بت بعل کیست و داستان آتش زدن آن در ایران
بت بعل یکی از نمادهای باستانی بت پرستی بود که در دوران پس از حضرت موسی (ع) میان برخی از قوم بنی اسرائیل رواج یافت و به عنوان پروردگار اعظم شناخته میشد. باورهای این قوم حاکی از آن بود که برای برکت و روزی، باید این بت را «سیر» کنند و در این مسیر، جوانان زنده در آتش قربانی میشدند و گوشت آنها به کاهنان معبد تقدیم میشد.
شکل و ویژگی های بت بعل
بت بعل شبیه انسان بود اما سر آن گوساله داشت؛ چرا که در فرهنگ بنی اسرائیل، گاو نماد رزق و روزی و احترام بود و حتی برخی مردم گاوپرستی نیز میکردند.
آتش زدن بت بعل در ایران
نماد بت بعل در ایران زمانی خبرساز شد که در راهپیمایی ۲۲ بهمن به آتش کشیده شد. این اقدام باعث شد بسیاری کنجکاو شوند که بت بعل چیست و دلیل این آتش زدن چه بوده است.
اشاره مذهبی به بعل
در قرآن کریم پنج بار به کلمه «بعل» اشاره شده و پرستش آن شدیدا نهی شده است. همچنین در تورات نیز بت بعل به عنوان نماد گناه و بت پرستی معرفی شده است.
این نماد باستانی و اقدام آتش زدن آن در ایران، بازتاب گسترده ای در میان مردم و رسانه ها داشت و باعث شد تاریخچه و فرهنگ مربوط به آن بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.