خبرآنلاین: فیلم سینمایی «من می‌ترسم» به کارگردانی بهنام بهزادی، شامگاه جمعه دوم آبان ماه در موزه سینما و با حضور جمعی از هنرمندان، رسانه‌داران و فعالان حوزه ادبیات و علوم انسانی به نمایش درآمد. در این مراسم، بهنام بهزادی با انتقاد از موانع پیش‌آمده برای بهره‌گیری از تصویر الناز شاکردوست در تبلیغات فیلم، به وجود نهادهایی اشاره کرد که فراتر از حکم قضایی در این موضوع دخالت دارند و تأکید کرد که این محدودیت‌ها حتی بر امکان بازگشت این بازیگر به ایران نیز تأثیرگذار بوده است.
پیش از آغاز نمایش فیلم، بهزادی ضمن قدردانی از تمامی عوامل تولید و حاضران در این مراسم، به سختی‌های فعالیت در سینمای مستقل ایران، محدودیت‌های پیش‌رو و تکرار مکرر مسائل اجتماعی در گذر زمان پرداخت و اظهار داشت که شرایط فعلی چنان است که دیگر نمی‌تواند امکان فیلم‌سازی مستقل را برای خود متصور باشد.
او سخنان خود را با تقدیر از همکارانش در بخش‌های مختلف ساخت فیلم، به‌ویژه عوامل پشت صحنه آغاز کرد و گفت: «همکارانم با وجود سختی‌ها و سرما در روزها و شب‌ها، با عشق و اشتیاق فراوان کار کردند و نقش بسیار مهمی در شکل‌گیری این فیلم داشتند.»
بهزادی همچنین به یاد بازیگرانی که در این مراسم حضور نداشتند، اشاره کرد و با ذکر مشکلات معیشتی هنرمندان گفت بسیاری از بازیگران مجبورند چند شغل را همزمان انجام دهند و به همین دلیل امکان حضور در چنین برنامه‌هایی را ندارند.
تقدیر از فعالان ادبیات و علوم انسانی
یکی دیگر از بخش‌های سخنان بهزادی به حضور فعالان حوزه ادبیات، علوم انسانی و مطالعات میان‌رشته‌ای اختصاص داشت. او اعلام کرد که بسیاری از این افراد احساس می‌کنند صدای آنها به درستی شنیده نمی‌شود و خود را یکی از شاگردان ناشناخته این حوزه‌ها می‌داند.
این کارگردان با تأکید بر تأثیرات آموخته‌هایش از این بزرگان در شکل‌گیری دغدغه‌های شخصی خود افزود: «تمام زندگی‌ام، خیلی بیش از آنچه از سینما و هنر یاد گرفته‌ام، از محضر شما بزرگواران آموخته‌ام.»
او توضیح داد که فیلم صرفاً انتقال مستقیم یک مضمون یا آموزه نیست و گفت: «من داستان‌گو هستم و فیلم اصولاً بر پایه مضمون حرکت نمی‌کند، اما دغدغه‌هایی که در ماه‌های ساخت همراه ما بوده‌اند، در اثر نمایان می‌شوند و بسیاری از آنها از آموزه‌های شما بزرگان ناشی شده‌اند.»
بهزادی با اشاره به حضور شاعران، نویسندگان و فعالان علوم انسانی در مراسم، آن را برای خود افتخار بزرگی دانست و از تماشاگران خواست فیلم را با این نگاه ببینند؛ اگر پسندیدند، بدانند که او تلاش خود را به بهترین نحو انجام داده است و در غیر این صورت، می‌توانند آن را مشقی بدانند که به خوبی نوشته نشده است.
تکرار مشکلات اجتماعی در گذر هفت سال
بهزادی یادآور شد که فیلم «من می‌ترسم» حدود هفت سال پیش ساخته شده است و اگر مخاطبان احساس کنند که این اثر پس از این مدت هنوز زنده و تأثیرگذار است، از این موضوع خوشحال خواهد شد، اما از تکرار مسائل اجتماعی در این مدت ابراز ناخشنودی کرد.
او بیان داشت: «اگر بگویند این فیلم پس از این همه سال کهنه نشده و هنوز زنده است و کار خود را انجام می‌دهد، خوشحال می‌شوم؛ اما از طرف دیگر واقعا خوشحال نیستم چون در جامعه ما برخی مسائل در چرخه‌ای تکراری باقی می‌مانند و دوباره بازتولید می‌شوند. گاهی این تکرار پژواک بیشتری پیدا می‌کند و حتی به سمت وخیم‌تر شدن پیش می‌رود.»
این کارگردان بدون پرداخت مستقیم به مضمون فیلم، ابراز امیدواری کرد که جامعه امروز در وضعیت بهتری باشد و مسائل آن زمان حل شده باشند تا فیلم فقط روایتی از گذشته باشد.
اعتراض به محدودیت‌های استفاده از تصویر الناز شاکردوست
بهنام بهزادی در بخش دیگری از سخنانش به وضعیت الناز شاکردوست، بازیگر فیلم، اشاره کرد و گفت ترجیح می‌داد این بازیگر گرفتار محدودیت‌های قضایی و موانعی که به گفته او برای بازگشتش به ایران ایجاد شده، نمی‌شد.
