حمید علیدوستی از جمله بازیکنان فوتبال بود که تنها تعداد کمی از فوتبالی‌های قدیمی او را به خوبی می‌شناختند. او همدوره ناصر محمدخانی، عبدالعلی چنگیز، حمید درخشان و دیگر بزرگان آن دوران بود و باید گفت که این افراد، اسامی بزرگی در تاریخ فوتبال ایران به شمار می‌روند.
روزنامه اطلاعات در این باره نوشته است که علیدوستی هم محبوب جامعه فوتبالی بود و هم منفور! محبوب به این دلیل که یک افتخار ملی به شمار می‌رفت و منفور به خاطر این که پیشنهادهای دو باشگاه پرطرفدار پایتخت، یعنی پرسپولیس و استقلال را رد کرده بود و به جای آن، وفادار به تیم هما باقی ماند.
حمید علیدوستی واقعاً از معدود فوتبالیست‌هایی بود که باوجود عدم حضور در دو باشگاه بزرگ تهران، استقلال و پرسپولیس، مهارت بالایی در گلزنی داشت و گل‌های زیبایی را به ثمر می‌رساند. رد کردن پیشنهاد این دو تیم بزرگ اصلاً کار ساده‌ای نبود؛ زیرا این اقدام به معنای از دست دادن بخش زیادی از هواداران و به سختی امکان حضور در تیم ملی بود.
علیدوستی کاملاً آگاه بود که راه رسیدن به تیم ملی، معمولاً از طریق بازی در باشگاه‌های پرسپولیس و استقلال می‌گذرد و بازیکنی که سابقه پوشیدن پیراهن یکی از این دو تیم را داشته باشد، راحت‌تر توسط سرمربی تیم ملی دیده می‌شود. مگر اینکه بازیکن ویژگی‌های فوق‌العاده‌ای داشته باشد که بتواند بدون این سابقه به تیم ملی راه یابد.
برای کسانی که خارج از دنیای فوتبال هستند و می‌خواهند ارزش وفاداری حمید علیدوستی به باشگاه هما و بی‌خیال شدن از پرسپولیس و استقلال را درک کنند، کافی است این مثال را تصور کنند: کسی که عاشق تحصیل در رشته پزشکی است و حتی سهمیه رزمندگان را دارد، اما برای اینکه پزشک با استعدادی شود و لیاقت معاینه و درمان بیماران را داشته باشد، از سهمیه ویژه صرف‌نظر می‌کند و با سهمیه آزاد در کنکور شرکت می‌کند! حمید علیدوستی دقیقاً همین گونه بود؛ خودش بود و نیاز نداشت برای راضی نگه داشتن دیگران، حرف‌هایی بزند که آن‌ها دوست دارند.
در جایی که از برخی فوتبالیست‌ها بزرگ‌ترین آرزویشان را پرسیدند، یکی خواستار «پیروزی رزمندگان اسلام» شد و دیگری «شفای همه بیماران» را آرزو کرد. اما حمید گفت که دوست دارد در جام جهانی حضور داشته باشد و این پاسخ نشان داد که چقدر به حرف‌های کلیشه‌ای بی‌اعتنا است.
حیف است که ما فقط جنبه فوتبالی حمید را می‌شناختیم و تا زمانی که سروش صحت او را به برنامه خود دعوت نکرد و گفتگوی صمیمانه‌ای با او نداشت، نمی‌دانستیم که این نابغه دوست‌داشتنی فوتبال ایران چقدر دل و ذهنی پر از خیر، نیکی، عقل و منطق دارد.