ارکستر ایرانی خالقی با اجرای دوباره قطعاتی از موسیقی فیلمهای «دلشدگان» و «مادر» و همچنین آثاری از آهنگسازان برجسته موسیقی ایرانی همچون روحالله خالقی، حسین علیزاده و ارسلان کامکار، به مناسبت تجلیل از این هنرمندان، شبی سراسر نوستالژیک و آمیخته با اصالت موسیقی ایرانی را خلق کرد.
به گزارش ایسنا، ارکستر ایرانی خالقی در شب گذشته، ۲۷ شهریورماه، پروژه موسیقی «دلشدگان» را با محوریت اجرای قطعات موسیقی فیلمهای «دلشدگان» و «مادر» ساخته زندهیاد علی حاتمی برگزار کرد. این برنامه به منظور بزرگداشت و تجلیل از چهرههای برجسته موسیقی مانند حسین علیزاده و ارسلان کامکار در تالار وحدت روی صحنه رفت. در این اجرا هنرمندانی چون ارسلان کامکار، کیوان ساکت، مجتبی عسگری و وحید تاج حضور داشتند، هرچند حسین علیزاده در این مراسم حاضر نبود.
در این اجرا قطعاتی از موسیقی فیلمهای «دلشدگان» و «مادر» به همراه آثاری از روحالله خالقی، علی تجویدی و حسینعلی ملاح با همراهی ارکستر سازهای ایرانی به یاد روحالله خالقی به اجرا درآمدند. رهبری این کنسرت بر عهده محمدرضا عزیزی بود و پوریا اخواص به عنوان خواننده حضور داشت.
این کنسرت در واقع فرصتی بود برای بازگشت به دنیای هنری علی حاتمی و همچنین ادای احترام به چهرههای برجسته موسیقی ایرانی همچون حسین علیزاده، محمدرضا شجریان و ارسلان کامکار.
شروع برنامه با تکنوازی کمانچه همراه بود که فضایی آرام، دلنشین و در عین حال تاثیرگذار به وجود آورد. این بخش به خوبی یاد و خاطره استاد محمدرضا شجریان را زنده کرد، همانطور که هدف این قسمت از اجرا بود.
پس از آن، بخش اصلی اجرا با همراهی ارکستر ادامه یافت و صدای پوریا اخواص به گوش رسید. او با اجرای قابل قبول خود توانست حضور مناسبی در کنار ارکستر داشته باشد و قطعه را به خوبی ارائه دهد.
با این حال، روند اجرای قطعات برخلاف آنچه در بروشور برنامه اعلام شده بود، به ترتیب مشخص اجرا نشد و تغییراتی در ترتیب اجرا به وجود آمد.
یکی از نکات قابل توجه این کنسرت، تغییر تنظیمات آثار برای اجرای ارکستر بود که این تغییر در صدای خواننده نیز قابل مشاهده بود. برای مثال، در قطعه «گلچهره» پوریا اخواص برخلاف اجرای شجریان، اوج خوانی را در محدودهای پایینتر اجرا کرد. همین تغییر در قطعات دیگر مثل «دلشدگان» نیز مشهود بود. به طور کلی، در چنین آثاری بهتر است تنظیمها منطبق بر ظرفیت و محدوده صدای خواننده نوشته شوند تا اجرا هماهنگتر باشد.
از دیگر ویژگیهای این کنسرت، اختصاص دادن لحظاتی پس از هر قطعه برای تکنوازی یکی از سازها بود. این بخش که در طول اجرا بارها تکرار شد، فرصتی فراهم کرد تا سازها و نوازندگان بیشتر در معرض شنیدن قرار بگیرند و توجه مخاطب به آنها جلب شود.
به طور کلی، یکی از امتیازات مهم این اجرا این بود که ارکستر تنها بر پایه صدای خواننده بنا نشده بود؛ بلکه سازها حضوری مستقل و تاثیرگذار داشتند و مخاطب را به همراهی با خود فرا میخواندند. به عبارتی، ارکستر نقش فراتر از یک همراه ساده برای خواننده ایفا میکرد.
اجرای قطعاتی از موسیقی فیلم «مادر» ساخته علی حاتمی نیز فضایی نوستالژیک و دلنشین در سالن به وجود آورد که یکی از دلایل اصلی جذابیت این کنسرت محسوب میشد.
