خانواده امیرمحمد خالقی با گذشت از حق قصاص، شروط و وعده‌هایی را مطرح کرده‌اند که هنوز در انتظار تحقق هستند.
بر اساس گزارش خبرگزاری مهر، امیرمحمد خالقی، دانشجوی دانشگاه تهران، شامگاه ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ هنگام بازگشت به خوابگاه در محدوده کوی دانشگاه تهران مورد زورگیری قرار گرفت. در این حادثه، او با ضربات چاقو زخمی شد و پس از انتقال به بیمارستان، جان خود را از دست داد.
در ادامه، متهمان این پرونده بازداشت شده و دادگاه به پرونده رسیدگی کرد. متهم اصلی، احمدرضا، به قصاص محکوم و این حکم در مراحل قضایی تأیید شد.
با این وجود، خانواده امیرمحمد تصمیم گرفتند از حق قصاص صرف نظر کنند. بر اساس گفته‌های محمدامین خالقی، برادر امیرمحمد، این گذشت بر پایه مجموعه‌ای از شروط و درخواست‌ها صورت گرفته است؛ از جمله ساخت سالن ورزشی در روستای زادگاه امیرمحمد، پیگیری ساخت مدرسه‌ای به نام او، نامگذاری فضایی در دانشگاه تهران و همچنین نامگذاری کوچه محل وقوع حادثه.
پس از گذشت مدتی از اعلام گذشت توسط خانواده، محمدامین خالقی در گفتگو با مهر آخرین وضعیت اجرای این شروط و وعده‌های مرتبط با حادثه را تشریح کرده است.
شروطی که هنوز به نتیجه نرسیده‌اند
محمدامین خالقی درباره جدیدترین وضعیت شروط خانواده برای گذشت از قصاص گفت: یکی از مهم‌ترین این شروط، ساخت سالن ورزشی در روستای «درمیان» است؛ روستایی که به گفته او فاقد هرگونه سالن ورزشی است و تا مرکز شهرستان حدود ۱۶ تا ۱۷ کیلومتر فاصله دارد.
وی افزود: فراهم کردن امکانات ورزشی برای جوانان روستا می‌تواند نقش مؤثری در پر کردن اوقات فراغت آنها و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی داشته باشد، به‌خصوص که مسیر ارتباطی روستا به مرکز شهرستان نیز وضعیت مناسبی ندارد.
خالقی ادامه داد: مقرر شده بود خانواده احمدرضا با همکاری مددکاری کانون اصلاح و تربیت و دادسرای جنایی تهران مبلغی را برای این امور پرداخت کنند اما این مبلغ تاکنون پرداخت نشده است. اگرچه بخشی از هزینه‌ها پرداخت شده، اما عملیات اجرایی سالن هنوز شروع نشده و به گفته وی، موضوع تهیه نقشه و آغاز فونداسیون هنوز بلاتکلیف مانده است. تغییر مدیران و عدم پیگیری وعده‌های پیشین از جمله دلایل اصلی عدم پیشرفت این پروژه عنوان شده است.
مدرسه‌ای به نام امیرمحمد؛ وعده‌ای در پیچ‌وخم اداری
وی افزود: ساخت مدرسه‌ای به نام امیرمحمد در زادگاهش نیز یکی دیگر از وعده‌هایی بود که پس از این حادثه مطرح شد. در ابتدا به خانواده اعلام شد که این مدرسه ظرف حدود شش ماه ساخته خواهد شد و حتی قرار بود برای مهرماه سال گذشته آماده شود، اما با گذشت زمان، پروژه همچنان درگیر مراحل اداری و بوروکراسی بوده و عملیات ساخت آن هنوز تحقق نیافته است.
او همچنین گفت که وعده‌ای برای ساخت مجتمع آموزشی در مرکز استان و نامگذاری آن به نام امیرمحمد نیز داده شده بود که تا کنون محقق نشده است.
وعده‌ای در دانشگاه تهران
محمدامین خالقی به وعده مسئولان دانشگاه تهران اشاره کرد که قول داده بودند فضایی در دانشگاه، مانند سالن یا محیطی دانشگاهی، به نام امیرمحمد اختصاص دهند. این وعده پس از حادثه و اعتراضات دانشجویی مطرح شد اما تاکنون اجرایی نشده است. همچنین وعده نامگذاری کوچه محل وقوع حادثه به نام امیرمحمد نیز مطرح شده بود که به گفته خالقی، هنوز به نتیجه نرسیده است.
کوچه‌ای با سابقه ناامن پیش از حادثه امیرمحمد
برادر امیرمحمد درباره وضعیت امنیتی محل حادثه گفت: کوچه‌ای که این حادثه تلخ در آن رخ داد، پیش از قتل امیرمحمد نیز محل وقوع چندین مورد خفت‌گیری دانشجویان بوده است.
او افزود: پس از قتل امیرمحمد، در این محل اقداماتی مانند نصب دوربین‌های نظارتی، استقرار کانکس پلیس و تأمین روشنایی کوچه انجام شد.
خالقی معتقد است اگر چنین تدابیر امنیتی پیش از حادثه اتخاذ شده بود، احتمالاً می‌شد از وقوع آن جلوگیری کرد.
احمدرضا همچنان در کانون اصلاح و تربیت است
محمدامین خالقی درباره وضعیت احمدرضا، متهم اصلی پرونده، گفت: خانواده امیرمحمد تنها از حق قصاص گذشت کرده‌اند و از سایر مجازات‌های مربوط به سرقت و جرایم دیگر گذشت نکرده‌اند. بنابراین، این گذشت به معنی پایان تمام مجازات‌های احمدرضا نیست و او همچنان باید مجازات‌های دیگر را تحمل کند.
اکنون پس از گذشت خانواده از قصاص، بخش مهمی از مطالبات آنها نه مرتبط با اجرای حکم، بلکه در خصوص عملی شدن وعده‌هایی است که همزمان با گذشت و پس از رخداد حادثه مطرح شده‌اند؛ وعده‌هایی که از ساخت سالن ورزشی و مدرسه گرفته تا نامگذاری فضاهای دانشگاهی و کوچه محل حادثه را شامل می‌شود و به گفته خانواده، هنوز بخش‌های زیادی از آنها روی زمین باقی مانده است.