دردسرهای زن علی ضیا برای بازیگران زن سینمای ایران که نمی‌دانستید
دردسرهای زن علی ضیا برای بازیگران زن سینمای ایران که نمی‌دانستید



خبرگزاری تی‌وی‌بان گزارش داده است که خبرگزاری فارس و چند رسانه هم‌سو در حال انتشار سلسله مطالبی هستند که با لحنی تند به موضوع حجاب بازیگران زن می‌پردازند. این رسانه‌ها توجهی به سیاست دوگانه تلویزیون ندارند؛ جایی که مدتی است با رویه‌ای دست و دلبازانه، بانوان را با پوشش‌های شل و آزاد نمایش می‌دهد. دلیل این سکوت چیست؟ پاسخ این است که این رسانه‌ها در راستای خواسته‌های خودشان سخن می‌گویند. شعاری که می‌گویند «با ما باش؛ مصون هستی»، چه نگاه خطرناک و چه پیام نگران‌کننده‌ای دارد!

af9f9d9f643143cbbaf2d6a9a5a2ef27
عکسی که در خبرگزاری فارس منتشر شد

خلاصه‌ای از مطلب منتشر شده در فارس را مرور می‌کنیم و قضاوت را به عهده شما می‌گذاریم: «یک روند کلی به چشم می‌آید که تلاش می‌کند بی‌حجابی و بدحجابی را به شکل عرفی و عادی جلوه دهد؛ روندی که به نظر می‌رسد سلبریتی‌ها نقش مهم و پررنگی در آن ایفا می‌کنند. برای نمونه، انتشار ویدئویی از دست دادن و در آغوش گرفتن افرادی که همگی می‌دانند نامحرم یکدیگر هستند، در پشت صحنه یک نمایش تئاتر، توجهات را جلب کرد. البته این تنها تصویری نبود که از آن پشت‌صحنه منتشر شد. بلکه ویدئویی از علی ضیا و همسرش نیز پخش شد؛ یعنی عوامل این تئاتر خود به‌صورت داوطلبانه آن تصاویر را منتشر کرده‌اند.»

در این موضوع سوالی مطرح می‌شود: اگر چنین رفتارهایی پیش‌تر هم اتفاق می‌افتاده است، پس دعوت به نمایش تئاتر و کنترل این موضوعات چگونه بوده که تا پیش از این توانسته بودند آن را مدیریت کنند؛ اما اکنون این تصاویر به سهولت در فضای مجازی وایرال می‌شوند؟ به نظر می‌رسد مشکلی در روند کار وجود دارد که باید به آن توجه کرد.

حتی در مراسم افتتاحیه آثار سینمایی نیز شاهد ترویج نوعی خاص از پوشش هستیم؛ پوششی که به جای روسری معمول، کلاه جایگزین شده است و موارد مشابه دیگر. اگر بخواهیم آمار و تعداد این موارد را بررسی کنیم، مشخص می‌شود که در همین سال جاری این روند به صورت روزافزون پررنگ‌تر شده و گسترش یافته است.

در عرصه تئاتر نیز به نظر می‌رسد حجاب دیگر جایگاه و معنای سابق خود را ندارد؛ به گونه‌ای که حتی از کلاه‌گیس نیز استفاده نمی‌شود و صرفاً با گذاشتن کلاه یا دستمال سر، این موضوع را به شکل ظاهری ساده‌تری نشان می‌دهند.

بنابراین دیگر نمی‌توان این اتفاقات را صرفاً مواردی پراکنده و اتفاقی به حساب آورد؛ بلکه باید آنها را به عنوان نشانه‌هایی از شکل‌گیری یک روند کلی برای عادی‌سازی این نوع پوشش در نظر گرفت.»