6عصر: شاهین شجری کهن، منتقد سینما، در صفحه اینستاگرام خود به ستایش بازی مرحوم جواد گلپایگانی پرداخت و گفت: آتقی، پیرمردی تریاکی و دربوداغان بود که میخواست به جوانان و خانوادههای دهه شصت هشدار دهد که اعتیاد پایان خط است. به همین دلیل، تمامی رذایل ممکن در شخصیت او نمود پیدا کرده بود. هیچکس تصور نمیکرد روزی مواد مخدر ویرانتری رواج پیدا کند که تریاک در برابر آنها همچون نوشدارویی بیاثر به نظر برسد! موادی مانند شیشه، کوک، کراک و غیره که در مدت زمان بسیار کوتاهی قویترین افراد را به خاک سیاه مینشاندند، اکنون به وفور و مانند نقل و نبات در دست جوانان مردم است. دلمان برای پیرمردهای محترم قدیمی، منقل و وافور سنتی و نقشهای زیبای آنها، محضر گرم و پرقصهشان و خلقوخوی ملایمشان تنگ شده است. آتقی کجایی که ببینی اوضاع به کجا کشیده و در شهر چه اتفاقاتی میافتد؟
سالها پیش، زمانی که جواد گلپایگانی در مرخصی زندان به سر میبرد (به دلیل بدهی و چک و سفته، نه جرم دیگری) و شرایط زندگیاش بسیار نابسامان بود، پوریا ذوالفقاری، نویسنده، همکار و رفیق خوشطینت و با ذوق ما، در مجله قدیمی «فیلم» با او مصاحبهای انجام داد که ظاهراً تأثیر مثبتی بر روند اداری و آزادی او از زندان داشت. پس از آن، گلپایگانی توانست تا حدودی زندگی آشفته و پریشان خود را سامان دهد.
امروزه نه جواد گلپایگانی هست، نه مجله «فیلم»، نه پوریا نقد و گزارش مینویسد، نه مطبوعات آن رونق سابق را دارند که یک مقاله یا مصاحبه بتواند موجب آزادی یک زندانی شود، نه دیگر دل و دماغی برای خاطره و نوستالژی باقی مانده، نه تلویزیونهای از کار افتاده را با چند توسری میتوان دوباره راهاندازی کرد و نه… هیچ چیز به هیچ چیز، واقعاً هیچ چیز به هیچ چیز آتقی…