صبح دیروز یک رویداد ناگوار در فوتبال ایران رقم خورد؛ تیم امید کشورمان در آخرین دیدار خود در مرحله گروهی بازیهای آسیایی ناگویا، با نتیجه سنگین ۴ بر ۱ مقابل کره شمالی شکست خورد.
ایران پیش از این مسابقه با کسب ۴ امتیاز و تفاضل گل بهتر نسبت به چین، در صدر جدول گروه قرار داشت، اما با این شکست، همچنان ۴ امتیازی ماند و به خاطر تفاضل گل پایینتر، به جایگاه سوم گروه سقوط کرد و بدین ترتیب از صعود به مرحله حذفی بازماند.
این ناکامی تیم امید که این بار زیر نظر حسین عبدی بود، اتفاقی شوکهکننده نبود چرا که در چند دهه اخیر و با سرمربیان مختلف، بارها چنین شکستهایی تجربه شده است، ولی شکست ۴ بر ۱ آنقدر سنگین بود که توجهات زیادی را جلب کرد.
نمایش ضعیف تیم امید در برابر کره شمالی به حدی بود که اعتراضها را برانگیخت و فدراسیون فوتبال را به صدور بیانیهای تند واداشت. در این بیانیه تاکید شده بود که وقت اتخاذ تصمیمات سخت فرا رسیده است؛ تصمیماتی که احتمالاً شامل برکناری عبدی و دیگر اعضای کادر فنی تیم امید خواهد بود.
اکنون از منابع مختلف خبر میرسد که فدراسیون فوتبال به سرعت وارد عمل شده و با چند گزینه برای جایگزینی عبدی وارد مذاکره شده است. برجستهترین نام مطرح شده، فرهاد مجیدی، سرمربی پیشین استقلال است.
فرهاد پس از قهرمانی با استقلال بدون حتی یک شکست، از این تیم جدا شد و راهی امارات شد. او در امارات با دو تیم اتحاد کلبا و البطائح همکاری کرد. مجیدی موفق شد تیم اولی را در لیگ برتر امارات حفظ کند اما تیم دوم تحت هدایت او به لیگ دسته پایینتر سقوط کرد. در حال حاضر مجیدی بدون تیم است، هرچند پیشتر و در زمانی کوتاه پس از جدایی از استقلال، سرمربی تیم امید ایران نیز بوده است.
گزینه بعدی، مجتبی حسینی است؛ سرمربی بیادعا و موفقی که در سالهای اخیر با تیمهای خود، به ویژه آلومینیوم اراک، نتایج قابل قبولی کسب کرده است. حسینی فصل جدید را با تیم نساجی آغاز کرد اما خیلی زود از این باشگاه جدا شد و اکنون او نیز بدون تیم است.
نکته مهم، نگاه غالب به تیم امید است؛ بسیاری از اهالی فوتبال تصور میکنند تیم امید با شکست و ناکامی پیوند خورده و هیچ سرمربیای نمیتواند نتایج قابل قبولی با این تیم به دست آورد.
به همین دلیل است که کمتر مربی تمایل دارد هدایت تیم امید را بر عهده بگیرد. با این نگرش، بسیار بعید است که مربیانی مانند مجیدی یا حسینی حاضر به نشستن روی نیمکت تیم امید ایران شوند.
اکنون باید منتظر ماند و دید مذاکرات فدراسیون فوتبال با این دو مربی و سایر گزینهها به چه نتیجهای خواهد رسید و در نهایت کدام سرمربی مسئولیت هدایت این تیم «همیشه ناکام» در فوتبال ایران را میپذیرد.