گونزالو آپازا که زمانی همبازی لئو مسی، شاگرد دیه‌گو مارادونا و هم‌اتاقی امیلیانو مارتینز بود، این روزها در آرژانتین به فروش سیب‌زمینی و پیاز مشغول است.
بر اساس گزارش ورزش سه، دنیای فوتبال پر از داستان‌های تلخ بازیکنانی است که نزدیک فتح قله بودند اما ناگهان مسیرشان تغییر کرد و سقوط کردند؛ اما سرنوشت گونزالو آپازا آن‌قدر تلخ است که کمتر نمونه‌ای مشابه آن یافت می‌شود. بازیکنی که روزگاری در زمین فوتبال کنار لیونل مسی و دیگو مارادونا بازی می‌کرد و هم‌اتاقی امیلیانو مارتینز بود، پیش از آنکه به ستاره تبدیل شود و به درآمد مالی برسد، فوتبال حرفه‌ای را کنار گذاشت و حالا با توزیع کپسول گاز، سیب‌زمینی و پیاز خرج زندگی‌اش را درمی‌آورد.
گونزالو از سن ۱۲ سالگی وارد آکادمی معتبر ریورپلاته شد. او در تیم رویایی متولدین ۱۹۹۲ این باشگاه در کنار چهره‌هایی چون اریک لاملا، لئاندرو گونزالس پیرز و رودریگو ری بازی می‌کرد؛ نسلی طلایی که پنج عنوان قهرمانی در رده‌های پایه کسب کرد.
درخشش آپازا که هافبک بسیار مستعدی بود، باعث شد درهای تیم‌های ملی پایه آرژانتین به رویش باز شود. او نخستین بار توسط اوبالدو فیلول به تیم ملی دعوت شد و به تدریج تا رده‌های زیر ۱۵، زیر ۱۷ و زیر ۲۰ سال پیش رفت. در رقابت‌های قهرمانی آمریکای جنوبی و جام جهانی نوجوانان ۲۰۰۹، دیبو مارتینز سنگربان تیم و هم‌تیمی او بود. آپازا درباره روزهای هم‌نشینی با این گلر مشهور آرژانتین گفته است: «دیبو دقیقاً همان اعتمادبه‌نفس را داشت که امروز می‌بینید. اصلاً برایم عجیب نیست که او به این همه افتخارات بزرگ در فوتبال جهان دست یافته است.»
آپازا در تیم ملی زیر 17 سال آرژانتین
اوج دوران ورزشی گونزالو پیش از جام جهانی نوجوانان نیجریه بود. تیم نوجوانان آرژانتین در یک بازی به اردوی تیم بزرگسالان دعوت شدند تا نقش حریف تمرینی را ایفا کنند. می‌دانید سرمربی آن تیم چه کسی بود؟ دیه‌گو مارادونا.
آپازا درباره آن روزهای رویایی می‌گوید: «چهارشنبه‌ها با تیم بزرگسالان بازی می‌کردیم؛ خود دیگو وسط زمین با سوت داوری می‌کرد و ما روبروی مسی و دیگر ستاره‌های بزرگ می‌دویدیم. همه چیز مثل یک خواب و رویا بود. دوست داشتم وسط تمرین بدوم و مارادونا را بغل کنم؛ باید کسی نیشگونم می‌گرفت تا باور کنم این واقعیت است. مسی با نیمی از توانش بازی می‌کرد اما طوری به نظر می‌رسید که انگار صددرصد قدرتش را به کار گرفته است.»
اما درهای تیم اصلی ریورپلاته هیچ‌گاه به روی او باز نشد. آپازا برای رهایی از رکود به تیم‌های دسته پایین‌تر رفت؛ دوره‌ای کابوس‌وار در تیم‌هایی مانند دپورتیوو مرلو و دفنسورس د بلگرانو. خودش می‌گوید: «از یکی از ثروتمندترین باشگاه‌های قاره به تیمی رفتم که حتی لباس مناسب تمرین و آب گرم برای دوش گرفتن نداشت.»
گونزالو آپازا در ریورپلاته
در سپتامبر ۲۰۱۴ و در سن ۲۲ سالگی، صبر آپازا به پایان رسید. پس از یک بازی در لیگ دسته سه، او تلفن را برداشت، به پدرش زنگ زد و گفت که دیگر نمی‌خواهد ادامه دهد: «دیگر از فوتبال لذت نمی‌بردم؛ هر وقت سوت پایان تمرین زده می‌شد، تنها آرزویم این بود که هرچه زودتر فرار کنم و به خانه برسم.»
او بلافاصله از فوتبال حرفه‌ای کناره گرفت. کارش را از ساعت پنج صبح با جابه‌جایی کپسول‌های سنگین گاز همراه یکی از دوستانش شروع کرد و تازه فهمید دنیای بیرون فوتبال هم به اندازه این ورزش بی‌رحم است. آپازا کمی بعد با پس‌اندازهای دوران فوتبال، یک وانت خرید و وارد کسب‌وکار خانوادگی شد. گونزالو حالا مسئول توزیع سیب‌زمینی، پیاز و سبزیجات به مغازه‌ها و رستوران‌های شهر است و می‌گوید: «من فوتبال بازی کردن را رها نکردم، بلکه فقط دنبال کردن آن به صورت حرفه‌ای را کنار گذاشتم و امروز آرام‌ترین روزهای زندگی‌ام را می‌گذرانم.»