خبرآنلاین: پیتر مداک، کارگردان برجسته بریتانیایی‌ـ‌مجاری که فیلم‌هایی همچون «احضار»، «برادران کری» و «بگذار داشته باشد» را ساخته بود، در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
بر اساس گزارش گاردین، مداک دارای کارنامه‌ای طولانی و متنوع در زمینه سینما و تلویزیون بود. از آثار شاخص او می‌توان به فیلم‌هایی اشاره کرد که متناسب با فضای دوران خود ساخته شده‌اند، مانند «روزی در مرگ جو اِگ» و «طبقه حاکم» که هر دو در سال ۱۹۷۲ تولید شدند. همچنین فیلم ترسناک بسیار مورد تحسین «احضار» با بازی جورج سی. اسکات و دو فیلم جنایی تاریخی «برادران کری» و «بگذار داشته باشد» که هر دو در اوایل دهه ۱۹۹۰ ساخته شدند، در میان آثار مهم او قرار دارند. در زمینه تلویزیون نیز، مداک کارگردانی قسمت‌های متعددی از سریال‌های مطرحی چون نسخه احیاشده «منطقه گرگ‌ومیش» در دهه ۱۹۸۰، «قتل: زندگی در خیابان» و «هانیبال» را برعهده داشت.
پیتر مداک در سال ۱۹۳۷ در کشور مجارستان متولد شد. او در زمان جنگ جهانی دوم به همراه خانواده یهودی‌اش مجبور به پنهان شدن شد و سپس در جریان قیام مجارستان از کشور خود فرار کرد. مداک به لندن مهاجرت کرد؛ جایی که عمه‌اش، لوت مداک، خواننده‌ی شناخته‌شده و بین‌المللی اپرا بود. او با استفاده از ارتباطات عمه‌اش به‌عنوان کارآموز در شرکت تولید فیلم‌های خبری «اسوشیتد بریتیش پاته» مشغول به کار شد و به تدریج در بخش‌های مختلف استودیو پیشرفت کرد. در مدتی نیز در اتاق تدوین کنار هیو هادسن مشغول به همکاری بود؛ فیلم‌سازی که بعدها فیلم «ارابه‌های آتش» را ساخت.
مداک سپس به عنوان دستیار کارگردان با جون لیتلوود در فیلم «گنجشک‌ها آواز نمی‌خوانند» و با گای همیلتون در فیلم «تشییع جنازه در برلین» همکاری نمود. اولین تجربه کارگردانی فیلم بلند سینمایی او در سال ۱۹۶۸ با ساخت فیلم مهیج اروتیک «نگاتیوها» بود که بازیگرانی چون پیتر مک‌انری و گلندا جکسون در آن ایفای نقش کردند.
پس از آن، مداک دو اقتباس از نمایشنامه‌های مطرح را ساخت: «روزی در مرگ جو اِگ» به نویسندگی پیتر نیکولز با بازی آلن بیتس و «طبقه حاکم» نوشته پیتر بارنز با بازی پیتر اوتول. هر دو فیلم پس از اکران در سال ۱۹۷۲ مورد استقبال مخاطبان قرار گرفتند و پیتر اوتول به خاطر بازی خود در «طبقه حاکم» نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد.
اما دو سال بعد، مداک با مشکلات جدی روبرو شد. فیلم «شبح در آفتاب نیمروز» با بازی پیتر سلرز به یکی از پروژه‌های بدنام تاریخ سینما تبدیل شد. هزینه تولید این فیلم بسیار بیشتر از بودجه پیش‌بینی شده شد که بخشی از آن به رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی سلرز نسبت داده می‌شد. این فیلم بیش از یک دهه پس از ساخت، تنها به صورت ویدئوی خانگی عرضه شد.
مداک بعدها این تجربه را «بزرگ‌ترین فاجعه زندگی‌ام» توصیف کرد و مستندی درباره آن ساخت که در سال ۲۰۱۸ در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد.
پس از ساخت کمدی «کار عجیب» با بازی گراهام چپمن، مداک اعتبار حرفه‌ای خود را با فیلم ترسناک «احضار» بازگرداند. این فیلم که در سال ۱۹۸۰ ساخته شد و بازیگرانی چون جورج سی. اسکات در آن حضور داشتند، داستان آهنگ‌سازی را روایت می‌کند که خانه‌ای تسخیر شده را اجاره می‌کند. مارتین اسکورسیزی این فیلم را یکی از آثار ترسناک مورد علاقه خود دانسته و آن را اثری «سرشار از اندوه و هراس» توصیف کرده بود.
مداک پس از همکاری با مجموعه تلویزیونی «تئاتر افسانه‌ای» به کارگردانی شلی دووال و نسخه احیاشده «منطقه گرگ‌ومیش»، بار دیگر به سینما بازگشت و دو فیلم جنایی پر سر و صدا در بریتانیا ساخت.
فیلم «برادران کری» که در سال ۱۹۹۰ اکران شد، گری و مارتین کمپ، اعضای گروه موسیقی اسپانداو باله، را در نقش برادران دوقلوی گانگستر، رونالد و رجی کری، به تصویر کشید. فیلم بعدی او، «بگذار داشته باشد»، داستان پرونده جنجالی درک بنتلی را تعریف می‌کرد؛ جوان ۱۹ سالهای که در سال ۱۹۵۳ به اتهام قتل یک مأمور پلیس به دار آویخته شد، هرچند خودش ماشه را نکشیده بود.
مداک در سال ۱۹۹۳ با ساخت فیلم جنایی هیجان‌انگیز «رومئو در حال خون‌ریزی است» با بازی گری اولدمن، بار دیگر به هالیوود بازگشت.
پس از آن، مداک تمرکز خود را بیشتر به تلویزیون معطوف کرد. از سال ۱۹۹۴، او شش قسمت از مجموعه جنایی تحسین‌شده «قتل: زندگی در خیابان» را کارگردانی نمود و در سال ۲۰۰۲ نیز یک قسمت از سریال «وایر» را ساخت. از دیگر فعالیت‌های تلویزیونی او در سالهای بعد می‌توان به کارگردانی قسمت‌هایی از مجموعه‌های پرمخاطبی چون «هاوس»، «بریکینگ بد» و «آدم‌خوار» اشاره کرد.
نیل پرویس و رابرت وید، نویسندگان فیلم‌های «اسکای‌فال» و «زمانی برای مردن نیست» که اولین فیلم‌نامه ساخته شده‌شان، یعنی «بگذار داشته باشد»، را با مداک همکاری کرده بودند، در گفت‌وگو با گاردین اظهار داشتند:
«پیتر نخستین فیلم ما را کارگردانی کرد و نمی‌توانستیم همکاری مهربان‌تر و محترمانه‌تری از او انتظار داشته باشیم. فوق‌العاده بود که این فیلم‌ساز باتجربه با ما به عنوان همکارانی برابر رفتار می‌کرد؛ فیلم‌سازی که پس از ساخت اثر هیجان‌انگیز و غافلگیرکننده «برادران کری»، بار دیگر شاهد رونق گرفتن فعالیت سینمایی خود بود. او دوست خوبی بود و دلمان برای ناهار خوردن با او و گفتگو درباره پروژه‌های آینده‌ای که همچنان مشتاق ساختشان بود، تنگ خواهد شد.»
مداک در زندگی شخصی خود سه بار ازدواج کرد: نخست با کاترین لا کرمانس از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲، سپس با کارولین سیمور از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۴ و نهایتاً با جولیا میگنس از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۳.