جدیدترین عکس از گلی ترقی در خانه سالمندان پاریس که همه را متحیر کرد

6عصر: پژمان موسوی، روزنامه‌نگار، تصویری از ملاقات خود با گلی ترقی، نویسنده مطرح ایران، را در صفحه اینستاگرام خود به اشتراک گذاشت.

موسوی در توضیح این دیدار نوشت: چند روز پیش به دیدار گلی خانم ترقی رفتم که در خانه سالمندان واقع در حومه پاریس اقامت داشت. فرهاد داریوش، پسر گلی خانم، مادرش را آماده کرده بود تا با هم در شهر گشتی بزنیم و چند ساعتی او را از آن فضای محدود و بسته خانه سالمندان دور کنیم. گلی خانم روی ویلچر نشسته بود و ما به نوبت دسته ویلچر را می‌گرفتیم و زیر نور کم‌رمق پاییزی پاریس در خیابان‌ها قدم می‌زدیم.

پس از آن به منزل فرهاد رفتیم؛ جایی که بخشی از وسایل و چیدمان آن متعلق به گلی خانم بود و به دنیای خاطراتش تعلق داشت. فرهاد غذای ایرانی تهیه کرده بود و با عشق و دقت قاشق‌قاشق به مادرش می‌داد. انگار می‌خواست از طریق طعم‌های آشنا او را به دنیای ایرانی‌اش بازگرداند و یادهای گذشته را در ذهن و جانش زنده کند؛ برای کسی که اکنون نه سخنی می‌گوید و نه به نظر می‌رسد چیزی را به یاد می‌آورد.

من نگاهی به عکس‌های قدیمی می‌انداختم و نگاهی به گلی خانم که تنها به روبرو نگاه می‌کرد و هیچ حرفی نمی‌زد. عکس‌های عروسی‌اش با هژیر داریوش را جلوی چشمش می‌گرفتم، اما کوچک‌ترین تغییری در چهره‌اش مشاهده نمی‌شد. برای زنی که سال‌ها با کلمات زندگی کرده، جهانی ساخته و شخصیت‌هایش را در کوچه‌ها و خانه‌های تهران به حرکت درآورده بود، این سکوت تلخ بسیار غم‌انگیز بود. زن که حافظه بخش اصلی دنیای داستانی او بود، حالا در برابر عکس‌های زندگی‌اش نشسته بود و من نمی‌دانستم از آن همه خاطرات چه چیزهایی همچنان در درونش زنده است.

غربت یعنی فاصله گرفتن انسان از سرزمینش، اما گاهی این غربت به شکل دیوارهای یک خانه سالمندان در حومه شهری دور نمایان می‌شود؛ جایی که روزها به هم شبیه‌اند و آدم ناچار است بخشی از استقلال و اختیار زندگی‌اش را به زمان و دیگران بسپارد.

اما گلی ترقی را نمی‌توان در قاب غم و اندوه محدود کرد. در او هنوز چیزی از صلابت و غرور گذشته‌اش دیده می‌شود، حتی اگر در ظاهر نشانی از آن نباشد. باورش دشوار است که جهانی که او با حافظه و تخیل خود ساخته، به این سکوت تلخ ختم شده باشد.