6عصر: اخیراً شروین حاجی‌پور در مصاحبه‌ای با امیرحسین قیاسی درباره فعالیت‌های خود پس از انتشار ترانه «برای» و همچنین نقدهایی که به او وارد شده است، سخنان جالبی بیان کرد: «من منتقدانم را می‌فهمم. از من توقعاتی شکل گرفت، اما من مطابق با آن انتظارات عمل نکردم. چاره‌ای نداشتم و هیچ گزینه دیگری در اختیارم نبود. تنها در همین شرایط می‌توانستم فعالیت کنم. ولی کسی که از من انتقاد می‌کند را درک می‌کنم؛ شاید انتظار داشت بعد از آن اثر دیگر فعالیت نکنم.»
نفیسه آریان‌پور (روزنامه‌نگار) در این زمینه نوشت: «محبوبیتی که شروین با «برای» به دست آورد، صرفاً نتیجه یک قطعه موسیقی نبود؛ بلکه او به صدای بخشی از جامعه تبدیل شد؛ صدایی که فراتر از موسیقی رفته و بار عاطفی و اجتماعی سنگینی را به همراه داشت. اما شهرتی که با چنین سرمایه‌ای کسب می‌شود، مسئولیت‌ها و توقعاتی فراتر از یک شهرت ساده را به دنبال دارد.
کسی که اثری خلق کرده که فارغ از ارزش فنی و هنری، نمادی از یک حرکت اجتماعی شده است، قرار نیست برای همیشه در یک قالب ثابت باقی بماند یا از حق داشتن زندگی عادی و تجربه‌های نو محروم شود. اما هنگامی که شهرت فرد تنها از هنر او نیست، بلکه از هم‌صدایی‌اش با یک خواست جمعی نشأت گرفته، طبیعی است که انتخاب‌های بعدی او از نظر موضوع و محتوا مورد نقد قرار گیرد.
گاهی شکست از جایگاه اجتماعی با یک اشتباه بزرگ رخ نمی‌دهد؛ بلکه نتیجه مجموعه‌ای از انتخاب‌های کوچک است که به تدریج فاصله بین تصویری که جامعه از تو ساخته و تصویری که خودت ارائه می‌دهی را نمایان می‌کند.»