همشهری آنلاین: سباستین للیو، کارگردان برنده جایزه اسکار که با آثار مطرحی همچون «نافرمانی»، «شگفتی» و «گلوریا» توانسته بود موقعیتی ممتاز در سینمای جهان معاصر کسب کند، در سن ۵۲ سالگی دار فانی را وداع گفت.
سباستین للیو، نویسنده و کارگردان اهل شیلی، روز جمعه در خانه‌اش واقع در منطقه لاس کوندس شهر سانتیاگو درگذشت. طبق گزارش رسانه شیلیایی «ال مرکوریو آنلاین»، پیکر وی را آمالیا کاسای، شریک زندگی‌اش، در منزل پیدا کرد. للیو در هنگام فوت ۵۲ سال داشت.
للیو یکی از چهره‌های برجسته سینمای معاصر آمریکای لاتین به شمار می‌رفت که توانست با عبور از مرزهای جغرافیایی و فرهنگی، مخاطبانی در سطح جهان جذب کند. آثار او عموماً در مرز بین درام‌های شخصی و موضوعات اجتماعی حرکت می‌کردند؛ فیلم‌هایی درباره افرادی که در مقابله با عرف، مذهب، خانواده و ساختارهای قدرت به دنبال حفظ هویت و استقلال خود هستند و برای آن می‌جنگند.
یکی از برجسته‌ترین آثار این کارگردان «گلوریا» (۲۰۱۳) است؛ فیلمی که در جشنواره برلین به نمایش درآمد و پائولینا گارسیا در آن نقش زنی میانسال و مطلقه را بازی می‌کند که در پی یافتن عشق و معنایی نو برای زندگی خود است. چند سال بعد، للیو نسخه آمریکایی همین فیلم را با عنوان «گلوریا بل» (۲۰۱۸) ساخت که جولیان مور و جان تورتورو در آن به ایفای نقش پرداختند.
در سال ۲۰۱۷، للیو با تولید دو فیلم مهم دیگر، جایگاه خود را در سینمای بین‌المللی بیش از پیش مستحکم کرد. نخست، «نافرمانی»؛ درامی روان‌شناختی درباره عشق، اشتیاق و محدودیت‌های مذهبی و اجتماعی با بازی ریچل وایس، ریچل مک‌آدامز و الساندرو نیوولا که اولین بار در جشنواره تورنتو به نمایش درآمد. در همان سال، «یک زن شگفت‌انگیز» با بازی دانیلا وگا توجه جهانیان را به خود جلب کرد. این فیلم به داستان زنی می‌پردازد که پس از فوت شریک زندگی‌اش با سوگ شخصی و تبعیض‌های اجتماعی مواجه می‌شود. «یک زن شگفت‌انگیز» در سال ۲۰۱۸ موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد و به نخستین فیلم شیلیایی برنده این عنوان تبدیل گردید. این اثر همچنین خرس طلایی جشنواره برلین و جایزه اسپیریت بهترین فیلم بین‌المللی را از آن خود کرد. این موفقیت‌ها نام للیو را در سطح جهان بیش از پیش برجسته کرد.
دیوید رونی، منتقد ارشد سینمایی هالیوود ریپورتر، در نقدی که درباره این فیلم نوشت، آن را اثری با شدت عاطفی چشمگیر، پیچیدگی‌های ظریف در تغییرات حال‌وهوا و انسجام قوی در نگاه سینمایی توصیف کرده بود.
در سال ۲۰۲۲، للیو با فیلم «شگفتی» و بازی فلورنس پیو به موضوعات حساس همچون تعصب و سوءاستفاده پرداخت. آخرین فیلم او با نام «موج» (۲۰۲۵) در جشنواره کن به نمایش درآمد؛ درامی موزیکال درباره دانشجویی شیلیایی به نام دانیلا لوپز که داستانش الهام گرفته از جنبش اعتراضی فمینیستی سال ۲۰۱۸ در شیلی بود.
سباستین للیو در هشتم مارس ۱۹۷۴ در آرژانتین به دنیا آمد و در دو سالگی همراه خانواده‌اش به شهر وینیا دل مار در شیلی نقل مکان کرد. او در مدرسه فیلم شیلی تحصیل کرد و فعالیت حرفه‌ای خود را با ساخت چند فیلم کوتاه آغاز نمود. نخستین فیلم بلندش، «خانواده مقدس» (۲۰۰۵)، درامی در محور روابط جنسی و خانوادگی بود که در جشنواره سن سباستین توجهات زیادی را به خود جلب کرد. «نوئل» (۲۰۰۹) و «سال ببر» (۲۰۱۱) از دیگر آثار اولیه او به شمار می‌روند.
للیو در زمان فوت روی فیلم «شاعر شیلیایی» کار می‌کرد؛ اثری که براساس رمانی از آلخاندرو زامبرا ساخته می‌شد اما ناتمام ماند.
شرکت سونی پیکچرز کلاسیکس، توزیع‌کننده فیلم «یک زن شگفت‌انگیز»، در بیانیه‌ای درگذشت این کارگردان را تسلیت گفت و اعلام کرد: «سباستین للیو فیلم‌سازی بی‌نظیر بود که آثارش همواره در حال تکامل بودند و مخاطبان سراسر جهان را شگفت‌زده می‌کردند. روایت منحصر به فرد و نگاه خاص او در مجموعه‌ای درخشان از آثارش زنده خواهد ماند؛ آثاری که قراردادها را به چالش کشیدند، در دل‌ها جا گرفتند و اثری ماندگار در سینمای بین‌المللی باقی گذاشتند.»
با از دست دادن للیو، سینمای جهان یکی از فیلم‌سازان توانمند خود را از دست داد؛ کسی که قادر بود تجربه‌های شخصی و حاشیه‌نشینان را به روایت‌هایی جهانی تبدیل کند؛ روایت‌هایی که نه تنها از درد و تنهایی انسان سخن می‌گفتند، بلکه امکان مقاومت، انتخاب و آغاز دوباره را نیز به تصویر می‌کشیدند.