در هفدهمین دوره سالانه جوایز فرمانداران آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا، گلن کلوز، ریدلی اسکات و فلوید نورمن موفق به دریافت اسکارهای افتخاری شدند و دو تهیهکننده برجسته نیز جایزه یادبود اروینگ جی. تالبرگ را کسب کردند.
بر اساس گزارش ایسنا، در این مراسم معتبر که هر سال برگزار میشود، پنج چهره مهم و تأثیرگذار سینمای جهان تجلیل شدند. گلن کلوز به عنوان بازیگر، فلوید نورمن به عنوان انیماتور، و ریدلی اسکات که به دلیل انجام یک عمل پزشکی اخیر نتوانست شخصاً حضور یابد، اسکارهای افتخاری را دریافت کردند.
همچنین کریستین واچون و پاملا کوفلر، دو تهیهکننده باسابقه و شناختهشده در دنیای سینمای مستقل، جایزه یادبود اروینگ جی. تالبرگ را به دست آوردند؛ این جایزه به تهیهکنندگانی تعلق میگیرد که در کارنامه حرفهایشان کیفیتی مداوم و بالا در تولید آثار سینمایی دیده میشود.
این مراسم رسمی در سالن ری دالبی هالیوود برگزار شد و مانند سالهای گذشته، میزبان تعداد زیادی از اعضای آکادمی بود، از جمله اکثریت اعضای هیأتمدیره ۵۵ نفره این نهاد که مسئول برگزاری مراسم هستند، به علاوه دهها چهره حاضر در رقابتهای اسکار امسال.
از جمله افراد حاضر میتوان به کریستوفر نولان، زندیا، تام هالند، شارلیز ترون، جولیان مور، پل جیاماتی، اما استون، اندرو اسکات، اولیویا وایلد، پنهلوپه کروز، جان مالکوویچ، اندرو گارفیلد، مونیکا باربارو و تیموتی شالامی اشاره کرد.
فلوید نورمن؛ نخستین انیماتور سیاهپوست دیزنی
نخستین جایزهای که در این مراسم اعطا شد، به فلوید نورمن ۹۱ ساله تعلق گرفت؛ هنرمندی که فعالیت حرفهای خود را در سال ۱۹۵۶ در استودیوی پویانمایی والت دیزنی آغاز کرد و نخستین انیماتور سیاهپوست این شرکت بزرگ بود.
نورمن در تولید تعدادی از آثار کلاسیک دیزنی مانند «زیبای خفته»، «شمشیر در سنگ»، «مری پاپینز»، «کتاب جنگل» و «رابین هود» نقش داشت. همچنین در ساخت فیلمهای مشهور دیگری خارج از دیزنی مانند «گوژپشت نتردام»، «مولان»، «شرکت هیولاها» و «داستان اسباببازی ۲» نیز همکاری کرده است.

گلن کلوز؛ هشت بار نامزدی اسکار و دریافت جایزه افتخاری
شخص بعدی که مورد بزرگداشت قرار گرفت، گلن کلوز است؛ بازیگری که در پنج دهه اخیر نقشهای اصلی و مکمل به یادماندنی ایفا کرده است. این بازیگر ۷۹ ساله تاکنون هشت بار نامزد دریافت جایزه اسکار شده است؛ چهار بار برای بهترین بازیگر نقش اول زن در فیلمهای «جاذبه مرگبار» (۱۹۸۷)، «روابط خطرناک» (۱۹۸۸)، «آلبرت نابز» (۲۰۱۱) و «همسر» (۲۰۱۸) و چهار بار برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در فیلمهای «جهان از دید گارپ» (۱۹۸۲)، «سرمازدگی بزرگ» (۱۹۸۳)، «طبیعی» (۱۹۸۴) و «مرثیه هیلبیلی» (۲۰۲۰).
تعداد هشت نامزدی گلن کلوز بیش از تمام بازیگران زن تاریخ سینما است، جز سه چهره برجسته دیگر: مریل استریپ با ۲۱ نامزدی، کاترین هپبورن با ۱۲ نامزدی و بت دیویس با ۱۱ نامزدی. هر سه این بازیگران بارها برنده اسکار شدهاند. نکته قابل توجه این است که گلن کلوز بیشترین تعداد نامزدی اسکار را دارد که بدون کسب جایزه باقی مانده است، بین همه بازیگران زن و مرد حاضر. پیتر اوتول که در سال ۲۰۱۳ فوت کرد نیز هشت بار نامزد اسکار شد اما هرگز این جایزه را نگرفت و در نهایت اسکار افتخاری دریافت کرد.

