قتل دلخراش همسر و دختر ۱۲ ساله با شلیک گلوله پدر
قتل دلخراش همسر و دختر ۱۲ ساله با شلیک گلوله پدر



جام جم: مردی که به اتهام قتل همسر و دختر ۱۲ ساله‌اش با شلیک گلوله متهم شده است، در دادگاه اظهار داشت کاری که با دخترش انجام داده، در هیچ‌یک از دنیاها قابل بخشش نیست.

رسیدگی به این پرونده از عصر چهارم مرداد سال جاری آغاز شد؛ زمانی که گزارش قتل مادر و دختری در تهران به پلیس اعلام شد. مأموران با حضور در خانه‌ای در محله چیتگر با اجساد زن ۴۳ ساله و دختر ۱۲ ساله‌اش روبه‌رو شدند. بررسی‌ها نشان داد که هر دو بر اثر اصابت گلوله به ناحیه سر جان باخته‌اند. کمد اتاق به‌هم‌ریخته و وسایل روی زمین پراکنده بود.

قتل دلخراش همسر و دختر ۱۲ ساله با شلیک گلوله پدر

پدر خانواده ادعا کرد که ساعت ۱۰ صبح برای انجام کارهای بانکی و چند کار دیگر خانه را ترک کرده و وقتی عصر به منزل بازگشت، اجساد را پیدا کرده است.

این مرد میانسال بازداشت شد و تحقیقات در این زمینه ادامه داشت تا اینکه بعد از گذشت ۴۰ روز، به دلیل عذاب وجدان سکوت خود را شکست و به هر دو قتل اعتراف کرد.

می‌خواستم همسرم را فقط بترسانم

متهم در جریان تحقیقات گفت: مدتی بود که اختلافات و درگیری‌هایی با همسرم داشتم. در روز حادثه نیز بار دیگر دعوایمان بالا گرفت و در اوج عصبانیت کنترل خود را از دست دادم. با سلاحی که در خانه داشتم به سمت همسرم رفتم، قصد داشتم او را تنها بترسانم تا آرام شود.

او ادامه داد: در حین جدال، ناگهان یک تیر شلیک شد و به سر همسرم اصابت کرد. دخترم که صدای شلیک را شنید به اتاق آمد و وقتی جسد مادرش را دید، قصد فریاد زدن و کمک خواستن داشت که من دستپاچه شده و همان‌جا به سر دخترم هم شلیک کردم.

تحقیقات عجیب متهم پیش از وقوع جنایت

پس از تکمیل تحقیقات، کیفرخواست علیه متهم صادر و پرونده برای محاکمه به شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع داده شد.

صبح دیروز این پرونده با حضور اولیای‌دم و متهم در دادگاه بررسی شد.

در ابتدای جلسه، محسن اصغری، نماینده دادستان، با تشریح کیفرخواست اعلام کرد: اکبر، متولد سال ۱۳۵۷ و بدون سابقه کیفری، متهم به مباشرت در دو مورد قتل عمدی زن مسلمان و همچنین حمل و نگهداری سلاح غیرمجاز است. این جنایت در چهارم مرداد ۱۴۰۴ در محله چیتگر رخ داده و قربانیان به دلیل اصابت گلوله به ناحیه سر جان خود را از دست داده‌اند.

نماینده دادستان درباره روند رسیدگی گفت: متهم در ابتدا ارتکاب قتل را انکار می‌کرد، اما بررسی‌های کارشناسی و شواهد به دست آمده فرضیه دخالت او را در این جنایت تقویت کرد.

او افزود: بر اساس گزارش کارشناس اسلحه‌شناسی، عامل شلیک فردی چپ‌دست بوده و متهم نیز چپ‌دست است. همچنین بررسی سوابق جستجوی تلفن همراه متهم نشان داد که او درباره نقش پزشکی قانونی در تعیین زمان مرگ تحقیق کرده است. نهایتاً، پس از مواجهه با مدارک و مستندات، متهم به ارتکاب قتل اعتراف کرد.

همسرم می‌خواست انگشتش را در محفظه ماشه قرار دهد

اکبر در آخرین دفاعیات خود در مرحله تحقیقات درباره انگیزه و چگونگی وقوع حادثه گفته بود: مدتی بود با همسرم اختلاف داشتم که منشأ این مشکلات دخالت‌های خانواده او بود. روز حادثه اسلحه را برداشتم تا به زندگی‌ام پایان دهم، اما همسرم برای گرفتن اسلحه به سمتم آمد و در جریان این کشمکش گلوله‌ای شلیک شد و به سر او اصابت کرد.

او افزود: سپس به دخترم هم شلیک کردم. فکر می‌کنم همسرم قصد داشت انگشتش را داخل محفظه ماشه قرار دهد اما به دلیل کوچک بودن فضای آن، فشاری به ماشه وارد شد و اسلحه شلیک کرد.

تناقض‌گویی‌های متهم در بازجویی‌ها و دادگاه

در ادامه جلسه، مادر مریم به عنوان یکی از اولیای‌دم در جایگاه حاضر شد و درخواست قصاص متهم را مطرح کرد و گفت: این مرد بی‌گناه دخترم را به قتل رسانده و باید قصاص شود.

وکیل اولیای‌دم با اشاره به تناقض‌گویی‌های متهم در تحقیقات بیان کرد: متهم در مراحل مختلف بازجویی روایت‌های متفاوتی درباره چگونگی وقوع حادثه ارائه کرده است. در یک مرحله گفته بود وقتی بیدار شده، همسرش خواب بوده و در اظهارات دیگر مدعی شده همسرش پس از بیدار شدن از اتاق خارج شده و دوباره به خواب رفته است.

