بهزاد فراهانی، هنرمند پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، در مراسم شب جایزه ادبیات نمایشی، بخشی از سخنان خود را به دلتنگی عمیقش برای دخترش گلشیفته فراهانی اختصاص داد؛ دلتنگیای که به گفته او سالهاست با خانواده همراه است و هر روز پررنگ تر میشود.
فراهانی با اشاره به شرایط زندگی خانوادگی اش گفت هرچند از نظر شخصی زندگی آرامی دارد و از همراهی همسر و فرزندانش قدردان است، اما جای خالی گلشیفته همواره بر سر سفره خانواده احساس میشود. او تاکید کرد که دوری فرزندش تنها یک فاصله جغرافیایی نیست، بلکه زخمی عاطفی است که هر شب تازه میشود.
این هنرمند پیشکسوت تصریح کرد گلشیفته فراهانی در تبعید به سر میبرد و بازگشت او به ایران، وابسته به رخ دادن «یک اتفاق بزرگ» در کشور است؛ اتفاقی که بتواند شرایط را برای حضور دوباره او در وطن فراهم کند. به گفته فراهانی، این آرزو نه فقط خواسته یک پدر، بلکه خواست بسیاری از هنرمندان و علاقه مندان فرهنگ و هنر است.
او در ادامه سخنانش، بدون اشاره مستقیم به جزئیات سیاسی، بر این نکته تاکید کرد که شرایط فعلی باعث شده بسیاری از هنرمندان از وطن دور بمانند و همین مسئله، ضربه ای جدی به فرهنگ و هنر کشور وارد کرده است. فراهانی گفت این دوری ها، هزینه ای است که خانواده ها و جامعه هنری به طور همزمان میپردازند.
بهزاد فراهانی همچنین از محدودیت ها و سانسورهای موجود انتقاد کرد و آنها را یکی از عوامل اصلی دور شدن هنرمندان از صحنه داخلی دانست. او با لحنی صریح گفت که قانون اساسی سانسور را به رسمیت نمیشناسد، اما در عمل بسیاری از آثار و صداها امکان بروز پیدا نمیکنند.
در پایان، این هنرمند باسابقه با بیانی شاعرانه از هنرمندان خواست کنار یکدیگر بایستند و رنج های مشترک این روزگار را با هم تقسیم کنند؛ رنج هایی که یکی از تلخ ترین آنها، دوری فرزندان و همکاران از سرزمین مادری است.