بر اساس گزارش سایت طلا و تحلیل نموداری که روند ماهانه مصرف سرانه گوشت قرمز را در دو دوره زمانی دهه ۶۰ و سال ۱۴۰۴ مقایسه می‌کند، میانگین مصرف سالانه سرانه در دهه ۶۰ نزدیک به ۲۸.۳ کیلوگرم بوده است؛ این در حالی است که در سال ۱۴۰۴ این رقم به میانگین ۸.۵ کیلوگرم کاهش یافته است، که نشان‌دهنده کاهش بیش از ۷۰ درصدی و افت مصرف به کمتر از یک‌سوم مقدار آن دوره می‌باشد.
روند کاهشی در تمام ماه‌های سال
این کاهش قابل توجه در تمامی ماه‌های سال به وضوح دیده می‌شود. در دهه ۶۰، مصرف ماهانه سرانه گوشت قرمز در بازه‌ای بین ۲۶ تا ۳۱ کیلوگرم قرار داشت، اما در سال ۱۴۰۴ این مقدار به محدوده ۶ تا ۱۰ کیلوگرم کاهش یافته است. حتی در ماه‌های پرمصرف مانند تیر و مرداد، میزان مصرف به سختی به ۱۰ کیلوگرم می‌رسد، که در مقایسه با ارقام حدود ۳۰ تا ۳۱ کیلوگرم در همان ماه‌ها طی دهه ۶۰، اختلاف بسیار قابل توجهی را نشان می‌دهد و عمق افت قدرت خرید خانواده‌ها را به‌خوبی نمایان می‌سازد.
بررسی علل و پیامدها
کارشناسان اقتصادی معتقدند این کاهش شدید، بازتابی مستقیم از تورم مزمن در کالاهای اساسی و به‌خصوص اقلام پروتئینی است. اگرچه در دهه ۶۰، با وجود شرایط جنگی و محدودیت‌های تامین کالا، سیاست‌های حمایتی و ثبات نسبی قیمت‌ها در کالاهای اساسی مانند کوپن و سهمیه‌بندی، تا حدی توانستند سبد غذایی خانوار را محافظت کنند، اما در سال ۱۴۰۴، افزایش‌های مکرر قیمت و کاهش قدرت خرید باعث شده است که گوشت قرمز یا کاملاً از سبد مصرفی بسیاری از دهک‌های درآمدی حذف شود و یا به کالایی لوکس تبدیل گردد.
ادامه این روند و جایگزینی منابع پروتئینی ارزان‌تر به جای گوشت قرمز، هشداری جدی برای امنیت غذایی و سلامت عمومی جامعه در بلندمدت است؛ وضعیتی که ضرورت بازنگری در سیاست‌های کلان اقتصادی و افزایش حمایت‌های معیشتی را بیش از پیش آشکار می‌سازد.