وکیل ادامه داد: متهم در روایت دیگری گفته از همسرش خواسته طلاها را بیاورد و در همان لحظه به یاد وجود اسلحه در صندوق افتاده است. او مدعی شده پیش از آنکه به سمت کشو برود، همسرش اسلحه را دیده و در جریان کشمکش برای گرفتن آن گلوله شلیک شده و به همسرش اصابت کرده است. همچنین دختر هنگام وقوع حادثه در اتاق خواب پدر و مادرش بوده و احتمال دارد زمان تیراندازی همه اعضای خانواده در یک مکان حضور داشتند.

پدر و مادر قاتل او را بخشیدند!

در بخشی دیگر از جلسه، پدر و مادر متهم اعلام کردند که برای قتل نوه‌شان، پسرشان را می‌بخشند و هیچ شکایتی ندارند.

دارو مصرف می‌کنم و صحبت درباره آن روز برایم دشوار است

رئیس دادگاه پس از تفهیم اتهام به اکبر از او خواست تا درباره اتهامات مطرح شده دفاع کند.

متهم در دفاعیاتش با اشاره به شرایط روحی خود در زندان گفت: در حال حاضر تحت نظر روان‌شناس زندان هستم و دارو مصرف می‌کنم. صحبت درباره آن روز برایم بسیار سخت است. همه چیز عادی آغاز شد. قرار بود با همسرم به کاری برویم.

او افزود: ابتدا من بیدار شدم و سپس همسرم. از او خواستم طلاها را از گاوصندوق بیاورد. وقتی به سمت گاوصندوق رفت، ناگهان یاد اسلحه‌ای که آنجا بود افتادم. خواستم جلویش را بگیرم، اما او اسلحه را دید و شروع به داد و فریاد کرد که این چیست و اینجا چه کار می‌کند؟ سپس صدای شلیک گلوله را شنیدم. گوش‌هایم کر شد و چشم‌هایم تار شد. همسرم می‌خواست اسلحه را از من بگیرد که تیراندازی اتفاق افتاد.

رئیس دادگاه پرسید آیا اسلحه در دست تو بوده است که اکبر پاسخ داد: بله.

پس از آن، قاضی درباره علت شلیک به دخترش پرسید.

متهم پاسخ داد: نمی‌دانم چرا دستم را پایین بردم و تیراندازی شد. شاید می‌خواستم بگویم سروصدا نکن. چیزی یادم نمی‌آید اما شلیک کردم.

قاضی همچنین سوال کرد چرا هر دو گلوله به سر قربانیان اصابت کرده است که متهم گفت: نمی‌دانم.

من تمام زندگی‌ام را از دست داده‌ام

اکبر سپس خطاب به مادر همسرش گفت: اگر شما دخترتان را از دست داده‌اید، من تمام زندگی‌ام را از دست داده‌ام. همه به زندگی ما حسرت می‌خوردند.

او افزود: اگر در زندگی کسی آگاه و دلسوز کنارم بود، شاید این اتفاق رخ نمی‌داد.

چرا متهم خودکشی نکرد؟

وکیل مدافع متهم با اشاره به لایحه‌ای که پیش‌تر به دادگاه ارائه کرده بود، گفت: دفاعیات من در همان لایحه آمده است و از دادگاه می‌خواهم وضعیت روانی موکلم هنگام وقوع قتل را مد نظر قرار دهد.

نماینده دادستان در پاسخ گفت: متهم ادعا می‌کند در زمان قتل وضعیت روانی مناسبی نداشته و قصد خودکشی داشته است. اما سوال این است که اگر قصد خودکشی داشت، چرا پس از کشتن همسر و دخترش، با وجود باقی ماندن یک گلوله در اسلحه، اقدام به پایان زندگی خود نکرد؟ مگر ادعای او این نیست که درگیری بر سر اسلحه بوده و هر دو برای گرفتن آن تلاش می‌کردند؟

وی ادامه داد: حتی تصاویر بازسازی صحنه قتل با روایت متهم همخوانی ندارد. او سعی دارد نشان دهد که در جریان درگیری، اسلحه به پشت سر همسرش رفته و سپس شلیک شده است.

دختر ۱۲ ساله از ترس در گوشه اتاق پناه گرفته بود

نماینده دادستان با اشاره به ادعای اختلال روانی متهم در زمان ارتکاب جرم گفت: اگر متهم در آن لحظه دچار اختلال حواس بوده، پس چگونه بعد از وقوع جنایت محل را ترک کرده و به بانک رفته تا وانمود کند هنگام حادثه در خانه نبوده است؟ همچنین چگونه توانسته اسلحه را به بیابان ببرد و پنهان کند؟

او افزود: در فیلم صحنه جنایت مشخص است که دختر ۱۲ ساله از شدت ترس در گوشه اتاق پناه گرفته و آنجا کز کرده بود، اما با این حال به او شلیک شده است.

خودم را گناهکار می‌دانم و هیچ دفاعی ندارم

در پایان جلسه، متهم در آخرین دفاعیات خود با پذیرش مسئولیت گفت: خودم را گناهکار می‌دانم و دفاعی ندارم. صبح‌ها وقتی در زندان بیدار می‌شوم، دنبال همسر و دخترم می‌گردم. کاری که با دخترم کردم، نه در این دنیا و نه در آن دنیا بخشیده نمی‌شود.

پس از پایان دفاعیات متهم و وکیلش، قضات دادگاه ختم رسیدگی را اعلام کردند و برای صدور حکم وارد شور شدند.