احمد فاطمی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس، در تاریخ ۱۵ مهرماه اعلام کرد که کمیتهای در دولت برای بررسی افزایش حقوق کارکنان تشکیل شده است و مجلس منتظر دریافت لایحه دولت در این خصوص میباشد. این اظهارنظر در حالی بیان شده که پیشتر نیز موضوع ترمیم حقوق کارکنان دولت در مجلس مورد توجه قرار گرفته بود.
بر اساس گزارش ایسنا، علی بابایی کارنامی، رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس، در مصاحبهای که در تاریخ ۱۳ مهرماه منتشر شد، با اشاره به موضوع فوقالعاده خاص کارکنان دولت، بر ضرورت اجرای این حکم تأکید کرد. وی اظهار داشت که فوقالعاده خاص در بودجه سال ۱۴۰۵ پیشبینی شده و پرداخت آن میتواند یکی از اقداماتی باشد که به ترمیم دریافتی کارکنان کمک میکند.
تزامن این اظهارات با فشارهای اقتصادی مستمر، ضرورت بررسی دقیقتر امکان تحقق این مطالبات را بیشتر نشان میدهد. تحریمها، محدودیتهای تجاری و ارزی و پیامدهای جنگ بر فعالیتهای اقتصادی و درآمدهای کشور، عواملی هستند که میتوانند منابع در دسترس دولت و هزینههای بودجهای را تحت تأثیر قرار دهند. بنابراین، از یک طرف حفظ قدرت خرید حقوقبگیران اهمیت بالاتری پیدا کرده و از سوی دیگر، چالش تأمین منابع پایدار برای افزایش پرداختها به یکی از دغدغههای اصلی سیاستگذاری تبدیل شده است.
ترمیم حقوق؛ ضرورتی معیشتی در شرایط محدودیت منابع
یکی از سوالات اساسی این است که آیا دولت توان دارد در میانه سال سازوکار افزایش حقوق کارکنان را تغییر دهد و در صورت امکان، این افزایش را با چه منابعی تأمین کند؟
افزایش هزینههای زندگی به این معناست که حتی افزایشی که در ابتدای سال به حقوقها اضافه شده است، ممکن است با گذشت چند ماه و تغییر قیمت کالاها و خدمات، بخش کمتری از هزینههای خانوار را پوشش دهد. شرایطی که فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم و جنگ نیز بر فضای کسبوکار، تجارت و درآمد خانوارها سایه افکنده، فاصله میان رشد درآمدها و هزینههای زندگی را به مسئلهای جدیتر بدل کرده است.
با این حال، ضرورت معیشتی ترمیم حقوق به تنهایی به معنای امکان اجرای فوری آن نیست. هر تصمیم برای افزایش پرداختی کارکنان باید از لحاظ مبانی قانونی، گروههای مشمول، میزان افزایش و منابع مالی مورد نیاز به دقت مورد بررسی قرار گیرد. همچنین باید روشن شود که افزایش احتمالی تا چه حد میتواند قدرت خرید حقوقبگیران را حفظ کند و آیا اثر آن در مقابل افزایش هزینههای زندگی پایدار خواهد بود یا خیر.
آیا تشکیل کمیته به ارائه لایحه منجر میشود؟
اعلام تشکیل کمیتهای در دولت برای بررسی افزایش حقوقها، اگر به صورت رسمی تأیید شود و مأموریت آن مشخص گردد، میتواند نشانه شروع بررسی کارشناسی موضوع باشد؛ اما این اقدام به تنهایی به معنای تصویب افزایش حقوق یا آغاز پرداختهای جدید نیست.
در صورتی که دولت بخواهد ترمیم حقوق را از طریق لایحهای جدید دنبال کند، باید مشخص شود این لایحه شامل کدام گروهها میشود، مبنای محاسبه افزایش دریافتیها چیست و منابع مالی مورد نیاز آن چگونه تأمین خواهد شد. همچنین زمانبندی ارائه لایحه به مجلس و مسیر بررسی و تصویب آن باید به وضوح تعیین شود.
