علیرضا دبیر اکنون در آستانه یکی از سرنوشت‌سازترین تصمیم‌های دوران مدیریتی‌اش قرار گرفته است؛ تصمیمی که می‌تواند به پایان هفت سال حضور او در راس فدراسیون کشتی منجر شود و راهی تازه برای ورزش ایران گشاید.
این ماجرا از چند ماه پیش آغاز شده است؛ زمانی که نام علیرضا دبیر به عنوان گزینه اصلی ریاست کمیته ملی المپیک مطرح شد. در ابتدا این موضوع تنها در حد یک شایعه و حدس و گمان باقی ماند، اما با گذشت زمان ابعاد جدی‌تری به خود گرفت و اکنون به نظر می‌رسد احتمال حضور او در راس این نهاد مهم ورزشی بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته باشد. حتی در روزهای اخیر فشارها برای متقاعد کردن دبیر جهت ثبت‌نام در انتخابات کمیته ملی المپیک بیشتر شده است.
نکته قابل توجه این است که در روزهای گذشته رفت و آمدهای چشمگیری به فدراسیون کشتی صورت گرفته است؛ تعدادی از روسای فدراسیون‌های ورزشی با حضور در این مجموعه، با علیرضا دبیر دیدار کرده‌اند. گفته می‌شود هدف اصلی این ملاقات‌ها جلب رضایت رئیس فدراسیون کشتی برای حضور در انتخابات و پذیرفتن مسوولیت ریاست کمیته ملی المپیک بوده است؛ اتفاقی که نشان می‌دهد این موضوع دیگر صرفاً یک حدس رسانه‌ای نیست و تلاش‌های جدی برای تحقق آن در جریان است.
با وجود تمام این تحرکات، دبیر تا کنون علاقه چندانی برای ترک کشتی نشان نداده است. او در حالی که تحت فشار برخی مسئولان ورزشی و حتی چهره‌های سیاسی برای حضور در کمیته ملی المپیک قرار دارد، همچنان تاکید می‌کند که مایل است به فعالیت خود در فدراسیون کشتی ادامه دهد. ظاهراً رئیس فدراسیون کشتی بر این باور است که پروژه‌ای که برای این رشته تعریف کرده هنوز کامل نشده و حداقل باید تا المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس فرصت ادامه داشته باشد.
جالب است بدانید حتی پیش از مطرح شدن بحث ریاست کمیته ملی المپیک، صحبت‌هایی درباره ادامه حضور دبیر در فدراسیون کشتی برای یک دوره چهار ساله دیگر نیز مطرح بوده است. او ظاهراً برنامه‌هایی برای ادامه فعالیت در این مجموعه داشته و مایل بوده پروژه‌های نیمه‌تمام خود را به سرانجام برساند، اما اکنون پیشنهاد حضور در کمیته ملی المپیک شرایط را کاملاً دگرگون کرده و آینده مدیریتی کشتی ایران را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است.
با این حال، مقاومت دبیر در برابر پیشنهادهای مطرح شده لزوماً به معنای منتفی شدن حضور او در انتخابات نیست.
فشارها برای متقاعد کردن رئیس فدراسیون کشتی همچنان ادامه دارد و این احتمال وجود دارد که در روزهای آتی شرایط به گونه‌ای تغییر کند که او سرانجام تصمیم به ثبت‌نام در انتخابات بگیرد. حتی شنیده می‌شود ممکن است این تصمیم در آخرین لحظات و پس از ادامه رایزنی‌ها اتخاذ شود؛ اتفاقی که در صورت رخداد، می‌تواند مسیر مدیریتی کشتی ایران را وارد مرحله‌ای کاملاً تازه نماید.
در این میان، ظاهراً نگرانی‌ها درباره احتمال جدایی دبیر تنها به مسئولان فدراسیون محدود نمی‌شود و در کمپ تیم‌های ملی نیز این موضوع بازتاب گسترده‌ای داشته است. بنا بر شنیده‌ها، تعدادی از ستاره‌های کشتی ایران در روزهای اخیر با دبیر تماس گرفته و از او خواسته‌اند که فدراسیون را ترک نکند. همچنین سرمربیان تیم‌های ملی در تماس‌های جداگانه، خواستار ادامه حضور او در رأس فدراسیون کشتی شده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد احتمال پایان همکاری با دبیر برای بخشی از بدنه فنی و ورزشکاران نیز نگرانی‌های فراوانی به همراه داشته است.
اکنون تمام نگاه‌ها به تصمیم نهایی علیرضا دبیر دوخته شده است. از یک سو، علاقه او به ادامه پروژه‌ای که در کشتی ایران آغاز کرده و تمایلش برای ماندن تا المپیک لس‌آنجلس قرار دارد و از سوی دیگر، فشارهای روزافزون برای پذیرفتن مسئولیت ریاست کمیته ملی المپیک شرایط را پیچیده ساخته است. به نظر می‌رسد دبیر تا آخرین لحظات برای ماندن در کشتی مقاومت خواهد کرد، اما مشخص نیست این مقاومت تا چه زمانی ادامه یابد و آیا در نهایت پیشنهاد ریاست دومین نهاد مهم ورزش کشور را خواهد پذیرفت یا خیر.
در هر صورت، روزهای پیش رو می‌توانند برای آینده کشتی و ورزش ایران بسیار تعیین‌کننده باشند؛ چراکه اگر دبیر تصمیم به حضور در انتخابات کمیته ملی المپیک بگیرد و به ریاست این نهاد برسد، فدراسیون کشتی پس از هفت سال باید خود را برای دوره‌ای تازه آماده کند؛ دوره‌ای که بدون شک با پرسش‌های مهمی درباره جانشین دبیر و سرنوشت پروژه‌های بزرگ او همراه خواهد بود.