ماجرای ناپدید شدن یک مرد جوان و همسرش، پس از کشف جسد سوخته مرد و دستگیری زن جوان و مردی ناشناس، رنگ و بوی خیانت و جنایت به خود گرفت.
این حادثه از ۲۷ آذر ۱۴۰۱ آغاز شد، زمانی که مردی از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت. چندی بعد مشخص شد که همسر او نیز ناپدید شده است. در حالی که تحقیقات برای یافتن این زوج ادامه داشت، دوست نزدیک نوعروس به پلیس مراجعه کرد و اطلاعاتی درباره رابطه زن جوان با مردی به نام شهیاد در اختیار مأموران قرار داد.
بررسیها نشان داد که زن جوان، که چند سال با مقتول عقد بود، وارد رابطهای پنهانی با شهیاد شده بود و قصد داشت با او ازدواج کند؛ اما به دلیل ناتوانی در جدایی از همسرش، شهیاد تصمیم به قتل مرد گرفت و جسد او را در حوالی دماوند به آتش کشید. پس از کشف جسد سوخته، با آزمایش دیانای، هویت مقتول تأیید شد.
زن جوان و شهیاد چهار ماه بعد در اسلامشهر دستگیر شدند. پس از محاکمه، شهیاد به قصاص و زن جوان به ده سال حبس محکوم شدند. این حکم در دیوان عالی کشور تأیید شد، ولی زن جوان درخواست اعاده دادرسی کرد و با پذیرش آن، دیروز در شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران حاضر شد.
زن جوان در دفاعیاتش گفت: «در حکم، معاونت من در قتل از طریق ترغیب و تحریک عنوان شده که من چنین کاری نکردم. من و همسرم چند سال عقد بودیم. من اشتباه کردم و وارد رابطهای ۴۰ روزه با شهیاد شدم. همسرم از این موضوع مطلع بود، اما در زمان قتل در محل حضور نداشتم و از نقشه قتل خبر نداشتم.»
او افزود: «شهیاد بعد از قتل با من تماس گرفت و گفت چه اتفاقی افتاده است. از ترس با او همراه شدم. ابتدا قصد داشتیم به ترکیه فرار کنیم اما موفق نشدیم. حتی پیشنهاد دادم تسلیم شویم و من قتل را گردن بگیرم، اما او گفت اگر از جزئیات قتل باخبر شوم، ممکن است تسلیم شود.»
وکیل زن جوان نیز اتهام معاونت در قتل را رد کرد و گفت: «بین قاتل و موکله من وحدت قصد وجود نداشته و زن جوان پس از وقوع جنایت از ماجرا مطلع شده است.»
در مقابل، پدر مقتول اظهارات متهم را رد کرد و گفت: «پسرم از رابطه این دو نفر مطلع بود و آنها را به شکایت تهدید کرده بود.» او همچنین به جلسه چهار ساعته زن جوان و شهیاد پیش از قتل اشاره کرد و آن را نشانهای از هماهنگی میان آنها دانست.
در پایان، قضات دادگاه پس از شنیدن دفاعیات متهمان و وکلای آنها، برای صدور رأی وارد شور شدند.