مراسم تشییع پیکر سیروس ابراهیمزاده، بازیگر شناخته شده سینما، تئاتر و تلویزیون، در محوطه خانه هنرمندان ایران و در میان حضور پرشور جمعی از هنرمندان برجسته برگزار گردید.
به گزارش خبرنگار مهر، مراسم بدرقه پیکر مرحوم سیروس ابراهیمزاده، بازیگر نامآشنای عرصههای سینما، تئاتر و تلویزیون، روز سهشنبه ۲۹ مهر در فضای باز خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
در این مراسم جمعی از بزرگان و چهرههای فرهنگی و هنری حضور داشتند که از جمله آنها میتوان به مهدی شفیعی معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی، اتابک نادری مدیرکل هنرهای نمایشی، محمدمهدی عسگرپور، رضا بابک، مجید قناد، مهوش وقاری، لیلی رشیدی، احترام برومند، فرزین محدث، کورش سلیمانی، علیرضا شجاع نوری، مرضیه برومند، شهره سلطانی، همایون اسعدیان، منصور ضابطیان، نگار اسکندرفر، حسین پارسایی، اکبر رحمتی، افسانه چهرهآزاد و قاسم زارع اشاره کرد.
مسعود فروتن به عنوان مجری مراسم، ضمن اشاره به صدای متمایز و خاص سیروس ابراهیمزاده، از دوستی عمیق و همکاریهای خود با این هنرمند سخن گفت و تاکید کرد: «سیروس ابراهیمزاده در رفتار، کار و هنر، الگویی بینظیر بود.»
کورش سلیمانی، نماینده انجمن بازیگران سینمای ایران، در ادامه مراسم متنی را قرائت کرد و گفت: «آقای ابراهیمزاده عزیز، خوش آمدید به خاک خود. شما از محبوبترین بازیگران ما بودید و هر کسی که شما را میشناخت، با لبخند از شما و نقشآفرینیهای شما یاد میکند.»
او افزود: «مرحوم سیروس ابراهیمزاده هنرمندی شریف و فرهیخته بود. در زمانی که بسیاری از بازیگران بیشتر بر پایه تجربه وارد این حوزه میشدند، او تحصیلات آکادمیک خود را در انگلستان ادامه داد. همکاریهای متعدد او با بزرگان سینما و تئاتر همچون علی حاتمی، داوود رشیدی، سیروس الوند، داوود میرباقری و مرضیه برومند، نشان از توانمندی و جایگاه ویژه این هنرمند دارد.»
سلیمانی در پایان گفت: «او علاوه بر بازیگری، در حوزه کارگردانی تئاتر، تلهتئاتر و ترجمه نمایشنامه نیز فعالیتهای ارزشمندی داشت. بدرود و سلام به آقای ابراهیمزاده دوست داشتنی.»
امیرحسین چهلتن، نویسنده، نیز در سخنانی اظهار داشت: «اولین بار سیروس را در دهه ۵۰ خورشیدی دیدم، زمانی که در تلویزیون بازی میکرد و در نمایش «اختاپوس» نقش یک روشنفکر را ایفا میکرد. سی سال بعد، در مراسمی که کانون نویسندگان ایران به مناسبت صد سالگی صادق هدایت برگزار کرد، دوباره او را دیدم که همراه با ناهید عزیز بازیگر نمایش آن مراسم بود.»
وی با اشاره به ابعاد ادبی شخصیت سیروس ابراهیمزاده گفت: «به تدریج چهره ادبی او را شناختم و فهمیدم که پشت چهره بازیگریاش، چهره واقعیتر و عمیقتری وجود دارد که با ادبیات عجین شده بود. سیروس بیشتر شنونده بود تا سخنران و به همین دلیل به خاطر نوع بودنش در جهان به او احترام میگذارم.»
این نویسنده در پایان افزود: «شور زندگی در سیروس بسیار زیاد بود، که میتوان از بازیهایش با نوهاش نیز این شور را دید. او هیچ جاهطلبی نداشت و به یقین میتوان گفت هیچ هراسی از مرگ نداشت.»
ابوالحسن تهامینژاد، دوبلور شناخته شده، در ادامه مراسم گفت: «ایستادهایم تا بدرود آخر را به سیروس ابراهیمزاده بگوییم. این هنرمند برای بازگشت به خاک پاک وطنش همت والایی داشت.»
او افزود: «همیشه در تلاش بود هنر را در هم تنیده با ابعاد بلند انسانی ببیند و به همین دلیل همواره مورد احترام و قدرشناسی بود. ما شخصیت بزرگی را از دست دادیم و متأسفانه در هنر ایران، کم نظیر چنین شخصیتی با این کیفیت وجود دارد. سیروس ابراهیمزاده در بازیگری صاحب سبک، در کارگردانی دانا و در نویسندگی شوخطبع و شاعری پر احساس بود.»
رضا بابک، بازیگر سینما و تئاتر، نیز بر روی صحنه آمد و به یاد سیروس ابراهیمزاده چند بیت شعر خواند.
همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، در سخنانی عنوان کرد: «وقتی خانم احترام برومند با من تماس گرفتند و این خبر تلخ را دادند، در کنار آن خبر خوبی هم بود؛ اینکه هم خود مرحوم و هم همسرشان تمایل داشتند پیکر ایشان در ایران به خاک سپرده شود. اگر تلاش دوستان ما در سازمان سینمایی، کنسولگری و اداره کل ارشاد آذربایجان نبود، این امکان فراهم نمیشد. بسیاری از بزرگان ما در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شدهاند و وقتی به آنجا میروم، خانوادهها گویا به موزهای آمدهاند و خاطراتشان را مرور میکنند. چقدر خوب است که پیکر همه عزیزان و بزرگان ما در همین خاک دفن شود.»
ناهید کبیری، همسر سیروس ابراهیمزاده، در ادامه مراسم گفت: «از شما یاران دل و جان صمیمانه سپاسگزارم. در مقابل این همه عشق و محبت، کلمات کم میآورم. بازتاب احساسات صمیمانه شما، مصداق عبارتی است که سیروس همیشه میگفت: من جایزهام را از مردم وطنم میگیرم. چه از طیف هنری و فرهنگی و چه از مردم عادی و نسلهای مختلف، همیشه لطف و محبت به سیروس ابراهیمزاده وجود داشت.»
وی افزود: «متأسفانه یک عمل جراحی ساده تبدیل به مشکلی پیچیده شد که فرصت سفر و زندگی را از سیروس گرفت. با این حال، من و پسرمان عادل به آخرین آرزوی او وفادار ماندیم و مسئولیت انتقال پیکر او به ایران را بر عهده گرفتیم. از خانم احترام برومند به خاطر پیگیریهای خستگیناپذیرشان سپاسگزارم.»
کبیری در پایان گفت: «سیروس رفت تا در خاکی آرام بگیرد که عاشقانه دوستش داشت. امروز به نقطه پایان رسیدهایم، عزیزم، و دلم برای صدایت تنگ خواهد شد.»
در خاتمه مراسم، پیکر این هنرمند بزرگوار برای تشییع نهایی به قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) بدرقه شد.
