کایریوس پس از گذراندن روزهای دشوار و تلخ، اکنون همچون فردی تازه متولد شده است.
به گزارش تسنیم، زمانی نام لوریس کایریوس بیش از هر چیز با یک شب تلخ و چند اشتباه تاریخی در ذهن‌ها گره خورده بود تا مهارت‌های دروازه‌بانی‌اش. در هشتم خرداد 1397، دروازه‌بان آلمانی لیورپول در فینال لیگ قهرمانان مقابل رئال مادرید، یکی از سخت‌ترین لحظات دوران حرفه‌ای خود را تجربه کرد؛ شبی که دو اشتباه مستقیم او در گل‌های کریم بنزما و گرت بیل باعث شکست 3 بر 1 لیورپول شد و تبدیل به یکی از مشهورترین «میم‌های» فوتبال گردید.
اما حالا، پس از گذشت هشت سال، داستان کاملاً متفاوتی رقم خورده است. کایریوس امروز دروازه‌بان اصلی شالکه است؛ تیمی که پس از بازگشت به بوندس‌لیگا، دوباره در سطح اول فوتبال آلمان حضور یافته و قرارداد او را تا تابستان 2028 تمدید کرده است. در فصل گذشته، کایریوس یکی از ارکان اصلی صعود شالکه بود؛ وی در 30 بازی حاضر شد، 13 کلین‌شیت ثبت کرد و همراه با بهترین خط دفاع لیگ، نقش کلیدی در قهرمانی تیمش در بوندس‌لیگا 2 ایفا نمود.
شبی که مسیر زندگی تغییر کرد
پس از فینال لیگ قهرمانان 2018، کایریوس مسئولیت شکست را پذیرفت و از هم‌تیمی‌ها و هواداران لیورپول عذرخواهی کرد. فشار روانی آن شب بسیار فراتر از یک شکست فوتبالی بود؛ موجی از انتقادها و تمسخرها به حدی رسید که او حتی به ترک فوتبال فکر کرد.
کایریوس بعدها بیان کرد که در آن زمان علاقه‌اش به فوتبال را از دست داده بود؛ تمرین و بازی برایش دشوار شده بود و حس می‌کرد هیچ‌کس شرایط او را درک نمی‌کند. او به روان‌شناس مراجعه کرد اما بخش مهمی از مسیر بازگشت را خودش طی نمود.
بعدها مشخص شد که کایریوس در بخش بزرگی از نیمه دوم آن فینال با ضربه مغزی بازی کرده است؛ آسیبی که ناشی از برخورد آرنج سرخیو راموس به سرش بود. با این حال، این مسأله هیچگاه نتوانست خاطره تلخ آن شب را از ذهن فوتبال پاک کند.
لیورپول یک سال بعد قهرمان اروپا شد اما کایریوس دیگر در ترکیب تیم نبود و برای کسب فرصت بیشتر راهی بشیکتاش شد.
دوران ترکیه؛ از بحرانی به بحرانی دیگر
کایریوس در دو فصل حضورش در بشیکتاش 67 بازی انجام داد اما دوران حضورش در استانبول نیز بدون مشکل نبود. اختلاف با مدیران باشگاه و تأخیر در پرداخت دستمزدها نهایتاً منجر به شکایت او به فیفا شد. شیوع ویروس کرونا نیز شرایط را پیچیده‌تر کرد و حضور او در ترکیه زودتر از موعد پایان یافت.
پس از آن، روزهای سخت‌تری در انتظار کایریوس بود. از سپتامبر 2020 تا ژوئن 2024، وی فقط هفت بازی انجام داد. ابتدا به یونیون برلین قرض داده شد و سپس به عنوان بازیکن آزاد به نیوکاسل پیوست که عمدتاً نقش دروازه‌بان ذخیره را داشت.
حتی در تابستان 2024 نیز پیشنهاد مناسبی برای ادامه فوتبالش دریافت نکرد اما در نهایت شالکه به سراغ او آمد.
