در طول دهههای گذشته، سیاست نینتندو همواره بر این اصل استوار بوده که بازار را با دنبالههای متوالی و پیدرپی برای بزرگترین و محبوبترین مجموعههای خود اشباع نکند. بازخوانی سخنان مدیرعامل فقید نینتندو، ساتورو ایواتا، به ما کمک میکند تا فلسفهی پشت توسعهی بازیهایی همچون The Legend of Zelda: Breath of the Wild و Super Mario Odyssey را بهتر درک کنیم. طبق گزارش گیمزرادار، ایواتا در سال ۲۰۰۶ دیدگاه خود را دربارهی خطرات رویکردهای محافظهکارانه در کسبوکار بیان کرده بود. او در آن زمان چنین گفته بود:
«اگر کل فعالیت ما تنها به ساخت دنبالههای پشت سر هم محدود شود و هیچ ابتکار یا کاری متفاوت انجام ندهیم، مردم نینتندو را شرکتی بسیار محافظهکار خواهند دید؛ شرکتی که تمایلی به ارائه نوآوری و تجربههای تازه ندارد. این شخصیت من نیست و این تصویری نیست که میخواهم از نینتندو ارائه شود.»
این اظهارات ایواتا در زمانی مطرح شد که کنسولهای نینتندو ۶۴ و گیمکیوب در رقابت سختی با پلی استیشن و ایکس باکس بودند. بعدها، با عرضه کنسول دستی DS و کنسول خانگی Wii به همراه بازیهایی چون Nintendogs و Brain Age، نینتندو توانست قشر جدیدی از مخاطبان را به خود جذب کند. ایواتا دربارهی حفظ تعادل میان بازیکنان قدیمی و جذب بازیکنان تازهوارد چنین توضیح داد:
«ما بدون شک به ارائه بازیهایی که طرفداران کلاسیک Zelda و Mario به دنبال آن هستند ادامه خواهیم داد. در عین حال، تجربیات تازه و نوینی را برای افرادی که ممکن است قبلاً بازی نکرده باشند و شاید تنها برای مدت کوتاهی در طول روز به بازی بپردازند، فراهم خواهیم کرد. مردم میتوانند منتظر بازیهایی با سبک کلاسیک ما باشند و همزمان شاهد گیمپلیهای کاملاً نو و متفاوت نیز باشند. ما دارای پایگاه عظیمی از طرفداران هستیم که انتظار دارند دنبالههایی برای این مجموعهها منتشر شود. این وظیفهی ما است که انتظارات این جامعه طرفداری را برآورده کنیم، اما در عین حال، تمرکز اصلی ما در هر دنباله، یافتن راههایی برای نوآوری در چارچوب همان فرنچایز است.»