تیم فوتبال پرسپولیس به رهبری مهدی تارتار در فصل جاری موفق به کسب نتایج قابل قبولی شده است، اما افت محسوسی که در نیمه دوم مسابقات در عملکرد این تیم دیده می‌شود، به یکی از دغدغه‌های اصلی تبدیل شده است.
براساس گزارش فارس، تحلیل روند فنی سرخ‌پوشان در بازی‌های اخیر نشان می‌دهد که پرسپولیس اغلب در نیمه دوم بازی‌ها دچار کاهش کیفیت و افت کارایی می‌شود. این موضوع اگر به سرعت مورد توجه و بررسی قرار نگیرد، می‌تواند به نقطه ضعف جدی و مشکل‌ساز برای تیم تبدیل شود و در ادامه فصل تأثیر منفی بر نتایج آنها بگذارد.
پرسپولیس معمولاً مسابقات را با فشار پرس شدید، انرژی بالا و بازی هجومی آغاز می‌کند. این روش در دقایق ابتدایی اغلب به تیم کمک می‌کند تا کنترل بازی را به دست گرفته، حریف را تحت فشار قرار دهد و فرصت‌های گلزنی ایجاد کند و حتی گل به ثمر برساند. اما مشکل اصلی زمانی بروز می‌کند که این شدت و فشار در نیمه دوم کاهش می‌یابد و تیم دیگر توان کافی برای حفظ فشار روی حریف را ندارد.
یکی از گمانه‌زنی‌های مهم درباره علت این افت عملکرد، وضعیت آمادگی بدنی بازیکنان و نحوه مدیریت انرژی آنها در طول بازی است. البته برای نتیجه‌گیری قطعی درباره ضعف بدنی پرسپولیس، نیاز به بررسی داده‌های GPS، میزان دوندگی بازیکنان، تعداد دوندگی‌های با شدت بالا، وضعیت ریکاوری و برنامه‌های تمرینی بدنسازی تیم وجود دارد؛ اما تکرار این افت در نیمه دوم به وضوح نشان می‌دهد که باید این موضوع دقیق‌تر مورد ارزیابی قرار گیرد.
پرسپولیس با شروعی پرقدرت و رویکرد هجومی تلاش می‌کند خیلی زود کنترل بازی را در دست بگیرد، اما فوتبال حرفه‌ای تنها به دوندگی و فشار در دقایق ابتدایی محدود نمی‌شود. تیمی که می‌خواهد در تمام ۹۰ دقیقه برتری خود را حفظ کند، باید بتواند شدت بازی را به‌خوبی مدیریت کند و علاوه بر پرس از جلو، برای حفظ توان بدنی بازیکنان در دقایق پایانی نیز برنامه‌ریزی داشته باشد.
اگر بازیکنان در نیمه اول انرژی زیادی صرف کنند و نتوانند همان شدت را در نیمه دوم حفظ کنند، خطوط تیم از هم فاصله می‌گیرند، هماهنگی در پرس کاهش پیدا می‌کند و فضای بیشتری به حریف داده می‌شود. در چنین شرایطی، حتی تیم‌هایی که در نیمه اول تحت فشار بوده‌اند، می‌توانند با تغییر ریتم بازی و بهره‌برداری از این فضاها، پرسپولیس را به چالش بکشند.
نکته نگران‌کننده برای کادر فنی پرسپولیس این است که اگر این افت در نیمه دوم تکرار شود، به الگوی قابل پیش‌بینی برای رقبا تبدیل می‌شود. حریفان با بررسی بازی‌های پرسپولیس می‌توانند متوجه شوند که افزایش فشار در نیمه دوم، استفاده از تعویض‌های تازه‌نفس و حمله به فضاهای خالی، بهترین راهکارها برای ایجاد مشکل در روند بازی این تیم است.
مهدی تارتار تا به اینجا توانسته نتایج خوبی با پرسپولیس به دست آورد، اما پیروزی‌ها نباید مانع از شناسایی و رفع نقاط ضعف فنی تیم شوند. موفقیت‌های به دست آمده زمانی می‌توانند پشتوانه‌ای مستحکم برای ادامه فصل باشند که مشکلات تکرارشونده نیز به دقت بررسی و حل شوند.
کادر فنی پرسپولیس باید برای رفع این مشکل، علاوه بر ارزیابی وضعیت بدنی بازیکنان، به مدیریت فشار در جریان مسابقه، زمان‌بندی تعویض‌ها و تغییرات تاکتیکی در نیمه دوم نیز توجه ویژه‌ای داشته باشد. حفظ فشار بالا در تمامی دقایق بازی نه تنها همیشه ممکن نیست، بلکه لزوماً بهترین روش هم نیست. تیم باید بتواند متناسب با شرایط بازی، ریتم خود را تنظیم کند و انرژی بازیکنان را در زمان مناسب و بهینه مصرف نماید.