آییننامه مدیریت رفتوآمد کارکنان دستگاههای اجرایی به صورت رسمی ابلاغ گردید.
بر اساس این دستورالعمل، تمامی دستگاههای اجرایی موظف شدهاند تا به منظور اصلاح الگوی سفر کارکنان، کاهش استفاده از خودروهای شخصی و تشویق استفاده از حملونقل عمومی برنامهریزی و اقدام نمایند. همچنین این دستگاهها باید با رضایت کارکنان خود، اطلاعات مرتبط با نحوه رفتوآمد آنها را جمعآوری و تحلیل کنند. این اطلاعات شامل شناخت دقیق محل سکونت کارکنان، بررسی روشهای فعلی رفتوآمد به محل کار، امکان استفاده از وسایل حملونقل عمومی و موارد مشابه میباشد. این اقدامات باید به گونهای تنظیم شود که حداکثر در بازه زمانی سه سال، اهداف زیر محقق گردد:
۱. حداقل ۷۰ درصد از کارکنان باید از روشهایی مانند پیادهروی، اسکوتر، دوچرخه، حملونقل عمومی، خودروهای اشتراکی با حداقل سه سرنشین، سرویس رفتوآمد یا موتورسیکلت برقی برای رسیدن به محل کار استفاده کنند.
۲. حداکثر ۳۰ درصد از کارکنان میتوانند از خودروهای شخصی برای رفتوآمد به محل کار بهره ببرند.
علاوه بر این، دستگاههای اجرایی موظف شدهاند تا کارکنانی را که با وسایل نقلیه غیر از خودروهای شخصی به محل کار میآیند، تشویق کنند و زمینه را برای ارائه تسهیلات به منظور استفاده از اسکوتر، دوچرخه، موتورسیکلت برقی و خودروهای برقی برای آنان فراهم نمایند.
همچنین دستگاههای اجرایی موظف شدهاند اقدامات لازم را برای جایگزینی خودروهای سازمانی بنزینی با خودروهای برقی و هیبریدی به عمل آورند. در این راستا، خرید خودروهای سواری و وانت ساخت داخل فقط با رعایت اولویتهای زیر مجاز است: برقی، هیبریدی، دوگانهسوز و سپس بنزینی ساخت داخل.
دستگاههای اجرایی باید یک روز در هفته را به عنوان «روز بدون خودرو شخصی» اعلام و کارکنان خود را ترغیب نمایند که در این روز از خودروهای شخصی استفاده نکنند. در این روز، پارکینگهای دستگاههای اجرایی فقط برای توقف خودروهای سازمانی قابل استفاده خواهد بود.
استانداران و شهرداران هم موظف شدهاند در چارچوب قوانین و مقررات، برنامهریزی و نظارت بر طرحهای ترافیکی مانند طرح ترافیک، طرح زوج و فرد و تعرفه پارک خودرو را انجام دهند. همچنین دستگاههای اجرایی ملزم شدهاند طبق مفاد آییننامه دورکاری، کارمندانی را که فعالیتهایشان به طور کامل یا بخشی از آن از طریق دورکاری قابل انجام است، حداقل دو روز در هفته دورکار کنند. این دستگاهها باید برنامهریزی کنند که اجرای دورکاری خللی در پایداری خدمات ارائه شده توسط دستگاه ایجاد نکند و همچنین ساز و کاری امن برای مدیریت وظایف کارکنان دورکار فراهم شود.