با توجه به تحریمها و شرایط جنگ، برآورد درآمدهای واقعی دولت و هزینههای ضروری کشور اهمیت بیشتری یافته است. بنابراین، ارزیابی امکان افزایش حقوق نیازمند اطلاعات دقیق درباره منابع بودجهای، تعهدات مالی جدید و اولویتبندی هزینهها است؛ بدون این اطلاعات نمیتوان درباره امکان اجرای طرح در نیمه دوم سال به نتیجه قطعی رسید.
فوقالعاده خاص؛ اجرای حکم موجود یا افزایش جدید؟
علاوه بر احتمال ارائه لایحهای برای ترمیم حقوق، موضوع اجرای فوقالعاده خاص کارکنان دولت نیز مطرح است. این دو مسیر باید به طور جداگانه بررسی شوند؛ زیرا اجرای حکمی که به گفته نمایندگان در بودجه پیشبینی شده است، با ایجاد سازوکار جدید برای افزایش حقوق لزوماً یکسان نیست.
اگر قرار باشد فوقالعاده خاص به عنوان مبنای افزایش دریافتیها مورد استفاده قرار گیرد، باید مشخص شود کدام گروهها مشمول این فوقالعاده هستند، میزان پرداخت برای هر گروه چگونه تعیین میشود، اعتبار مورد نیاز از چه محلی تأمین خواهد شد و پرداختها از چه زمانی آغاز میشود.
از سوی دیگر، اگر به دلیل محدودیت منابع یا ابهام در نحوه اجرا، دولت با موانعی مواجه است، لازم است این موانع به صورت شفاف اعلام شود تا مجلس بتواند درباره راهکارهای قانونی و مالی مناسب تصمیمگیری کند.
نقش مجلس میان مطالبه افزایش حقوق و محدودیتهای بودجهای چیست؟
در چنین شرایطی، نقش مجلس تنها محدود به اعلام ضرورت افزایش حقوق نیست. نمایندگان میتوانند از دولت درباره وضعیت کمیته بررسی افزایش حقوق، زمان ارائه لایحه، منابع تأمین اعتبار و نحوه اجرای احکام موجود توضیح بخواهند و بر روند تصمیمگیری نظارت داشته باشند.
با این وجود، تصمیمگیری درباره ترمیم حقوق باید همزمان دو نکته را مد نظر قرار دهد: از یک سو حفظ قدرت خرید کارکنان و کاهش فشار معیشتی بر خانوارها؛ و از سوی دیگر تأمین منابع مالی مطمئن و جلوگیری از ایجاد تعهداتی که در ادامه سال اجرای آنها با مشکل مواجه شود.
در شرایطی که اقتصاد کشور با محدودیتهای ناشی از تحریمها و پیامدهای جنگ روبرو است، شفافسازی درباره منابع مالی و زمانبندی اجرای تصمیم احتمالی اهمیت ویژهای دارد. صرف اعلام افزایش حقوق بدون مشخص شدن پشتوانه مالی و سازوکار اجرایی، پاسخ روشنی به مطالبه کارکنان نخواهد بود.
آیا ترمیم حقوق در نیمه دوم سال به تصمیم اجرایی میرسد؟
از اظهارات نمایندگان منتشر شده چنین برمیآید که پیگیری موضوع ترمیم حقوق در مجلس ادامه دارد؛ اما برای پاسخ نهایی باید وضعیت تشکیل کمیته دولت، نتایج بررسیهای آن، زمان احتمالی ارائه لایحه و نحوه تأمین اعتبار کاملاً مشخص شود.
سؤال اصلی این است که آیا دولت در شرایط فعلی اقتصاد کشور برنامهای مشخص و با پشتوانه مالی برای ترمیم حقوق کارکنان در نیمه دوم سال تنظیم کرده است؟ اگر چنین برنامهای در دست بررسی است، چه زمانی به مجلس ارائه میشود و آیا اجرای آن به افزایش واقعی دریافتی کارکنان منتهی خواهد شد؟
پاسخ به این پرسشها میتواند نشان دهد که مطالبه ترمیم حقوق در نیمه دوم سال، باوجود محدودیتهای اقتصادی و بودجهای، تا چه اندازه قابلیت تبدیل شدن به تصمیمی اجرایی را دارد؛ تصمیمی که هم به فشار معیشتی حقوقبگیران توجه کند و هم بر منابع مالی مشخص و سازوکار قانونی واضح استوار باشد.
