تابناک: کوروش زارعی، هنرمند نامآشنای سینما، تلویزیون و تئاتر و همچنین کارگردانی برجسته در حوزه هنرهای نمایشی، در سن ۵۳ سالگی از دنیا رفت. او که به واسطه نقش «لاوی» در سریال تلویزیونی «یوسف پیامبر» به شهرت رسید، بیش از سه دهه و نیم را به فعالیت در زمینه بازیگری، کارگردانی و مدیریت تئاتر اختصاص داد. زارعی علاوه بر بازی در فیلمها و سریالهای تلویزیونی، سالها مدیریت مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری را بر عهده داشت و یکی از چهرههای تاثیرگذار در توسعه تئاتر آیینی و جریان «بچههای مسجد» محسوب میشد.

از میناب تا صحنههای نمایشی
کوروش زارعی در اول مهر ۱۳۵۱ در شهر میناب استان هرمزگان به دنیا آمد. علاقهاش به هنرهای نمایشی از دوران نوجوانی شکل گرفت و فعالیت حرفهای خود را در سن ۱۳ سالگی با بازی در تئاتر آغاز کرد.
اولین تجربههای بازیگری او به دوران مدرسه بازمیگردد؛ جایی که با بازی در نمایش «تیر غیب» نوشته محسن مخملباف، در یک جشنواره دانشآموزی موفق به کسب جایزه بازیگری شد. در دوران دبیرستان نیز به کارگردانی روی آورد و نمایش «گل و جهله» را اجرا کرد که توانست مقام دوم جایزه کانون ملی منتقدان ایران را کسب کند.
پس از دریافت مدرک کارشناسی در رشته هنرهای نمایشی، زارعی فعالیت حرفهای خود را در تئاتر ادامه داد و به تدریج وارد عرصه تلویزیون و سینما شد.

«لاوی»؛ نقشی که او را به اوج شهرت رساند
زارعی در سال ۱۳۸۱ با بازی در مجموعه تلویزیونی «غروب بیپایان» به کارگردانی جواد افشار وارد دنیای تلویزیون شد، اما شهرت اصلی وی چند سال بعد با بازی در سریال «یوسف پیامبر» رقم خورد.
در این سریال که به کارگردانی فرجالله سلحشور ساخته شده بود، او نقش «لاوی»، برادر بزرگ حضرت یوسف را ایفا کرد. این نقش باعث شد تا چهرهاش برای طیف گستردهای از مخاطبان تلویزیونی شناخته شود و نام او با یکی از مجموعههای تاریخی و مذهبی پربیننده تلویزیون ایران گره بخورد.
اما فعالیتهای تلویزیونی زارعی تنها به این سریال محدود نشد. او در آثار مشهوری همچون «مختارنامه»، «کیمیا» و «آنام» نیز به ایفای نقش پرداخت و در هر یک تجربههای جدیدی در بازیگری کسب کرد.
فعالیتهای سینمایی؛ از «روز رستاخیز» تا «امپراطور جهنم»
کنار فعالیتهای گسترده در تئاتر و تلویزیون، زارعی حضور پررنگی در سینما داشت. از جمله فیلمهای شاخص او میتوان به «روز رستاخیز» به کارگردانی احمدرضا درویش و «امپراطور جهنم» اشاره کرد.
انتخابهای هنری زارعی عمدتاً به موضوعات تاریخی، مذهبی و اجتماعی اختصاص داشت که این رویکرد در کارهای تئاتری و مدیریت هنری او نیز به وضوح دیده میشد.
تئاتر؛ رکن اصلی کارنامه هنری کوروش زارعی
اگرچه بیشتر مردم او را با نقش «لاوی» میشناسند، اما تئاتر بخش اصلی و بنیادین زندگی حرفهای کوروش زارعی بود. او هم به عنوان بازیگر و هم کارگردان در نمایشهای متعددی حضور داشت و اجرا کرد.
از نمایشهایی که زارعی به عنوان بازیگر در آنها حضور داشت، میتوان به «خاک سبز»، «شام غریب»، «غمنامه فرات»، «خورشید کاروان»، «بر دار شدن حسینبنمنصور حلاج»، «مرگ در ساعت مرغابی»، «مسافران مرو»، «دکتر استوکمان» و «رویاهای خلیج فارس» اشاره کرد.
در مقام کارگردان نیز آثاری مانند «کانال کمیل»، «فیروزه که میخواند»، «شب مویهها»، «زنان مهتابی مرد آفتابی»، «بانوی بینشان»، «ماه معصوم» و «راکب» را در کارنامه خود داشت.
یکی از تجربیات بینالمللی مهم او، اجرای نمایش «آینه» در فستیوال جاده ابریشم در آلمان در سال ۲۰۰۰ بود که مورد استقبال گسترده مخاطبان و تحسین هنرمندان آلمانی قرار گرفت.

