تسنیم: بازیگر شناختهشده سینمای ایران و جهان، گلشیفته فراهانی، در نشستی در جشنواره فیلم شبهای سیاه تالین، ضمن انتقاد شدید از نحوه تصویرسازی هالیوود درباره ایران و خاورمیانه، تجربه خود را از مواجهه با کلیشهها و نقشهای تحقیرآمیز پس از مهاجرت از ایران بیان کرد.

فراهانی با اشاره به دوران ریاستجمهوری جورج بوش و زمانی که آمریکا ایران را به عنوان بخشی از «محور شرارت» معرفی میکرد، گفت: «زمانی که ایران را ترک کردم، دوران بوش بود؛ همان زمانی که او ایران را جزئی از محور شرارت میدانست. زمانی که به آمریکا رفتم، تمام پیشنهادهای بازیگری که به من میشد یا نقش تروریست بود، یا مربوط به شخصیتی که در عملیات تروریستی دست داشت، یا داستانهایی درباره مهمانیهای زیرزمینی در تهران بودند.»
او با تأکید بر اینکه با وجود مشکلات مالی فراوان، قادر به پذیرفتن چنین نقشهایی نبود، افزود: «این نقشها با واقعیت جامعهای که من از آن آمدهام، هیچ همخوانی نداشتند و نمیتوانستم آنها را قبول کنم.»
گلشیفته ادامه داد: «تا امروز به ندای درونیام، به حقیقت و کرامتم وفادار ماندهام و هیچ یک از آن نقشها را نپذیرفتهام.»
این بازیگر سپس با لحنی صریح به تصویرسازی غلط هالیوود از منطقه خاورمیانه اعتراض کرد و گفت: «آنچه هالیوود درباره منطقه ما نشان میدهد، کاملاً بیمعنی است! این تبلیغات ایالات متحده است؛ درست مانند تبلیغاتی که در ایران وجود دارد. ما قربانی تبلیغات دو طرف هستیم.»
فراهانی همچنین به قدرت استودیوهای بزرگ فیلمسازی آمریکا در شکلدهی روایتهای تاریخی و تصویری که از کشورهای دیگر ارائه میشود، اشاره کرد و بیان داشت: «در نهایت همه چیز به هالیوود برمیگردد؛ اینکه چه کسی روایت را مینویسد و تاریخ را بازنویسی میکند. برتریطلبی سفیدپوستان در استودیوهای آمریکایی، آنها هستند که تصمیم میگیرند، سرمایهگذاری میکنند و تاریخ را مینویسند و دوباره مینویسند.»
فراهانی به انتقاد از نگاه همیشگی به عنوان یک بازیگر ایرانی که دائماً درباره سیاست و وضعیت کشورش سؤال میشود، پرداخت.
او به بازیگرانی همچون جولیا رابرتس و جنیفر لارنس اشاره کرد و گفت: «مطمئنم از جولیا رابرتس یا جنیفر لارنس دائماً درباره ترامپ سؤال نمیشود؛ درست مانند ماریون کوتیار که درباره مارین لوپن هم مرتب پرسیده نمیشود.»
او افزود: «من دوست داشتم اینجا بنشینم و فقط درباره سینما صحبت کنم، ولی همیشه بدون دلیل از من درباره سیاست پرسیده میشود. سیاست امروز به شدت دوقطبی شده؛ همه چیز یا سیاه است یا سفید. اگر نه این طرف باشی و نه آن طرف، اگر در میانه قرار بگیری، دیگر جایی برای بودن نداری. این خطرناک است، چون هماهنگی و تفاهم از میانه به وجود میآید.»
فراهانی که حدود دو دهه است در فرانسه زندگی میکند، در ادامه به نگاه جهانی قربانیمحور به مردم کشورهای جنگزده اشاره کرد و اظهار داشت: «مردم از اینکه شما را به عنوان قربانی نشان دهند لذت میبرند. آنها میگویند: مردم بیچاره اوکراین، حتماً شرایط در ایران چقدر وحشتناک است! وقتی در موقعیتی خاص قرار میگیری، دیگران میخواهند تو را در چارچوبی مشخص محصور کنند و اجازه نمیدهند خارج از آن چارچوب وجود داشته باشی. بنابراین، نه تنها به خاطر بمبها، جنگ و حکومتهای سرکوبگر زندانی شدهای، بلکه جهان هم تو را در همان چارچوب محبوس نگه میدارد!»
در پایان، گلشیفته فراهانی ابراز امیدواری کرد که بتواند در سینما نقشهای زنان منطقه را بازی کند؛ زنانی از کُرد و ایزدی گرفته تا زنان افغان و لبنانی، زیرا او به خوبی رنجها و واقعیتهای زندگی مردم این منطقه را از نزدیک احساس کرده است.
