6 عصر؛ سروش بامداد – احتمالاً هیچ‌کس تصور نمی‌کرد روزی رابطه ما با خوراک به اندازه‌ای از آشپزخانه و سنت‌های قدیمی فاصله بگیرد که بتوانیم تنها با چند کلیک، یک پرس غذای دلخواه را درب منزل تحویل بگیریم. برای ما ایرانیان که ذائقه غذایی‌مان تاریخی کهن دارد و با آیین‌های خانوادگی و فرهنگ‌های محلی متنوع گره خورده، زندگی مدرن شکل این مناسبات را نیز دگرگون کرده است. دیگر سفره‌های مشترک غالباً جای خود را به انتخاب‌های فردی داده‌اند، به طوری که ویترین رنگارنگ اپلیکیشن‌ها با تصاویر، امتیازها و تخفیف‌ها گزینه‌های متعددی برای انتخاب پیش روی ما می‌گذارد.
با این مقدمه، قصد داریم شماره دیگری از یک «مجله وزین» در «روزگار حزین» را معرفی کنیم و به ویژه به دانشجویان علوم ارتباطات توصیه کنیم که ماهنامه مدیریت ارتباطات را مطالعه کنند.
مدیر مسئول این مجله، امیرعباس تقی‌پور است و سردبیر آن علی ورامینی، روزنامه‌نگار شناخته‌شده‌ای که علاوه بر حوزه ارتباطات، به ادبیات و فرهنگ نیز علاقه‌مند است. وقتی پرونده ویژه‌ای درباره نسبت فرهنگ غذایی با زندگی دیجیتال و سازوکارهای نوین شکل‌دهی ذائقه توسط او آماده می‌شود، می‌توان انتظار داشت که این پرونده مفصل و جامع باشد. علاوه بر این، در بخش قابل توجه دیگری از شماره، داده‌ها و یافته‌های بازار تبلیغات دیجیتال ایران نیز به طور دقیق بررسی شده است.
در این شماره، مدیر ارشد بازاریابی یکی از مشهورترین مجموعه‌های سفارش آنلاین غذا نیز از تجربیات خود در بازاریابی در ایران سخن گفته است. سپهر سرلک، فارغ‌التحصیل آشپزی از مدرسه کوردن‌بلو پاریس، در گفت‌وگویی با صدف سرداری درباره ضرورت حفظ میراث غذایی ایران و جست‌وجوی زبان نوینی برای تعامل با جهان صحبت کرده است. همچنین در گفت‌وگویی دیگر، کاوه بهبهانی نقش الگوریتم‌ها در معماری ذائقه و آشفتگی در انتخاب‌ها را تحلیل کرده است.
نعمت‌الله فاضلی، سوشیانس شجاعی‌فرد، امیر جدیدی، سامان موحدی، سارا احمدی، محمد رضوانی‌پور، محسن محمودی و فاطمه باباخانی نیز در یادداشت‌ها و مقالات خود به میراث دیرپای خوراک ایرانی در مواجهه با منطق پلتفرمی، شتاب زندگی مدرن و دگرگونی معنا در بازنمایی خوراک پرداخته‌اند و درنگی عمیق کرده‌اند.
تو برای وصل‌کردن آمدی؟
علی ورامینی، سردبیر ماهنامه، در این شماره به تحلیل سخنان دبیر شورای عالی فضای مجازی پرداخته که به گفته وی، شکاف میان ساختار سیاسی و جامعه را عمیق‌تر کرده است.
در یادداشتی با عنوان «تو برای وصل‌کردن آمدی؟»، به صحبت‌های محمدامین آقامیری درباره وضعیت ارتباطی کشور اشاره شده است؛ وضعیتی که هم‌اکنون در آن رابطه ساختار سیاسی و جامعه با اختلال جدی روبروست و این سوال را مطرح می‌کند که اساساً مردم در محاسبات وی چه جایگاهی دارند؟
رشد زیر سایۀ اختلال
گزارش جامع بزرگ‌ترین سکوی بازار تبلیغات دیجیتال ایران در سال ۱۴۰۴ و بهار ۱۴۰۵ تصویری از بازاری ارائه می‌دهد که در میانه جنگ، قطعی اینترنت و نوسانات اقتصادی مسیر پرپیچ‌وخمی را تجربه کرده است. مسعود شاه‌حسینی در گزارشی با عنوان «رشد زیر سایۀ اختلال» به بررسی داده‌های این گزارش پرداخته است.
