اعتماد آنلاین: زن پرستار خانگی که به اتهام همکاری با خواهر و برادرش در قتل مردی ثروتمند و سرقت اموال او متهم شده بود، به دادگاه معرفی شد و پای میز محاکمه رفت.
این پرونده از سال ۱۳۹۹ آغاز شد؛ زمانی که فرزندان مرد ۷۰ ساله‌ای به نام بیژن از طریق وکیل خود شکایتی مطرح کردند و مدعی شدند که پدرشان، که مهندس فیزیک و فردی ثروتمند بود، به مرگ طبیعی فوت نکرده بلکه به قتل رسیده است.
وکیل نماینده فرزندان بیژن اعلام کرد که درخواست نبش قبر داده‌اند و به گزارش ارائه شده از سوی پرستار مرد متوفی اعتماد ندارند.
بر اساس این شکایت، تحقیقات آغاز شد و مأموران متوجه شدند اسنادی که برای توجیه مرگ بیژن ارائه شده جعلی است. پس از انجام نبش قبر، مشخص شد که بیژن بر اثر مسمومیت جان خود را از دست داده و ادعای پرستار مبنی بر فوت او به دلیل کرونا نادرست است.
مأموران پرستار خانگی به نام شراره و خواهرش شهره و برادرشان شهروز را به اتهام مشارکت در قتل دستگیر و به زندان فرستادند. همچنین دو نفر دیگر که در پرونده نقش نداشتند؛ یعنی راننده آمبولانس حمل جسد و پزشکی که گواهی فوت را صادر کرده بود، شناسایی و برای آن‌ها قرار وثیقه صادر شد. پس از تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، پرونده برای رسیدگی به شعبه ۱۰ دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد. این پرونده که تحقیقات آن شش سال به طول انجامیده بود، صبح امروز مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدای جلسه، اصغری، نماینده دادستان، کیفرخواست را قرائت کرد و اعلام داشت: شراره متهم اصلی است که با دادن متادون به مقتول، او را مسموم و موجب مرگش شده است. در همین مدت، او بسیاری از اموال مقتول مانند چند تخته فرش زربافت و ابریشم، اشیای عتیقه، پول نقد، ۵۰۰ سکه طلا و یک کیلو طلای دیگر را دزدیده است. متهمان اموال سرقت شده را صرف خرید یک خانه به نام شراره و یک خانه برای خانواده‌اش کرده‌اند. این اعمال مجرمانه با همکاری شهره، خواهر شراره، و برادرشان شهروز انجام شده است. متهمان همچنین با پرداخت رشوه به راننده آمبولانس، برگه فوت جعلی تهیه کردند و با کمک پزشک دیگر پرونده، گواهی فوت جعلی صادر نمودند. آن‌ها حتی صیغه‌نامه‌ای جعلی تنظیم کرده و از طریق آن توقیف اموال مقتول را به عنوان مهریه درخواست کردند.
نماینده دادستان افزود: بر اساس کیفرخواست، شراره به اتهام مباشرت در قتل، جعل اسناد و سرقت، شهره به اتهام معاونت در قتل، جعل اسناد و سرقت و شهروز به اتهام معاونت در سرقت و جعل اسناد متهم هستند. همچنین راننده آمبولانس و پزشکی که گواهی فوت را صادر کرده است، در جعل اسناد دخیل بوده‌اند و درخواست مجازات آن‌ها مطرح شده است.
سپس وکیل اولیای دم پشت تریبون قرار گرفت و درخواست قصاص کرد. وی اظهار داشت: شراره به عنوان پرستار وارد خانه مقتول شده و با اطلاع از ثروتمند بودن او، در شرایط بحرانی ناشی از کرونا سوءاستفاده کرده و مقتول را به قتل رسانده است.
وکیل توضیح داد: ما ماجرا را اینگونه فهمیدیم که با توجه به خارج از کشور بودن فرزندان مقتول، دایی آن‌ها به منظور سرکشی به خانه بیژن مراجعه کرده ولی در را به روی او باز نکرده‌اند. وی ۱۱ روز دنبال علت غیبت پدر خواهرزاده‌هایش بوده و نهایتاً نگران شده و به کلانتری رفته و گزارش داده است. در این میان متوجه شد که خواهر پرستار پیرمرد به اتهام سرقت بازداشت شده و همان زمان دوباره به خانه پیرمرد بازگشته است. در این بار، هنگام خروج زن پرستار، دایی وی موفق شده او را ببیند و وقتی وارد خانه شده، پدر خواهرزاده‌ها را عریان و بی‌حال روی تخت یافته است. شراره گفته که او به کرونا مبتلا شده و حالش خوب نیست و بعد از آن متادون به او داده تا دردش کاهش یابد.
