیر!»
ماجرای این پرونده هولناک در بعدازظهر سیزدهم مرداد سال گذشته در حوالی بولوار شاهنامه ۷۶ رخ داد، زمانی که مرد میانسالی به نام «مسعود سنچولی» سوار بر پژو ۴۰۵ به همراه همسر و فرزندانش، از جاده خاکی کنار دیوارهای چند باغ محصور عبور میکرد. ناگهان راننده ۵۵ ساله ترمز گرفت و خودرو را نزدیک در آهنی بزرگ یکی از باغهای میوهدار متوقف کرد.
دختربچهها که از دیدن آلوهای زرد و خوشرنگ باغ بسیار هیجانزده شده بودند، از ماشین پدرشان بیرون پریدند و به همراه مادر وارد باغی شدند که در آهنیاش قفل نداشت. تنها چند دقیقه از این اتفاق نگذشته بود که برادر صاحب باغ آلو، از باغ محصور دیگری در همان منطقه بیرون آمد و وقتی دید دختربچهها در حال جمعآوری آلو هستند، راننده پژو را سرزنش کرد.
این موضوع به زودی به مشاجره لفظی تبدیل شد و مرد اعتراضکننده موضوع سرقت آلو را به پلیس ۱۱۰ گزارش داد. اندکی بعد، صاحب باغ به نام «مصطفی» نیز به محل رسید و درگیری میان آنان شدت گرفت.
مصطفی، صاحب باغ، سلاح شکاری دولول خود را از خودرو خارج کرد و چند تیر هوایی شلیک نمود. صدای اعتراضها و درگیری بالا گرفت و همسر و فرزندان راننده، وحشتزده شاهد این موقعیت ترسناک بودند که ناگهان تیر هولناک آخر گلولهای به سر راننده میانسال اصابت کرد و او را جلوی چشمان متحیر خانوادهاش به زمین انداخت. صدای جیغ و گریههای دختربچهها در آن جاده خلوت روستایی طنینانداز شد و ضارب مسلح بلافاصله به مرکز انتظامی رفت تا تسلیم قانون شود.

به دنبال گزارش این حادثه جنایی، قاضی ویژه قتل عمد مشهد، دکتر صادق صفری، بلافاصله به بولوار شاهنامه رفت و سپس به سمت روستای دهشک حرکت کرد. بررسیهای اولیه نشان داد درگیری صرفاً به خاطر چیدن چند دانه آلو از باغی با دیوارهای بلوکی صورت گرفته و این جنایت از پیش برنامهریزی نشده بود.
با دستور قاضی شعبه ۲۵۵ دادسرای عمومی و انقلاب مشهد، مستندات و تصاویر دوربینهای مداربسته به همراه شواهد به جا مانده از صحنه جرم ضبط گردید و «مصطفی -ب» ضارب مسلح برای ارائه توضیحات به پلیس آگاهی منتقل شد.
این مرد ۴۱ ساله که از حادثه رخ داده عمیقاً اظهار پشیمانی میکرد، در تحقیقات ابتدایی به قاضی دکتر صادق صفری گفت: «من قبلاً مرحوم را نمیشناختم. همسر و فرزندان او وارد باغم شده بودند و خودش داخل خودرو نشسته بود. البته برادرم متوجه شد و به آنها گفت: ‘اینها مال مردم است، چرا این کار را میکنید؟’ اما در نهایت گفت: ‘عیب ندارد، ببرید.’»
او ادامه داد: «وقتی رسیدم گفتم اگر میوه میخواستید به من میگفتید تا به شما بدهم. همه ما را میشناسند؛ باغ ما به روی همه باز است و دست ما به خیر. اشتباه من این بود که اسلحه را با جواز خریدم ولی چند وقت پیش، وقتی در همین منطقه تیراندازی شده بود، ماموران آمدند تا سلاحها را جمع کنند اما من اشتباه کردم و اسلحهام را تحویل ندادم. ای کاش آن روز همین کار را میکردم.»
متهم همچنین ادعا کرد: «راننده پژو ۴۰۵ با یک چاقوی بلند (شمشیر) به سمت من آمده بود و قصد داشت مرا بزند. من چند تیر هوایی برای ترساندن او شلیک کردم اما او باز هم به من نزدیک میشد. در آن شرایط قصد داشتم دوباره تیر هوایی شلیک کنم که ناخواسته انگشتم به ماشه خورد و گلوله به سر او اصابت کرد.»
در ادامه تحقیقات، متهم در حضور کارشناس سلاح و کارآگاهان پلیس آگاهی نیز ماجرای تیراندازی را شرح داد و تأکید کرد که قصد کشتن نداشته و تنها به دنبال شلیک هوایی بوده است. او همچنین تصریح کرد که راننده را قبلاً نمیشناخته و با او خصومتی نداشته است.
متهم در جریان دادرسی به دفاع مشروع اشاره کرد و وجود شمشیر در دست راننده را به عنوان توجیهی برای دفاع از خود بیان نمود.
با وجود تطابق اظهارات متهم و نحوه تیراندازی در بازسازی صحنه جرم، به دستور قاضی ویژه قتل عمد مشهد، متهم برای ارزیابی سلامت روان به پزشکی قانونی معرفی شد. کمیسیون روانپزشکی پس از انجام معاینات و مصاحبه، سلامت روانی وی را تأیید کرد و او را مسئول اعمال خود دانست.
پس از تکمیل تحقیقات قضایی و با توجه به اعترافات صریح متهم و اسناد موجود، کیفرخواست این پرونده هولناک در دادسرای عمومی و انقلاب صادر شد و پس از تایید قاضی، پرونده جهت رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان خراسان رضوی ارسال گردید.
