6عصر: در ادامه، یادداشتی از صفحه سینمایی “شهر سینما” درباره عملکرد الیکا عبدالرزاقی به عنوان مجری برنامه “کودک‌شو” را می‌خوانید:
الیکا عبدالرزاقی به نظر می‌رسد برای ورود به هر حوزه‌ای یک روش مخصوص دارد: نیازی نیست که مهارت داشته باشی، کافی است اجرا کنی و امیدوار باشی که نتیجه آن سرگرم‌کننده شود! این فرمولی است که پیش‌تر در برنامه «شام ایرانی» با دراز کشیدن روی زمین و ایجاد بی‌نظمی برای درست کردن خمیر امتحان شده بود و اکنون در «کودک‌شو» با خنده‌های مداوم و هیجان بی‌وقفه به شیوه‌ای دیگر ادامه پیدا کرده است.
۱. عبدالرزاقی درباره برنامه «کودک‌شو» گفته است که خود را مجری نمی‌داند و اصول اجرای برنامه را بلد نیست؛ بلکه خودش را میزبان برنامه می‌نامد! این همان تناقضی است که قبلاً در «شام ایرانی» هم دیده شده بود. در آن برنامه نابلدی در آشپزی قرار بود بخشی از جذابیت طنز باشد و اینجا هم به نظر می‌رسد نابلدی در اجرای برنامه با تغییر عنوان میزبان به جای مجری توجیه شود. اما تغییر نام مسئولیت، هیچ‌گاه جای تسلط و مهارت بر آن را نمی‌گیرد.
۲. در «شام ایرانی» دراز کشیدن روی زمین و بی‌نظمی برای درست کردن خمیر لزوماً خنده‌آور نبود؛ همان‌طور که در «کودک‌شو» خنده‌های پی‌درپی و هیجان کنترل نشده هم لزوماً به معنی سرگرم‌کنندگی نیست. گویا عبدالرزاقی تصور می‌کند هرچه انرژی و هیجان بیشتری صرف شود، نتیجه جذاب‌تر خواهد بود؛ اما غافل است که سرگرم‌کنندگی با سر و صدای بی‌هدف تفاوت اساسی دارد.
۳. حتی استندآپ‌های او نیز گاهی به کلیشه‌ها و حرکات تکراری وابسته‌اند. مشکل اصلی «کودک‌شو» کمبود هیجان نیست، بلکه ناتوانی در مدیریت صحیح آن است. در «شام ایرانی»، خمیر فقط بهانه‌ای بود و در این برنامه ابزار اجرای کار است؛ به نظر می‌رسد تنها وسایل تغییر کرده‌اند و باز هم مخاطب باید هزینه تجربه کسی را بدهد که امیدوار است نابلدی‌اش به شکلی سرگرم‌کننده جلوه کند.