ویدیویی تازه از هوادار نابینای پرسپولیس منتشر شده است که بار دیگر خطوط قرمز اخلاقی را در فضای ورزشگاهها زیر پا میگذارد.
به گزارش فوتبال 360، در هفته دوازدهم لیگ برتر ایران، پرسپولیس در قلعهحسنخان مقابل فجر سپاسی قرار گرفت و با نتیجه 2 بر 1 شکست خورد؛ این باخت برای مهدی تارتار و تیمش بسیار پرهزینه بود زیرا علاوه بر از دست دادن صدر جدول، با شعارهای اعتراضی شدید از سوی هواداران خودی مواجه شدند.
بخش عمدهای از این شعارها درخواست برای «حیا کردن» و «رها کردن» بودند و بخش دیگر اعتراض به سبک بازی و نمایش پرسپولیس بود. با این حال، انتشار چند ویدیو دیگر از تعدادی از هواداران این باشگاه که نسبت به کادر فنی پرسپولیس توهینهای ناموسی میکنند، نشاندهنده عبور از مرزهای اخلاق در ورزش است.
پروژهای به نام هوادار نابینا
در برجستهترین نمونه فحاشیهای ناموسی، کافی است به ویدیوی وایرال شده از هوادار نابینای پرسپولیس توجه کنیم؛ جایی که این هوادار از دیگران میخواهد در زمانی مشخص به کادر فنی پرسپولیس فحشی زشت بدهند. این هوادار نخستین بار نیست که مورد توجه قرار میگیرد؛ او پیشتر نیز نسبت به یکی از پیشکسوتان پرسپولیس بیاحترامی کرده بود و با وایرال شدن کلیپهایش، در برنامههای مختلف تلویزیونی و فضای مجازی بازتاب پیدا کرد.
نکته تأسفبار اینجاست که هوادارانی که او را در سکوها همراهی میکنند، با خنده و شادی به فحاشیهایش واکنش نشان میدهند؛ در حالی که در سطحی واقعیتر، باید نسبت به چنین اتفاقاتی تأسف خورد. جالبتر اینکه این هوادار تبدیل به ابزاری برای دیده شدن در فضای مجازی شده و برخی افراد از شنیدن فحاشیهای ناموسی او، کسب و کاری راه انداختهاند. اما عجیبتر از همه، عدم برخورد با چنین تماشاگرانی است.
اخراجش کنید
فحاشی در هیچ شکل و سطحی قابل قبول نیست؛ این نکتهای است غیرقابل انکار که سالهاست مسئولان ورزش در تلاشند سازوکاری برای جلوگیری از آن ایجاد کنند. این موضوع زمانی بحرانیتر میشود که قرار است دوربینهای شناسایی چهره در ورزشگاهها نصب شود تا با رفتارهای نابهنجار در سکوها برخورد شود.
با این وجود، مسئولان معمولاً نسبت به انجام این کار مهم تعلل کرده و از زیر بار آن شانه خالی میکنند. به این ترتیب، هر بار بهانه میآورند که شناسایی افراد هتاک در ورزشگاهها آسان نیست و به همین دلیل با متخلفان برخورد نمیشود.
اما این موضوع درباره هوادار نابینای پرسپولیس صادق نیست؛ او به یکی از چهرههای شناخته شده در فضای مجازی تبدیل شده و به راحتی قابل شناسایی است. در این مورد خاص هیچ بهانهای پذیرفتنی نیست؛ جلوگیری از ورود او به ورزشگاهها و اماکن ورزشی، سادهترین کاری است که انتظار میرود مسئولان انجام دهند. اینکه فردی با فحاشی ناموسی بخواهد برای خود و دیگران شهرتی کسب کند، نه تنها در محیط ورزشی زیبنده نیست بلکه ممکن است به الگویی بدتر تبدیل شود و افراد بیشتری به دنبال وایرال شدن از این طریق ناپسند در فضای مجازی بروند.
اگرچه میزان فحاشیها و تعداد افرادی که ادبیات نامناسب در سکوها دارند، بسیار گستردهتر از آن است که بتوان به صورت موردی با آنها برخورد کرد؛ اما هیچکاری نکردن نیز راهحل نیست. نتیجه این بیتفاوتی میشود که هواداران چند باشگاه به طور علنی علیه یکدیگر و بازیکنان تیمهای رقیب از الفاظی استفاده میکنند که جز شرمندگی، هیچ پیام مثبتی باقی نمیگذارد.
