به مناسبت خداحافظی بازیکن ایرانی-سوئدی از تیم ملی فوتبال، نگاهی جامع به بازیکنان دو رگه حاضر در تیم ملی ایران طی ۲۱ سال اخیر انداخته‌ایم.
به گزارش ایرنا، در شب یکشنبه، با اعلام لیست تیم ملی و عدم حضور دوباره نام سامان قدوس در آن، گمانه‌زنی‌ها درباره خداحافظی او از تیم ملی فوتبال قوت گرفت. پس از ۴۸ ساعت از اعلام لیست، او امروز عصر در پستی در اینستاگرام به طور رسمی پس از ۹ سال حضور در تیم ملی از فوتبال ملی خداحافظی کرد و بدین ترتیب پرونده فعالیت این هافبک دو رگه در تیم ملی به پایان رسید.
سامان قدوس اولین بار در سال ۹۶ و در دوران سرمربیگری کارلوس کی‌روش به تیم ملی دعوت شد. این بازیکن ایرانی-سوئدی به فهرست بازیکنان دو رگه‌ای که پیراهن تیم ملی ایران را برتن کردند، افزوده شد. قدوس در این ۹ سال، ۷۰ بازی ملی انجام داد و موفق به زدن ۲ گل شد. امروز عصر این ستاره خوش‌برخورد فوتبال ایران پس از خداحافظی، جای خود را به دنیس اکرت داد که اکنون تنها بازیکن دو رگه حاضر در تیم ملی است.
تاریخ حضور بازیکنان دو رگه در تیم ملی ایران به سال ۸۴ بازمی‌گردد؛ زمانی که برانکو ایوانکویچ روی نیمکت تیم ملی نشست و اولین بازیکن دو رگه، فریدون زندی را به اردوی تیم ملی دعوت کرد. زندی که دو رگه ایرانی-آلمانی بود، اولین بازیکنی بود که بازی برای ایران را انتخاب کرد. ورود هافبک تیم کایزرسلاترن آلمان به تیم ملی، نقطه آغاز دوره‌ای جدید در تیم ملی بود که در ادامه بازیکنان دو رگه ایرانی از نقاط مختلف جهان به این جمع اضافه شدند. زندی در چهار سال حضورش در تیم ملی، ۳۱ بازی انجام داد و ۵ گل به ثمر رساند.
پس از زندی، نوبت به امیر شاپورزاده رسید، که او نیز دو رگه ایرانی-آلمانی بود و در بوندسلیگا بازی می‌کرد. آن زمان که به تیم ملی دعوت شد، پیراهن هانزاروستوک را برتن داشت. اما برخلاف زندی، دوران حضور او در تیم ملی بسیار کوتاه بود و پس از دعوت برای بازی دوستانه با زامبیا دیگر نامش در فهرست تیم ملی ظاهر نشد.
بین سال‌های ۹۰ تا ۹۲، اوج فراخوان بازیکنان دو رگه به تیم ملی رقم خورد، در حالی که کارلوس کی‌روش هدایت تیم را بر عهده داشت. در این بازه دو ساله، کی‌روش پنج بازیکن دو ملیتی ایرانی را به تیم ملی دعوت کرد.
در سال ۹۰، سومین بازیکن دو رگه، اشکان دژاگه به تیم ملی ملحق شد. دژاگه نیز دو رگه ایرانی-آلمانی بود و نسبت به زندی و شاپورزاده عملکرد موفق‌تری داشت. در تیم زیر ۲۱ سال آلمان، این مهاجم ولفسبورگ نقش کلیدی ایفا می‌کرد.
دژاگه بهترین کارنامه را در میان بازیکنان دو رگه تیم ملی به ثبت رساند و بارها با گل‌هایش هواداران را از روی سکوهای آزادی به وجد آورد. از سال ۹۰ تا ۹۸، به مدت ۸ سال برای تیم ملی بازی کرد و در ۵۹ بازی ملی، ۱۱ گل زد.
یک سال پس از ورود دژاگه به تیم ملی، کارلوس کی‌روش در سال ۹۱ امید نظری را به اردوی تیم ملی دعوت کرد. نظری که دو رگه ایرانی-سوئدی-فیلیپینی بود و در مالموی نروژ بازی می‌کرد، برخلاف دژاگه نتوانست در تیم ملی دوام بیاورد و خیلی زود اعتماد کی‌روش را از دست داد. نظری ۵ بازی ملی انجام داد و یک گل به ثمر رساند.
در ادامه، رضا قوچان‌نژاد، مهاجم ایرانی-هلندی که با گل‌هایش در هیرنفین هلند به شهرت رسیده بود، در سال ۹۱ به تیم ملی دعوت شد. بر خلاف نظری، قوچان‌نژاد ۶ سال تا سال ۹۷ برای تیم ملی بازی کرد و در ۴۴ بازی ملی، ۱۷ گل زد. نقطه اوج کار او گل صعود به جام جهانی ۲۰۱۴ مقابل کره جنوبی و گلزنی برابر بوسنی در جام جهانی برزیل بود.
یک سال پس از دعوت نظری و قوچان‌نژاد، دنیل داوری، دروازه‌بان دو رگه ایرانی-آلمانی تیم آینتراخت برانشوایگ آلمان، به تیم ملی اضافه شد. داوری در سال‌های ۹۲ تا ۹۳ به اردوهای تیم ملی دعوت شد اما نتوانست اعتماد مربیان را جلب کند و بدون بازی ملی دیگر به تیم ملی بازنگشت.
مهرداد بیت‌آشور، بازیکن دو رگه ایرانی-آمریکایی، دیگر بازیکنی بود که در سال ۹۲ توسط سرمربی پرتغالی تیم ملی به اردو دعوت شد. بیت‌آشور که در لیگ MLS و تیم سن‌خوزه آمریکا حضور داشت، پس از دعوت به تیم ملی، فرصت زیادی برای بازی نیافت اما ۶ بازی ملی برای ایران انجام داد.
پس از وقفه‌ای ۴ ساله در دعوت از بازیکنان دو رگه، در سال ۹۶ سامان قدوس بازیکن ایرانی-سوئدی توسط کی‌روش به اردوی تیم ملی فراخوانده شد. قدوس که مهاجم تیم استرسوند سوئد و یکی از گلزنان برتر لیگ این کشور بود، بعدها به لیگ برتر انگلیس و تیم برنتفورد پیوست. او ۹ سال برای تیم ملی حضور داشت و امروز رسماً از بازی‌های ملی خداحافظی کرد تا پرونده حضورش در تیم ملی بسته شود.
اکنون دنیس اکرت، بازیکن دو رگه ایرانی-آلمانی-اسپانیایی، که توسط امیر قلعه‌نویی پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ برای اولین بار به تیم ملی دعوت شده، تنها نماینده بازیکنان دو رگه در تیم ملی فوتبال ایران است. مهاجم استاندارد لیژ پس از خداحافظی قدوس و ۲۱ سال پس از اولین دعوت بازیکن دو رگه، تنها بازیکن با این ویژگی در تیم ملی باقی مانده و باید دید عملکرد او چگونه در تاریخ فوتبال ایران ثبت خواهد شد.