مهرداد خدیر نیز در یادداشتی با اشاره به سخنان دبیر شورای عالی فضای مجازی، گزارش را در مقابل گفته‌های او قرار داده و آن را روایت واقعی از دنیای مجازی توصیف کرده است؛ چرا که برای فضای مجازی گزارش واقعی لازم است نه داستانی از جهان موازی. جالب آنکه شورای عالی فضای مجازی با ستاد راهبری همین فضا نیز موازی است؛ یعنی «موازی در موازی»!
در یادداشت او آمده است:
گزارش نشان می‌دهد که داستان با آنچه آقای آقامیری و همفکران او در پی آن هستند تفاوت دارد. اگر آنان به دنبال انحصار در مدیریت فضای مجازی به شکل مقابله و فیلترینگ هستند، این گزارش واقعی پلتفرم‌ها چگونگی سهم‌گیری بازاریابی دیجیتال از بازاریابی سنتی را ترسیم می‌کند و نشان می‌دهد که نقش گسترده ابزارهای هوش مصنوعی یا هوش‌واره‌ها برای رشد و نتیجه‌گیری بهتر انکارناپذیر است.
اعداد ارائه شده نشان می‌دهد که اصرار بر ادامه مسیر مقابله و فیلترینگ چگونه ما را از واقعیت‌های دنیای دیجیتال دور کرده و موازی‌کاری نهادهای قانون‌گذار و اجرایی چه پیامدهای سنگین و منفی در پی دارد. شاید اگر آقای آقامیری و همفکرانش نتایج این گزارش را با دقت بیشتری مطالعه کنند، به جای رقابت با ستاد راهبری و اصرار بر قیمومیت فضای مجازی، به فکر همراهی با آن بیفتند تا از قافله دیجیتال عقب نمانیم.
شماره ۱۹۷ ماهنامه مدیریت ارتباطات دو گفت‌وگوی ویژه دارد؛ یکی با حجت‌الاسلام محمدرضا زائری که درباره نهاد روحانیت، عملکرد چند دهه‌ای آن و چرایی ناکامی در تعامل با مردم، به ویژه نسل جوان، صحبت کرده است و دیگری با مجید رضاییان، روزنامه‌نگار پیشکسوت که روزنامه‌نگاری را عرصه شنیدن صداهای مختلف می‌داند و معتقد است هر جا صدای منتقد حذف شود، گفت‌وگو نیز از بین می‌رود.
رئیس‌جمهوری که اینفلوئنسر شد
اسماعیل امینی نیز در یادداشتی با عنوان «با حوصله شعر بخوانیم» نوشته است که مخاطبان کم‌حوصله و فضای تنگ مجازی چه خسارتی در مواجهه با شعر متحمل می‌شوند.
همچنین مقاله‌ای با عنوان «رئیس‌جمهوری که اینفلوئنسر شد» به قلم سامان مطلبی و محمدحسین خادم‌الحسینی توجه خوانندگان را جلب کرده است.
محسن محمودی هم در مقاله‌ای به نام «چشمان زرد مخلوق» به ترس سازندگان هوش مصنوعی یا هوش‌واره از خروج فناوری‌های خودمختار از کنترل انسان پرداخته است.
مدیریت ارتباطات همچنین از موفقیت کاروان فناوری ایران در چهل‌وهشتمین المپیاد جهانی مهارت که با کسب هفت مدال همراه بوده، غافل نبوده است. به همین مناسبت، صدف سرداری در گزارشی روان با عنوان «مهارت ایرانی، مهارت جهانی» به این پرسش پرداخته که آینده این نخبگان چگونه خواهد بود و چه چشم‌اندازی در انتظارشان است.