ناهید کبیری، شاعر و همسر سیروس ابراهیمزاده، در بیانی تلخ درباره ماههای پایانی زندگی این بازیگر برجسته نوشت؛ روایتی که در آن به مراجعات متعدد به پزشک، مصرف آنتیبیوتیکها، تشخیص سنگ کلیه و عفونتی پرداخته شده است که نهایتاً به آسیب ریهها و فوت وی انجامید.
بر اساس گزارش 6عصر، ناهید کبیری در متنی که در صفحه شخصی خود در فضای مجازی منتشر کرده، چنین نوشته است: «همسر عزیز من، سیروس ابراهیمزاده بیمار نبود. او سنگ کلیه داشت؛ سنگی که مانند خودش بیآزار و آرام بود. ماهها با کمی خون در ادرار و سوزش به پزشک و اورژانس مراجعه کردیم و هر بار تنها آنتیبیوتیک دریافت میکرد تا اینکه یک پزشک شریف با انجام آزمایش سیتی اسکن سنگی را که از کلیه خارج شده بود، تشخیص داد.
برای خرد کردن سنگ با لیزر، فنری موقت در کلیه گذاشتند. تنها یک روز بعد، سیروس با تب و لرز شدید و عفونتی شدید به بیمارستان بازگشت. دوباره او را به اتاق عمل بردند و استنت را تعویض کردند، اما دیگر دیر شده بود. عفونت و عوارض ناشی از آن ریههایش را درگیر کرد و در نهایت سیروس عزیزم را که آرزوی سفر به ایران و بازگشت به خانهای که دوست داشت را داشت، از دست دادیم.»
اکنون من پاسخ این پرسشها را میخواهم:
چرا بسیاری از پزشکان به سوگند بقراط پایبند نیستند؟ چرا در طول این همه ماه، این همه آنتیبیوتیک بیدلیل به او داده شد که وقتی واقعاً نیاز بود، اثری نداشت؟ استنت اول چه مشکلی داشت که باعث عفونت شد و مجبور به تعویض آن شدند؟»
سیروس ابراهیمزاده کیست؟
سیروس ابراهیمزاده که در سال 1316 در اردبیل متولد شد، بازیگر، نویسنده، مترجم و کارگردان برجسته و محبوب سینما، تئاتر و تلویزیون ایران بود. او که در چند سال اخیر در آمریکا اقامت داشت، روز گذشته 30 شهریور در سن 89 سالگی از دنیا رفت. وی دارای مدرک کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد تئاتر از انگلستان بود و فعالیت هنری خود را از دهه 1340 با رادیو، دوبله و صحنه تئاتر آغاز کرد.
در زمینه بازیگری، با آثار برجستهای نظیر فیلمهای کمالالملک، تحفهها، مومیا 2، مکس، تقاطع و سریالهایی همچون آرایشگاه زیبا، ولایت عشق و کاکتوس، نقشی ماندگار با لحنی طناز، باوقار و متفاوت به یادگار گذاشت.
علاوه بر سابقه پربار بازیگری، ابراهیمزاده به عنوان پژوهشگر و نویسنده نیز چندین نمایشنامه، کتاب و ترجمه در حوزه هنرهای نمایشی و ادبیات داستانی منتشر کرده و همواره به عنوان چهرهای اهل قلم، اندیشمند و خوشنام در جامعه هنری شناخته میشد.