6عصر: سال‌ها است که صداوسیما به جای جذب مخاطب، گویی مأموریتی بر عهده گرفته تا مخاطبان را از خود دور کند. رسانه‌ای که روزگاری جزئی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره ایرانیان بود، اکنون برای بسیاری فقط زمانی روشن می‌شود که مدارس تعطیل اعلام می‌شود، اخبار فوری دنبال می‌شود یا مسابقات فوتبال پخش می‌شود. به حدی این وضعیت پیش رفته که حتی رئیس‌جمهور کشور نیز از بی‌علاقگی خود نسبت به تماشای تلویزیون سخن گفته است.
در این میان، شبکه آی‌فیلم یکی از آخرین مکان‌هایی بود که مخاطبان تلویزیون می‌توانستند به آن پناه ببرند؛ شبکه‌ای که نه با تولیدات جدید بلکه با بازپخش سریال‌های خاطره‌انگیز توانست جایگاه قابل توجهی در میان بینندگان پیدا کند. موفقیتی که بیش از هر چیز، میراث دوران طلایی سریال‌سازی تلویزیون به شمار می‌رفت و کمتر به مدیریت فعلی مربوط می‌شد.
اما ظاهراً مدیران کنونی صداوسیما حتی قادر به حفظ این سرمایه ارزشمند هم نیستند!
انتخاب سریال «رخنه» برای پخش در ساعت ۱۰ شب شبکه آی‌فیلم نمونه‌ای آشکار از این بدسلیقگی به حساب می‌آید. این ساعت طلایی که خانواده‌ها، به‌خصوص مخاطبان میانسال و قدیمی آی‌فیلم، انتظار دارند مجموعه‌ای سرگرم‌کننده و نوستالژیک ببینند، اکنون با سریالی روبرو می‌شوند که هیچ تناسبی با هویت کلاسیک و خاطره‌انگیز این شبکه ندارد. سریالی که حتی در پخش اولیه نیز موفق نشد به پدیده‌ای فراگیر تبدیل شود، دوباره بازپخش می‌شود؛ انگار مدیران صداوسیما به جای احترام به سلایق مخاطب، می‌خواهند با اصرار، دیدگاه‌ها و ترجیحات ایدئولوژیک خود را به هر شکل ممکن به بیننده تحمیل کنند.
این رویکرد همان مدیریتی است که حتی تفاوت بین خواسته‌های واقعی مخاطب و سلیقه شخصی خود را درک نمی‌کند. تلویزیونی که دیگر به ندرت توانایی خلق آثار ماندگاری مثل «پایتخت» و «شب‌های برره» را دارد، حداقل می‌توانست از آرشیو ارزشمند خود به شکلی درست و حساب شده بهره ببرد.
و تلخ‌ترین نکته این است که صداوسیما دیگر لازم نیست حتی برنامه‌های ضعیف تولید کند تا بینندگانش را از دست بدهد؛ کافی است همان برنامه‌های کم‌مخاطب را بارها و بارها بازپخش کند!
تلویزیونی که زمانی برای میلیون‌ها ایرانی خاطره‌سازی می‌کرد، اکنون حتی در حفظ و نگهداری از همان خاطرات گذشته نیز ناتوان شده است.