مارال فرجاد با به اشتراک گذاشتن یک عکس پر از یاد و خاطره، یاد زنده‌یاد فریماه فرجامی را ارج نهاد و از روزهای شیرین اجراهای تئاتری گذشته صحبت کرد.
به گزارش ایسنا، مارال فرجاد، بازیگر سینما و تئاتر، در صفحه شخصی خود نوشت: «بعد از پایان امتحانات خرداد ۷۲، تازه برای من و مونا اصل لذت شروع شد؛ رفتن با پدر به تئاتر شهر.»
در آن سال‌ها، تئاتر شهر برای ما فقط یک سالن نمایش نبود، بلکه کل راهروها و آسانسورهایش به پاتوق دوران کودکی ما تبدیل شده بود. من، مونا، بهادر ابراهیمی و رعنا پورعرب، چهارتایی تمام گوشه و کنارهای تئاتر شهر را زیر پا می‌گذاشتیم. به همین دلیل هنوز هم وقتی به آنجا قدم می‌گذارم، احساس می‌کنم به خانه پدری خود برگشته‌ام.
آن زمان مثل الان نبود که سالن‌ها همیشه پر از جمعیت و شلوغی باشد. گروه‌ها ماه‌ها تمرین می‌کردند و مدت‌ها روی صحنه می‌ماندند. یادش به خیر، گروه مجید جعفری چه جمع درخشانی بود؛ از پدر و خسرو شکیبایی و فریماه فرجامی گرفته تا ابوالفضل پورعرب، بهرام ابراهیمی، مصطفی طاری، کریم اکبری مبارکه، اکرم محمدی و دیگران.
قبل از تمرین نمایش «آن شب که تو رو زندانی بود»، من، پدر و مونا ابتدا به دنبال فریماه عزیز می‌رفتیم که خانه‌شان نزدیک ما بود. همان زن دوست‌داشتنی که پدر همیشه می‌گفت در دانشکده هنرهای دراماتیک، زیباترین و کامل‌ترین دختر بود.
فریماه فرجامی با آن همه درخشش در آثار «نرگس»، «مادر»، «پرده آخر» و «سرب»، در تمرین‌ها و پشت صحنه بسیار فروتن، نجیب و سرشار از عشق بود.»
این افراد اصالتشان اتفاقی نبود؛ همه‌شان تحصیل‌کرده هنر بودند (بیشترشان یا فارغ‌التحصیل هنرهای دراماتیک یا هنرهای زیبا) و دانش و روحشان با هنر عجین شده بود.
با وجود آن همه شهرت و نام، خاکی بودن و تواضع از سر و رویشان می‌بارید. خدا را هزار بار شکر می‌کنم که من و مونا در همان سن و سال، هرچند نقش کوتاهی داشتیم، افتخار داشتیم کنار این عزیزان روی صحنه برویم و از آنها یاد بگیریم.
حالا بعضی وقت‌ها آدم می‌بیند از برخی تازه‌کارها چیزهایی که آدم دود از سرش بلند می‌شود! کسی با دو کار نیم‌بند چنان ژستی می‌گیرد که آدم با خودش فکر می‌کند، خداوندا، منش هنرمند واقعی همان‌هایی بود که ما در کودکی می‌دیدیم یا چیزی که اکنون می‌بینیم؟
یاد آن روزها، خوردن نان و پنیر بعد از تمرین‌ها، خنده‌هایمان و آن نگاه پرمحبت فریماه فرجامی همیشه همراه من است.»
فریماه فرجامی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، از جمله هنرمندانی بود که در آثار ماندگاری همچون «نرگس»، «مادر»، «پرده آخر» و «سرب» نقش‌آفرینی کرد و سال‌ها در گروه تئاتری مجید جعفری فعالیت داشت.
فریماه فرجامی در تیر ماه ۱۴۰۲ دار فانی را وداع گفت.
فریماه فرجامی در فیلم مادر
