6عصر: «پس کی تمام میشود؟» این روزها احتمالاً یکی از پرسشهای پرتکرار درباره سریال «بدنام» است؛ واکنشی که در نگاه اول ممکن است نشاندهنده خستگی تماشاگران از طولانی شدن سریال به نظر برسد. اما باید به جنبهای دیگر هم توجه کرد: همان مخاطبی که اکنون بیصبرانه منتظر قسمت پایانی است، نزدیک به هفت ماه است که گامبهگام همراه این داستان بوده است. طبیعی است که پس از این مدت طولانی همراهی، انتظار داشته باشد که بالاخره سرنوشت شخصیتها روشن شود و قصه به نقطه پایان برسد.
این انتظار قطعاً بخشی از موفقیت سریال محسوب میشود. مخاطبی که دیگر برایش اهمیتی ندارد چه بر سر شخصیتها میآید، معمولاً دیگر منتظر پایان نمیماند و تماشای سریال را کنار میگذارد. اما درباره «بدنام» با وجود انتقادهایی از ریتم و کشدار شدن برخی بخشها، هنوز بحث بر سر این است که «آخرش چه میشود؟» و همین سؤال نشان میدهد که رشته پیوند بین مخاطب و داستان هنوز پاره نشده است.
از سوی دیگر، برای قضاوت درباره طولانی شدن مسیر «بدنام» باید به چالشهایی که در مراحل تولید و تدوین بر سر راه سریال قرار گرفته نیز توجه کنیم. امیر شیبان خاقانی، تدوینگر این سریال، درباره حذفها و اصلاحاتی سخن گفته که بخشی از آنها به ملاحظات ساترا مرتبط بوده و تأکید کرده که حذف برخی دیالوگها و صحنهها به بخشهایی از داستان آسیب زده است. طبق گفته او، مشکل تنها در کوتاه کردن چند صحنه نبوده؛ بلکه چالش این بوده که حذفها به گونهای انجام شود که جای خالی آنها برای مخاطب محسوس نباشد و در عین حال پیوستگی روایت و ارتباط احساسی با شخصیتها حفظ شود.
این نکته بسیار مهم است؛ زیرا وقتی مخاطب امروزی میپرسد «چرا تمام نمیشود؟»، بخشی از پاسخ را باید در مسیر پیچیده و دشواری جستوجو کرد که سریال طی کرده تا به نسخه نهایی برسد. پیشتر نیز کارگردان سریال درباره ممیزیهای متعدد و حذف صحنههایی صحبت کرده بود که به گفته او گاهی اثر قابل توجهی بر روند داستان داشتهاند.
بنابراین شاید بهتر باشد صدای مخاطبان را اینگونه بشنویم: «دیگر میخواهم بدانم پایان قصه چیست.» این موضوع با این جمله که «دیگر نمیخواهم ببینمش» کاملاً متفاوت است. مخاطبی که هفت ماه پای سریال مانده، حالا حق دارد که پایانی را طلب کند؛ پایانی که قرار است تکلیف همه این همراهیها، انتظارها، بحثها و حتی اعتراضها را روشن کند.
و شاید اکنون «بدنام» بیش از هر زمان دیگری موظف است به این خواسته پاسخ دهد: نه با کش دادن بیشتر داستان، بلکه با رسیدن به همان نقطهای که مخاطب ماهها برای آن صبر کرده است. آمارها نیز نشان میدهند که این همراهی تا پایان نه تنها کاهش نیافته بلکه هر ماه هم بیشتر شده است.