6عصر – دکتر محمد دهقانی، نویسنده، مترجم و عضو پیشین هیأت علمی دانشگاه تهران، از بی‌اعتنایی پژوهشگاه علوم انسانی و وزارت علوم نسبت به یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های فرهنگی کشور، یعنی خانه، کتابخانه و مرکز اسناد استاد مجتبی مینوی، انتقاد کرد.
ایشان چنین نوشته‌اند:
من هیچ سمت رسمی در این مجموعه ندارم. تنها به عنوان یکی از اعضای هیئت امنای کتابخانه که بر اساس احساس مسئولیت علمی، اخلاقی و میهنی، سال‌هاست همراه با جمعی از همکاران علاقه‌مند و دانش‌دوست، بخشی از وقت و انرژی خود را صرف تحقیق و شناساندن این کتاب‌ها و اسناد به جامعه علمی کشور کرده‌ام. اداره و مدیریت این کتابخانه کاملاً در اختیار من نیست و مسؤولیت حفاظت و نگهداری آن بر عهده پژوهشگاه علوم انسانی و نهایتاً وزارت علوم است.
در دوران جنگ، وقتی نگران کتابخانه بودم و شهر در وضعیت تعطیلی کامل به سر می‌برد، به صورت سرزده به آنجا رفتم و دیدم که بمباران باعث آسیب به پنجره‌ها و سیستم تهویه شده، اما خوشبختانه کتاب‌ها و اسناد سالم مانده‌اند. با این حال، مسئولان پژوهشگاه طی هشت ماه گذشته حتی برای تعمیر همان پنجره شکسته و شیشه آسیب‌دیده نیز اقدامی نکرده‌اند. دیروز، در حالی که ما در تلاش برای جابجایی و خشک کردن کتاب‌هایی که آب باران به آنها نفوذ کرده بود بودیم، به چسب‌کاری شیشه و پنجره پرداختیم تا از ورود باد و سرما جلوگیری کنیم.
رئیس پژوهشگاه علوم انسانی، که تنها عضو حقوقی هیئت امنای کتابخانه و رئیس آن است، موظف به این امور می‌باشد. از دکتر موسی نجفی، رئیس پیشین، انتظار اقدام نداشتم و او هرگز پیگیری درباره کتابخانه مینوی نکرد. درباره رئیس فعلی پژوهشگاه و اعضای هیئت امنا اطلاعی ندارم و حتی نام آنها را نمی‌دانم، اما لازم است بدانند که از نظر حقوقی مسؤول حفظ و نگهداری ساختمان و محتویات کتابخانه هستند.
مدتی پیش ساختمان قدیمی مجاور کتابخانه را تخریب کردند و به جای آن برجی بلند ساختند. همچنین بخشی از شیروانی کتابخانه را به این بهانه که در محدوده برج است، خراب کردند.
تا آنجا که اطلاع دارم، هیچ مهندس یا کارشناس مسؤولی از سوی پژوهشگاه نظارتی بر عملیات عمرانی و در واقع تخریب‌گرانه ساخت برج نداشت و نتیجه آن شد که ناودان پشت بام مسدود شده بود و آب از آن به طبقه سوم و سپس به فضای اصلی کتابخانه نفوذ کرد.
خسارتی که به کتاب‌ها وارد شده است جبران‌ناپذیر است. این کتاب‌های کهن و بی‌نظیر قابل جایگزینی در بازار نیستند. اگر استاد مینوی زنده بود و این فاجعه را می‌دید، یقیناً از شدت اندوه سکته می‌کرد. با وجود نگرانی‌های دوران جنگ، کتابخانه در برابر حملات آمریکا و اسرائیل آسیب ندید، اما به دلیل بی‌تدبیری و بی‌اعتنایی مسئولان پژوهشگاه و وزارت علوم دچار آسیب فراوان شده است. بخش‌هایی از سقف بلند کتابخانه فرو ریخته و دیوارها نیز خیس هستند. دیروز همکارانم تلاش کردند با پنکه و سشوار کتاب‌ها را خشک کنند، اما تعمیر سقف، دیوارها و پشت‌بام کتابخانه مشخص نیست به چه زمانی موکول خواهد شد!