وکیل اولیای دم ادامه داد: دایی بچه‌ها با دیدن وضعیت وخیم پیرمرد دچار شک شده ولی به دلایلی که برای من مشخص نیست، اجازه خروج وی از خانه داده نشده است. چند روز بعد که دوباره برای سر زدن مراجعه کرده، به او گفته‌اند که پیرمرد فوت کرده است. شرایط کرونایی روند رسیدگی را کند کرد اما از همان ابتدا با توجه به وضعیتی که دایی از پیرمرد دیده بود، به موضوع شک داشتیم. سپس متوجه شدیم اشیایی از خانه مقتول مفقود شده است. من پیگیری پرونده را به عهده گرفتم و درخواست کالبدشکافی کردم که سه بار این درخواست مطرح شد اما پرستار با جعل اسناد مانع آن شد. در نهایت درخواست نبش قبر دادم و با حکم قضایی وارد خانه شدیم و سرقت گسترده اموال را کشف کردیم. فقط در یک مورد، تار عتیقه‌ای متعلق به پدر مقتول که ارزش آن سه میلیارد تومان بود، به سرقت رفته است.
خانم وکیل افزود: پس از نبش قبر مشخص شد که علت مرگ مسمومیت با متادون بوده و کرونا دلیل فوت نبوده است. سپس فهمیدیم متهمان با جعل سند ادعا کرده‌اند شراره همسر مقتول بوده که این سند جعلی است و چنین رابطه‌ای وجود نداشته است. در نهایت به عنوان وکیل اولیای دم درخواست مجازات متهمان را دارم.
سپس شراره در جایگاه حاضر شد و گفت: من اتهامات را قبول ندارم. من نوازنده تار و عکاس هستم. زمانی پرستار زن بودم و پیشنهاد شد به پاسداران بروم و از این مرد پرستاری کنم. اینگونه با بیژن آشنا شدم. ما به هم علاقه‌مند شدیم و من سه سال زن او بودم و صیغه خوانده بودیم، اما بیژن اصرار داشت کسی از خانواده‌اش خبر نداشته باشد. من ۳۰ سال از او کوچکتر بودم اما زندگی عاشقانه‌ای داشتیم و به کسی چیزی نگفته بودیم. شوهر من به الکل، تریاک، متادون و قمار اعتیاد داشت. وقتی بیمار شد و بدن درد گرفت، متادون مصرف می‌کرد. یک بار هم مسموم شده بود که حال بدش به همین علت بود. متادون می‌خورد تا دردش تسکین یابد. من می‌دیدم که جلوی چشمم دارد می‌میرد و حالم خیلی بد بود.
قاضی پرسید: اگر اینطور است، چرا صیغه‌نامه جعلی درست کردی؟ چرا گواهی فوت و مجوز دفن جسد را جعل کرده‌ای؟
متهم پاسخ داد: نمی‌دانم چرا می‌گویند گواهی فوت جعلی است. اورژانس آمد، گزارش نوشت و دکتر هم گواهی را صادر کرد. برگه دفن جسد را هم راننده آمبولانس به ما داد. ما جعل نکردیم. حتی می‌خواستیم بیژن را به شهری که پدر و مادرش بودند ببریم که اجازه ندادند و گفتند این فرد به خاطر کرونا ۹۰ درصد بدنش عفونت دارد و همه مبتلا می‌شوند.
قاضی پرسید: درباره اموالی که در خانه تو کشف شده، مانند یک کیلو طلا، فرش و تار عتیقه، چه می‌گویی؟
متهم گفت: همه را شوهرم به من هدیه داده بود. چون نوازنده تار هستم، تار پدرش را به من هدیه داد.
قاضی پرسید: اما صیغه‌نامه هم جعلی است؛ تاریخ آن سه سال قبل است در حالی که ادعا کردی یک ماه قبل از فوت صیغه کرده‌اید، چرا جعلی ساخته‌ای؟
متهم جواب داد: صیغه‌نامه جعلی نیست. من در خانه برادرم صیغه کردم و جشن هم گرفتیم، اما چون سه سال زن بیژن بودم، خودش خواست که صیغه‌نامه را برای سه سال قبل تنظیم کنیم.
پس از او، شهره در جایگاه قرار گرفت و گفت: من اتهام را قبول ندارم و شش سال است بی‌دلیل زندانی هستم. ما هرچه داریم معامله‌ای بوده که با بیژن انجام داده‌ایم. من حتی پول و توان گرفتن وکیل تعیینی را ندارم.
سپس وکیل تعیینی او در جایگاه حاضر شد اما شهره اظهار کرد که نمی‌داند چگونه این وکیل برای او انتخاب شده است.
بعد از آن، سومین متهم یعنی شهروز در جایگاه حاضر شد و گفت: من اتهامات را قبول ندارم و در جعل سند نقشی نداشته‌ام و سند جعلی هم تهیه نکرده‌ام. صیغه‌نامه را هم یک روحانی در خانه من برای خواهرم خوانده است.
قاضی گفت: اما روحانی این موضوع را رد کرده است.
متهم پاسخ داد: نمی‌دانم چرا چنین گفته است. او خودش صیغه را خوانده و ما هیچ چیزی جعل نکرده‌ایم.
در پایان، قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.