شالکه؛ فرصتی برای شروع مجدد
کایریوس در ژانویه 2025 به شالکه پیوست و خیلی سریع توانست اعتماد کادر فنی را جلب نماید. هرچند مصدومیت در هفته بیست‌وهفتم فصل گذشته باعث شد ادامه مسابقات را از دست بدهد، اما عملکرد کلی‌اش در فصل آنقدر مثبت بود که باشگاه تصمیم گرفت قرارداد او را تمدید کند.
شالکه در فصل صعود خود تنها 31 گل دریافت کرد که بهترین آمار دفاعی لیگ بود. کایریوس با 13 کلین‌شیت در 30 بازی، یکی از عوامل کلیدی این موفقیت به شمار می‌رفت. باشگاه در ژوئن 2026 قرارداد او را تا 30 ژوئن 2028 تمدید کرد.
کایریوس در آن زمان گفته بود که اگر شالکه به سراغش نمی‌آمد، احتمالاً به پایان دوران حرفه‌ای خود فکر می‌کرد. اکنون او در سن 33 سالگی دوباره در سطح اول فوتبال آلمان حضور دارد.
درخشش مقابل بایرن و بازگشت اعتمادبه‌نفس
شروع فصل 27-2026 برای شالکه در بوندس‌لیگا آسان نبود. این تیم در هفته نخست مقابل آگزبورگ با نتیجه 3 بر صفر شکست خورد اما کایریوس به سرعت پاسخ منتقدان را داد.
در هفته دوم، شالکه مقابل بایرن مونیخ به تساوی بدون گل دست یافت و کایریوس با چند واکنش مهم، بهترین بازیکن زمین لقب گرفت. مانوئل نویر، دروازه‌بان بایرن، پس از بازی عملکرد همتای خود را تحسین کرد و تأکید نمود که واکنش‌های کایریوس مانع پیروزی تیم مونیخی شده است.
در هفته سوم نیز شالکه با نتیجه 3 بر 1 یونیون برلین را شکست داد و کایریوس بار دیگر به عنوان بهترین بازیکن مسابقه انتخاب شد. در آن زمان، او با 22 سیو در صدر جدول دروازه‌بانان بوندس‌لیگا قرار داشت.
آمار فعلی نیز نشان می‌دهد این موفقیت تصادفی نبوده است؛ کایریوس پس از چهار بازی، 24 سیو و نرخ مهار 85.2 درصد را ثبت کرده است.
تیم ملی؛ رویایی که هنوز پابرجاست
درخشش کایریوس طبیعی است که بحث دعوت او به تیم ملی آلمان را دوباره به میان آورد. او هرگز برای تیم بزرگسالان کشورش بازی نکرده و رقابت برای حضور در فهرست ژرمن‌ها بسیار شدید است.
یورگن کلوپ، سرمربی جدید تیم ملی آلمان، در اولین انتخاب‌های خود رویکرد وسیعی داشت و برای چهار مسابقه لیگ ملت‌ها در دو فهرست متفاوت، مجموعاً 44 بازیکن را دعوت کرد. اما نام کایریوس در میان آنان نبود. دروازه‌بان‌هایی مانند مارک‌آندره ترشتگن، فین دامِن و الکساندر نوبل در فهرست کلوپ جای داشتند.
کایریوس نیز تأکید کرده که انتظاری از تیم ملی ندارد و ترجیح می‌دهد روی عملکردش در شالکه تمرکز کند. ممکن است دعوت به تیم ملی هنوز رویایی دور از دسترس باشد، اما مسیر حرفه‌ای او نشان داده که درباره کایریوس نباید زود نتیجه‌گیری کرد.
او روزی به عنوان مقصر اصلی شکست لیورپول در فینال لیگ قهرمانان شناخته می‌شد؛ بازیکنی که حتی فکر می‌کرد دیگر قادر به بازگشت به فوتبال نیست. اما حالا دروازه‌بان 33 ساله شالکه بار دیگر در بوندس‌لیگا می‌درخشد و مهم‌تر از هر آماری، اعتمادبه‌نفس از دست رفته‌اش را باز یافته است. شاید کایریوس نتواند آن شب تلخ مادرید را پاک کند اما می‌تواند داستان دوران حرفه‌ای‌اش را با پایانی کاملاً متفاوت و موفقیت‌آمیز بازنویسی نماید.