دانشمندان با شگفتی اعلام کردند پرنده ای که نزدیک به ۲۰۰ سال در جزایر گالاپاگوس دیده نشده و منقرض شده به حساب می آمد، بار دیگر در طبیعت این منطقه مشاهده شده است. این اتفاق پس از حذف شکارچیان مهاجم و اجرای پروژه های بازسازی اکوسیستم رخ داده و شرایطی را فراهم کرده که گونه های از دست رفته بتوانند دوباره به زیستگاه تاریخی خود بازگردند.
نزدیک به دو قرن، جزیره فلوریانا در سکوتی سنگین فرو رفته بود. آخرین بار این پرنده در سال ۱۸۳۵ توسط چارلز داروین مشاهده شده بود و از آن زمان اثری از آن دیده نمیشد. اکنون اما دانشمندان در مجمع الجزایر گالاپاگوس در اقیانوس آرام، بار دیگر شاهد حضور آن هستند؛ رویدادی که جامعه علمی را شگفتزده کرده است.
یلوه گالاپاگوس (Laterallus spilonotus)، پرنده ای خجالتی با توان پرواز محدود، سالها منقرضشده تلقی میشد، اما حالا به شکلی چشمگیر به جزیره بازگشته است. این بازگشت تصادفی نبوده و پس از اجرای پروژه گسترده حذف شکارچیان مهاجم در اواخر سال ۲۰۲۳ رخ داده است؛ پروژهای که با حذف موشها و گربه های وحشی، فشار مرگبار بر تخم ها و جوجه ها را از بین برد.
به گزارش بیبیسی، اکنون مشاهده یلوه هایی که آزادانه در فلوریانا حرکت میکنند، برای ساکنان و پژوهشگران صحنه ای عادی شده است. پائولا سانگولکی، زیستشناس دریایی، میگوید: «باورکردنی نیست؛ هم صدایش را میشنوید و هم خودش را میبینید. انگار این پرنده تمام این سالها منتظر فراهم شدن شرایط مناسب بوده است.»
بازگشت حیات به فلوریانا تنها به این پرنده محدود نشده است. کبوترهای گالاپاگوس، مارمولک های گدازهای و گکوها که تا مدت کوتاهی پیش به ندرت دیده میشدند، اکنون به طور گسترده در جزیره حضور دارند؛ پدیده ای که دانشمندان از آن با عنوان «انفجار آنی حیات» یاد میکنند.
برنامه بعدی پژوهشگران حتی بلند پروازا نه تر است؛ بازگرداندن ۱۲ گونه دیگر که از زمان داروین منقرض شده اند، از جمله لاک پشت های غول پیکر. جزیره فلوریانا حالا به مکانی تبدیل شده که اکوسیستم را به حدود ۲۰۰ سال پیش بازمیگرداند.
با حذف موشها و کنترل انگلها، نرخ موفقیت لانه گذاری به بالاترین سطح تاریخی خود رسیده است. جوجه ها زنده میمانند، رشد میکنند و صداهای تازهای در جزیره طنین انداز شده است. فلوریانا اکنون به آزمایشگاهی زنده تبدیل شده که نشان میدهد طبیعت، در صورت برداشته شدن فشار بقا، تا چه اندازه سریع میتواند خود را احیا کند.