ریدلی اسکات؛ اسکار افتخاری به یاد برادرش
نفر بعدی ریدلی اسکات بود؛ کارگردانی که فیلمهایش در مجموع ۴۵ نامزدی اسکار کسب کردهاند و ۹ جایزه اسکار بردهاند، اما خود او تاکنون موفق به دریافت اسکار رقابتی نشده است.
این فیلمساز ۸۸ ساله که در زمان ساخت نخستین فیلم بلندش در مقام کارگردان نزدیک به ۴۰ سال داشت، در سالهای بعد فاصله را جبران کرد و همچنان با ساخت فیلمهای پرهیجان و پرفروش به فعالیت ادامه میدهد؛ آثاری که بسیاری از آنها اکنون به عنوان نقاط عطف تاریخ سینما شناخته میشوند.
ریدلی اسکات کارگردانی دو فیلم علمیتخیلی بسیار مهم تاریخ سینما، «بیگانه» (۱۹۷۹) و «بلید رانر» (۱۹۸۲)، را بر عهده داشته است. از دیگر آثار برجسته او میتوان به «تلما و لوییز» (۱۹۹۱) که برای آن نامزد اسکار بهترین کارگردانی شد، «گلادیاتور» (۲۰۰۰) که جایزه اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد اما خودش در بخش کارگردانی برنده نشد، «سقوط شاهین سیاه» (۲۰۰۱) که آخرین نامزدی او در بخش کارگردانی بود، و «مریخی» (۲۰۱۵) اشاره کرد. علاوه بر کارگردانی، او تهیهکنندگی بسیاری از فیلمها و مجموعههای تلویزیونی را نیز بر عهده داشته است.
اعطای اسکار افتخاری به ریدلی اسکات توسط مت دیمون انجام شد؛ بازیگری که در دو فیلم «مریخی» و «آخرین دوئل» با او همکاری داشته است. مت دیمون ریدلی اسکات را «استادی در رأس تیم تولید» توصیف کرد و گفت: «از طرف همه کسانی که تاکنون با ریدلی اسکات کار کردهاند، از آکادمی سپاسگزارم. بالاخره زمان آن رسیده است که او را با یک جایزه اسکار در دست ببینیم.»
ریدلی اسکات این جایزه را به صورت ویدیویی از پیش ضبطشده در لندن دریافت کرد. در این ویدئو بخشی از نخستین فیلم او با عنوان «پسری روی دوچرخه» نیز نمایش داده شد؛ فیلمی که برادر فقیدش تونی اسکات در آن حضور داشت و این جایزه را به یاد و به افتخار برادر مرحومش تقدیم کرد.
کریستین واچون و پاملا کوفلر؛ تجلیل از دو تهیهکننده برجسته سینمای مستقل
آخرین دریافتکنندگان جوایز این مراسم، کریستین واچون ۶۳ ساله و پاملا کوفلر ۶۰ ساله بودند؛ دو تهیهکننده بسیار مهم که از چهرههای برجسته تاریخ سینمای مستقل آمریکا به شمار میروند.
این دو که بنیانگذاران شرکت تهیهکنندگی «کیلر فیلمز» در نیویورک هستند، در تولید همه ۱۰ فیلم بلند کارگردان تاد هاینز نقش داشتهاند؛ از جمله آثار مهمی مانند «پویزن» (۱۹۹۱)، «سیف» (۱۹۹۵)، «دور از بهشت» (۲۰۰۲) و «کارول» (۲۰۱۵).
از دیگر فیلمهای قابل توجهی که این دو تهیهکننده بر عهده داشتهاند میتوان به «بچهها» ساخته لری کلارک در سال ۱۹۹۵، «خوشبختی» ساخته تاد سولوندز در ۱۹۹۸، «پسرها گریه نمیکنند» ساخته کیمبرلی پیرس در ۱۹۹۹، «هدویگ و اینچ خشمگین» ساخته جان کامرون میچل در ۲۰۰۱، «هنوز آلیس» ساخته واش وستمورلند و ریچارد گلاتزر در ۲۰۱۴ و «زندگیهای گذشته» ساخته سلین سونگ در ۲۰۲۳ اشاره کرد.

