کریستینا کخ، فضانورد ناسا و عضو مأموریت «آرتمیس ۲»، اعلام کرد برای حضور در این ماموریت تاریخی آماده است؛ ماموریتی که قرار است پس از بیش از نیم قرن، فضانوردان را دوباره به نزدیکی ماه ببرد. او به عنوان اولین زنی که در این مسیر به سمت ماه پرواز میکند، در این مأموریت حضور دارد.
به گزارش ایسنا، کخ که یکی از چهار عضو خدمه ماموریت «آرتمیس ۲» است، در یک کنفرانس مطبوعاتی درباره این برنامه صحبت کرد. بر اساس برنامه ریزی های فعلی، این مأموریت احتمالا در اول آوریل ۲۰۲۶ به سمت ماه پرتاب خواهد شد.
کریستینا کخ در دوران فعالیت خود به عنوان فضانورد ناسا بیش از ۳۰۰ روز را در ایستگاه فضایی بین المللی سپری کرده و پیش از این نیز همراه با جسیکا میر نخستین پیادهروی فضایی کاملاً زنانه را انجام داده است.
ماموریت «آرتمیس ۲» همچنین رکوردهای دیگری را رقم خواهد زد. رید وایزمن فرمانده این ماموریت، ویکتور گلاور خلبان ناسا و جرمی هانسن از آژانس فضایی کانادا دیگر اعضای این گروه هستند. در این مأموریت، گلاور نخستین فضانورد سیاهپوستی خواهد بود که از مدار زمین فراتر میرود و هانسن نیز نخستین غیر آمریکایی است که چنین سفری را تجربه میکند.
در صورت اجرای موفق برنامه، این چهار فضانورد حدود ۱۰ روز را در فضا سپری خواهند کرد. در ابتدا فضاپیمای «اوریون» در مدار زمین آزمایش میشود و سپس با انجام یک مانور، مسیر حرکت به دور ماه طی شده و فضاپیما به زمین بازمیگردد.
هدف از اجرای ماموریت «آرتمیس ۲» فراهم کردن زمینه برای فرود دوباره انسان بر سطح ماه در ماموریت «آرتمیس ۴» است که برای سال ۲۰۲۸ برنامه ریزی شده است.
کخ در جریان رویداد مربوط به «آرتمیس ۲» در مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون گفت حضور در این ماموریت برای او ترکیبی از افتخار و مسئولیت بزرگ است. او تأکید کرد اعضای خدمه خیلی سریع با یکدیگر هماهنگ شده اند و روحیه همکاری در میان آنها بسیار قوی است.
وی افزود اعضای تیم با تمام توان در حال کار هستند و تلاش میکنند پاسخ پرسش هایی را پیدا کنند که تاکنون پاسخ مشخصی برای آنها وجود نداشته است. به گفته او، همه افراد حاضر در این پروژه آماده اند تا بیشترین کمک را برای موفقیت ماموریت ارائه دهند.
کخ همچنین تاکید کرد موفقیت این مأموریت تنها به چهار فضانورد محدود نمیشود، بلکه نتیجه تلاش گسترده تیم های مختلف ناسا است. او گفت دستاورد واقعی این است که این مسیر با همکاری و تنوع پیشینه های مختلف در میان فضانوردان شکل گرفته و همین موضوع ارزش جشن گرفتن دارد.