تئاتر آنلاین: همکاری دو دههای امیرمحمد متقیان و عمو پورنگ، فراتر از یک رابطه کاری ساده بوده و بخش زیادی از کودکی و خاطرات چند نسل با حضور این دو هنرمند شکل گرفته است. اما در گفتوگوی علی ضیا در برنامه «باضیا»، نکتهای که به شدت توی ذوق میزند، اصرار عجیب و غیرمنطقی مجری برای یافتن ردپایی از اختلاف و کشف ماجرای جدایی این دو نفر است.
امیرمحمد بارها سعی میکند این موضوع را به شکلی عادی و بدون حاشیه جلوه دهد و نشان میدهد که تمایلی برای باز کردن این بحث ندارد؛ اما پرسشهای مکرر و بیوقفه علی ضیا ادامه دارد و انگار مجری تنها زمانی قانع میشود که بالاخره بتواند نشانهای از دلخوری، اختلاف یا حاشیهای را از دل این گفتوگو بیرون بکشد!
آقای ضیا! لازم نیست هر رابطهای که بعد از ۲۰ سال همکاری به پایان میرسد، حتماً پشت پرده دعوا و اختلافی وجود داشته باشد که شما حتماً باید آن را کشف کنید و به نمایش بگذارید.
اگر واقعاً دغدغه شما حل مشکل، رفع کدورت یا ایجاد دوباره ارتباط میان این دو نفر است، چرا این موضوع مهم را در یک برنامه عمومی و در مقابل هزاران مخاطب مطرح میکنید؟ چرا به جای برگزاری یک گفتوگوی خصوصی، محترمانه و صمیمی، اختلاف احتمالی دو نفر را به سوژهای برای خوراک رسانهای تبدیل میکنید؟
هر رابطهای حتی پس از ۲۰ سال همکاری، حق دارد بدون ارائه توضیح به افکار عمومی به پایان برسد. گاهی احترام به افراد یعنی دست کشیدن از پرسیدن برخی سوالات؛ حتی اگر پاسخ آن سوالها بتواند برای برنامه ما بازدید و توجه بیشتری جذب کند.