او همچنین درباره مشکلات پیش‌آمده برای استفاده از تصویر شاکردوست در تبلیغات فیلم توضیح داد و گفت در جریان آماده‌سازی تبلیغات به او اعلام شده بود که به علت وجود حکم قضایی امکان بهره‌گیری از تصویر این بازیگر میسر نیست.
بهنام بهزادی افزود که پیگیری‌هایش نشان داد این مسئله صرفاً به حکم قضایی محدود نمی‌شود و نهادهایی نیز در این زمینه اعمال نظر کرده‌اند. او با انتقاد از این وضعیت گفت: «چیزی در این کشور وجود دارد که از حکم قضایی قوی‌تر است؛ حکم نهادهایی که خیلی‌ها نمی‌دانند چه کسانی هستند و از بالا دستور داده‌اند که تصویر ایشان نباشد.»
این کارگردان اشاره کرد که حتی به فکر لغو نمایش فیلم نیز بوده است، زیرا برایش معنی نداشت فیلمی را که نمی‌تواند آزادانه از تصویر یکی از بازیگرانش استفاده کند، نمایش دهد. در نهایت او از رسیدن به توافقی حداقلی برای استفاده از تصویر کوچک شاکردوست در تبلیغات خبر داد؛ توافقی که پس از کشمکش‌های فراوان حاصل گردید.
بهزادی تأکید کرد که ترجیح می‌داد این مشکل از ابتدا حل شده و فیلم «من می‌ترسم» بدون چنین محدودیت‌هایی به نمایش درمی‌آمد.
هشدار درباره آینده سینمای مستقل ایران
یکی دیگر از بخش‌های سخنان بهزادی به وضعیت سینمای مستقل و دشواری ادامه فعالیت در این حوزه اختصاص داشت. او با اشاره به بیش از ۲۰ سال سابقه در سینما و تلاش برای ساخت فیلم‌های مستقل از نظر مالی گفت که هدفش همیشه این بوده که بدون بدهی فکری به دیگران فیلم بسازد، اما اکنون چنین امکانی را برای خود نمی‌بیند.
او افزود: «فیلم «من می‌ترسم» یکی از فیلم‌هایی است که در سال‌های گذشته ساخته شده و اکنون امکان اکران عمومی یافته است. فکر می‌کنم این فیلم آخرین نمونه از سنتی است که در ایران به آن سینمای مستقل می‌گویند و به شکل عمومی اکران می‌شود. خود من بعد از بیش از ۲۰ سال فعالیت که سعی کردم از نظر مالی مستقل باشم تا بدهکار فکری کسی نباشم، امروز دیگر نمی‌توانم فیلم بسازم.»
به اعتقاد این کارگردان، افزایش هزینه‌های تولید و گسترش سینمای وابسته به نهادها و سازمان‌ها فضای فعالیت را برای فیلم‌سازان مستقل به شدت محدود کرده است. او گفت: «سینمای میانه‌رو، جریان اصلی و سینمای حکومتی و ارگانی چنان عرصه را تنگ کرده و هزینه‌های تولید را بالا برده‌اند که سینمای مستقل ایران، که روزی مانند فرش ایرانی هویت فرهنگی ما بود، به پایان رسیده است.»
بهزادی با اشاره به این‌که فیلم‌های مستقل در شرایط کنونی ممکن است فقط در پلتفرم‌های کوچک، سینماتک‌ها یا گروه سینمایی هنر و تجربه فرصت نمایش بیابند، نگرانی خود را از محدود شدن دسترسی عمومی به این آثار ابراز کرد.
انتقاد از ساختارهای حاکم بر اکران
در ادامه، بهزادی به مشکلات توزیع و نمایش فیلم‌های مستقل پرداخت و گفت این آثار حتی در مرحله اکران نیز با موانع متعددی روبه‌رو هستند. او با اشاره به تجربه شخصی خود در پیگیری حمایت‌ها برای نمایش «من می‌ترسم»، از بی‌پاسخ ماندن تماس‌هایش با برخی مسئولان پس از آغاز روند اکران انتقاد کرد.
او افزود که مناسبات مالی و رابطه‌محور در بخش‌هایی از سینما بر فرصت‌های نمایش آثار تأثیر می‌گذارد و سینمای مستقلی که توان رقابت با تولیدات پرهزینه و حمایت‌شده سازمانی را ندارد، جایگاه چندانی در این شرایط ندارد.
بهنام بهزادی در پایان خطاب به اهالی رسانه حاضر در مراسم گفت که انتظار ندارد برای فیلمش تبلیغ کنند و اظهار داشت: «دوستانی که صاحب رسانه و امکانات هستند، نمی‌خواهم برای این فیلم تبلیغ کنید. فقط اگر خواستید، اطلاع دهید که چنین فیلمی وجود دارد و در حال پخش است.»
او بار دیگر از حاضران برای حضورشان در مراسم تشکر کرد و گفت سرمایه اصلی او و فیلمش، مخاطبانی هستند که با وجود سختی‌های رفت‌وآمد و شرایط موجود، برای تماشای فیلم وقت گذاشته‌اند.
بهزادی با تأکید بر علاقه و احترام به حاضران ابراز امیدواری کرد فیلم بتواند نظر مخاطبان را جلب کند و از آنها خواست چنانچه نقصی در اثر مشاهده کردند، با صداقت نظراتشان را بیان کنند.