اعتماد آنلاین: مردی که به دلیل شک و سوءظن نسبت به همسر سابقش به خانه او یورش برده و علاوه بر زخمی کردن زن، مادر او را به قتل رسانده است، در دادگاه حاضر شد تا پاسخگوی اعمال خود باشد.
این متهم که مردی نزدیک به ۳۰ سال سن دارد، ابتدا همسر سابقش را با ۱۴ ضربه چاقو مجروح کرد و سپس با وارد کردن ۱۸ ضربه چاقو به مادر او، زن میانسال را به قتل رساند.
حدود یک سال پیش ساکنان منطقه‌ای در شهریار به پلیس اطلاع دادند که مردی به خانه همسر سابقش حمله کرده و درگیری خونینی رخ داده است. با دریافت این گزارش، نیروی انتظامی به محل حادثه اعزام شد و در آنجا مادر و دختر را که در بخش هال خانه غرق در خون افتاده بودند، مشاهده کردند. هر دو بلافاصله به بیمارستان منتقل شدند اما ساعاتی بعد زن میانسال به نام یلدا جان خود را از دست داد.
تحقیقات پلیس آغاز شد و مشخص شد ضارب، داماد سابق خانواده به نام سهیل است که مدتی قبل از همسرش، شیما، جدا شده بود. شیما که به شدت زخمی شده بود، پس از بهبودی نسبی به پلیس گفت: «شوهر سابقم ابتدا با خانه تماس گرفت تا با دخترمان رویا صحبت کند. ابتدا خودم گوشی را برداشتم. ناگهان گفت صدای مردی از خانه می‌آید. من گفتم هیچ مردی اینجا نیست، سپس شروع به فحاشی کرد و تماس را قطع کرد.»
او ادامه داد: «چند دقیقه بعد سهیل در را کوبید و با زور وارد خانه شد. وسایل خانه را به هم ریخت و مدام اصرار داشت که مردی در خانه است و باید او را پیدا کند. مادرم تلاش کرد جلویش را بگیرد اما سهیل مادرم را با چاقو زد. من جلو رفتم تا مانع از کشتن مادرم شوم ولی او مرا هم با چاقو زخمی کرد. بیهوش شدم و دیگر چیزی نفهمیدم. وقتی در بیمارستان به هوش آمدم، حتی نمی‌دانستم دخترم کجاست.»
پلیس دریافت که سهیل پس از این جنایت، دخترش را سوار ماشین کرده و به خانه پدرش برده و کودک را به پدر و مادرش سپرده و سپس متواری شده است. مأموران رد او را در روستایی در سیاهکل پیدا کردند و او را دستگیر کردند.
پس از تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، پرونده به شعبه ۸ دادگاه کیفری استان تهران ارجاع شد. در جلسه رسیدگی که صبح امروز برگزار شد، وکیل اولیای دم درخواست قصاص کرد و اظهار داشت: «موکلان من هیچ گذشتی ندارند و حتی تفاضل دیه را هم پرداخت می‌کنند. همچنین خواستار دیه جراحات غیرمنتهی به مرگ در بدن یلدا هستند. همچنین شیما نیز به دلیل جراحات وارده بر بدنش خواستار دریافت دیه و مجازات متهم است.»
قاضی سپس از متهم خواست تا در جایگاه حاضر شود که او گفت: «فعلاً توان صحبت ندارم و وکیلم دفاع می‌کند.»
وقتی نوبت به وکیل متهم رسید، او چنین گفت: «موکل من دچار اختلال روانی است. پیش از این حادثه چند بار اقدام به خودکشی کرده بود و پس از آن نیز در زندان تلاش به خودکشی داشت و همین هفته گذشته دچار سکته شد. با توجه به شرایط روحی و جسمی او، ما درخواست اعزام به بیمارستان روان‌پزشکی را داده‌ایم اما زندان این درخواست را نپذیرفته است.»
وکیل ادامه داد: «با اینکه موکلم از همسرش جدا شده بود، اما آنها بارها رجوع کرده و حتی با هم سفر و مدتی هم زندگی مشترک داشتند. به همین دلیل او نسبت به صدایی که شنیده حساس شده است. من درخواست می‌کنم موکلم به پزشکی قانونی فرستاده شود تا میزان اختلال روانی‌اش مشخص شود.»
در ادامه قاضی دوباره از متهم خواست سخن بگوید که او اظهار داشت: «من چیزی یادم نمی‌آید و نمی‌دانم دقیقاً چه اتفاقی افتاده است. تنها به خاطر دارم که به خانه مادرزنم رفتم تا آن مرد را پیدا کنم. داشتم به سمت حمام می‌رفتم که او جلوی من را گرفت. یک ضربه زدم که شاید خود به خود اتفاق افتاده باشد. چند ساعت بعد متوجه شدم دستم خون‌آلود است. وقتی به خودم آمدم، دیدم دخترم در ماشین است و صدایش را شنیدم.»
متهم افزود: «من به سیاهکل فرار نکردم، فقط خواستم تنها باشم. من زنم را دوست داشتم و مادرش مثل مادر من بود. ما خانواده بودیم و از کاری که کردم خیلی پشیمانم. اگر آنها قصاص نکنند، خودم خودکشی خواهم کرد.»
سپس وکیل اولیای دم بار دیگر در جایگاه قرار گرفت و گفت: «متهم حالا ادعا می‌کند چیزی به یاد نمی‌آورد، در حالی که کاملاً آگاه بوده است. او پس از قتل لباس‌های خونینش را عوض کرد، دختر را به خانه مادرش برد و فرار کرد. اگر کسی اختلال روانی داشت، نمی‌توانست این‌قدر برنامه‌ریزی شده عمل کند.»
در پایان با توجه به نبود نظریه پزشکی قانونی درباره سلامت روان متهم، قضات تصمیم گرفتند او را به پزشکی قانونی معرفی کنند تا پس از اعلام نتیجه، تصمیم نهایی اتخاذ شود.