پل شریدر، فیلمنامهنویس و کارگردان سرشناس آمریکایی، در سن ۸۰ سالگی شروع به بهرهگیری از هوش مصنوعی در فرایند فیلمسازی کرده است؛ فناوریای که او را نسبت به آینده صنعت سینما و حتی موقعیت انسان در دنیای پیش رو به شدت نگران ساخته است.
به گزارش ایسنا، پل شریدر، فیلمنامهنویس و کارگردان آثاری ماندگار مانند «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین» و «ژیگولوی آمریکایی»، در سن ۸۰ سالگی به استفاده از فناوری هوش مصنوعی در فیلمسازی روی آورده است. او بر این باور است که تسلط این فناوری بر سینما و زندگی انسانها امری غیرقابل اجتناب است.
این کارگردان که در طول دوران حرفهای خود با بزرگان سینما همچون مارتین اسکورسیزی، رابرت دنیرو، سیگورنی ویور و ریچارد گییر همکاری داشته، برخلاف مقاومت گستردهای که در هالیوود نسبت به هوش مصنوعی وجود دارد، از این فناوری برای خلق بازیگران دیجیتال، جلوههای ویژه بصری و حتی نگارش فیلمنامه استفاده میکند.
شریدر در مصاحبهای با روزنامه گاردین درباره تجربه خود در کار با هوش مصنوعی اظهار داشت: «من قفس یک هیولا را باز میکنم و هیچ افساری هم در دست ندارم.» او معتقد است آیندهای روشن برای بشریت در عصر هوش مصنوعی وجود ندارد و میگوید: «فکر نمیکنم داستانی وجود داشته باشد که ما در آن پیروز شویم.»
یکی از پروژههای تازه او، فیلم ترسناک و دلهرهآور «درهای ادراک» است که بر پایه مجموعهای از توهمات ناشی از مواد روانگردان ساخته شده با هوش مصنوعی طراحی شده است. داستان این فیلم درباره دو برادر است که به دنبال قاتل مادرشان میگردند و باور دارند با ورود به حالت توهمات روانگردان میتوانند او را پیدا کنند.
شریدر برای خلق این تصاویر با یک استودیوی فیلمسازی مبتنی بر هوش مصنوعی مستقر در سانفرانسیسکو همکاری میکند و از توانایی این فناوری در اتخاذ تصمیمات هنری، از جمله میزان صراحت و جزئیات بصری صحنهها، بسیار شگفتزده شده است.
این کارگردان همچنین گفته است که پس از آنکه بازیگران سیاهپوست از حضور در فیلمنامه «سه اسلحه در سپیدهدم» امتناع کردند، تصمیم گرفت به جای آنها از شخصیتهای هوش مصنوعی برای نقشآفرینی سه برادر سیاهپوست خلافکار استفاده کند. همچنین در حال بررسی ساخت یک فیلم وسترن با همین فناوری است.
با این وجود، تجربه استفاده از هوش مصنوعی در نگارش فیلمنامه بیش از سایر کاربردهای آن، شریدر را به شدت نگران کرده است. او تعریف میکند که از هوش مصنوعی خواسته بود طرحی برای فیلمی به سبک خودش ارائه دهد. هوش مصنوعی ده ایده مطرح کرد که پنج مورد از آنها خوب و سه مورد از آنها به اندازه ایدههایی که خودش ممکن بود داشته باشد، قابل توجه بودند.
سپس شریدر از هوش مصنوعی خواست یکی از طرحها را به سه پرده تقسیم کند و پس از آن بیش از ۴۰ صحنه برای فیلم طراحی کند. اما زمانی که درخواست کرد صحنه نخست را به صورت فیلمنامه بنویسد، از شباهت بسیار زیاد متن به سبک شخصی خود شوکه شد.
او گفت: «فهمیدم این فناوری میتواند فیلمنامهای به سبک من بنویسد. ترسیدم و از پشت میز بلند شدم.»
به گفته شریدر، هوش مصنوعی حتی توانسته بود لحن موجز و شیوه نگارش دستورات صحنهای او را تقلید کند و این تجربه باعث شد احساس کند با موجودی هوشمند و خارج از کنترل خود مواجه است.
با وجود تمامی این نگرانیها، او معتقد است که نمیتوان در برابر گسترش هوش مصنوعی مقاومت کرد. شریدر در واکنش به تلاش اتحادیه بازیگران آمریکا برای محدود کردن استفاده از بازیگران دیجیتال گفته است اگر شخصیتهای هوش مصنوعی سودآور باشند، اتحادیه قادر نخواهد بود جلوی استفاده از آنها را بگیرد.
آکادمی علوم و هنرهای سینمایی امسال اعلام کرد که بازیگران و فیلمنامههای تولید شده توسط هوش مصنوعی واجد شرایط دریافت جایزه اسکار نخواهند بود. در واکنش به این تصمیم، شریدر گفت: «اصلاً چه کسی به آکادمی اهمیت میدهد؟»