از مدیریت حوزه هنری تا دبیری جشنواره تئاتر فجر
فعالیتهای زارعی تنها به بازیگری و کارگردانی محدود نمیشد. او در سال ۱۳۹۵ به عنوان مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری منصوب شد و نزدیک به یک دهه این سمت را برعهده داشت.
در دوران مدیریت او، برنامههای حمایتی متنوعی برای گروههای نمایشی شهرستانها، توسعه تئاتر آیینی و مذهبی و پرورش استعدادهای جوان به اجرا درآمد.
از جمله رویدادهایی که در دوره مدیریت زارعی مورد توجه ویژه قرار گرفت، میتوان به جشنواره تئاتر «بچههای مسجد»، همایش تئاتر پیادهروی اربعین، جشنواره نقالان علوی، جشنواره نمایشنامهنویسی «گلدستهها» و «چهارراه تئاتر ایران» اشاره کرد.
او همچنین در سال ۱۴۰۱ به عنوان دبیر چهل و یکمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر انتخاب شد. عضویت در انجمن بازیگران و کارگردانان خانه تئاتر و داوری بخش «افق مقاومت» در بیستمین جشنواره بینالمللی تئاتر مقاومت از دیگر فعالیتهای حرفهای او بود.
پس از پایان دوره مدیریت خود در مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری در بهمن ۱۴۰۴، زارعی به عنوان مشاور رئیس حوزه هنری منصوب شد.
دوران بیماری و سالهای پایانی فعالیت هنری
کوروش زارعی در سالهای پایانی زندگی با بیماری مبارزه میکرد و مدتی از فعالیتهای هنری معمول فاصله گرفت. اما با وجود مشکلات جسمی، همواره پیگیر کارهای حرفهای خود بود و ارتباطش با جریان تئاتر را حفظ کرد.
او از جمله هنرمندانی بود که حتی در دوران مدیریت نیز از فعالیتهای اجرایی و تولید آثار نمایشی غافل نشد و دغدغه تئاتر شهرستانها و حمایت از گروههای جوان را همواره در اولویت قرار داد.
کارنامهای فراتر از یک نقش تلویزیونی
برای بسیاری از مخاطبان تلویزیون، کوروش زارعی همان «لاوی» سریال «یوسف پیامبر» است؛ نقشی که نامش را در ذهن بینندگان حک کرد. اما نگاهی به کل کارنامه هنری این هنرمند نشان میدهد که فعالیتهای حرفهای او بسیار گستردهتر و متنوعتر از یک نقش تلویزیونی بود.
او از نوجوانی روی صحنه تئاتر حضور یافت، کارگردانی کرد، در سینما و تلویزیون به ایفای نقش پرداخت و سالها به مدیریت و حمایت از هنرهای نمایشی پرداخت.
درگذشت کوروش زارعی، پایان راه هنرمندی است که زندگی خود را وقف تئاتر کرد؛ هنرمندی که نامش هم در نقشهای تلویزیونی و هم در سالها فعالیت پشت صحنه هنرهای نمایشی ایران جاودانه ماند.
