اعتراضات نامناسب و خارج از چهارچوب علیرضا دبیر و ضعف وی در زمینه دیپلماسی ورزشی، به عنوان عامل اصلی ناداوری‌های تنبیهی علیه آزادکاران ایران در مسابقات جهانی قزاقستان شناخته شد؛ رویدادی که به وضوح نشان می‌دهد عدم تمایل دبیر به نامزدی برای ریاست کمیته ملی المپیک، به نفع جایگاه بین‌المللی ورزش کشور تمام شده است.
روزنامه اطلاعات در گزارشی به نقل از پژمان درستکار، سرمربی تیم ملی کشتی آزاد، پس از ناداوری‌های جانبدارانه در مسابقات جهانی قزاقستان، نوشت:
«کافی است کشتی آرش یوشیدای ژاپنی مقابل حسن یزدانی را ببینید. در این چند سال گذشته، آرش یوشیدا هیچگاه اینقدر ضعیف ظاهر نشده بود.
درست است که یزدانی مرتکب یک اشتباه تاکتیکی در کنده‌کشی شد، اما خواهش من این است که ۱۰ داور فیلم کشتی را بارها ببینند. یوشیدا اصلاً پشت سر یزدانی نرفت بلکه کنار او بود. من برنده این کشتی را حسن یزدانی می‌دانم.
رحمان عموزاد هم در چهار ثانیه آخر چه فراری می‌توانست داشته باشد؟ چه خطایی انجام داد که به حریفش امتیاز دادند؟ داوران با ما به شدت ناعادلانه برخورد می‌کنند، جان بچه‌ها را می‌گیرند و ما هیچ فریادرسی نداریم.
واضح است که کشتی ما با بغض و کینه قضاوت می‌شود و آنها منتظر بهانه‌ای برای اعمال ناداوری هستند.»
پیش از مسابقات کشتی آزاد، مسابقات کشتی فرنگی برگزار شد که تیم ایران با درخشش چشمگیر، قهرمان جهان شد. در طول برگزاری این مسابقات، علیرضا دبیر چند بار به شدت به تیم داوری اعتراض کرد. وی دلیل این اعتراضات را اینگونه بیان کرد: «اگر اعتراض نمی‌کردم، دو کشتی آخر به پایان نمی‌رسید. یکی باید فدا شود. هر چقدر هم برای مملکت، مردم ایران و کشتی‌گیران فداکاری کنم، باز هم کافی نیست.»
اما سوال مهمی که از رئیس فدراسیون کشتی مطرح است این است که چرا در کشتی آزاد که ناداوری‌ها چند برابر کشتی فرنگی بود، وی به داوران و برگزارکنندگان مسابقات اعتراضی نکرد؟
پاسخ این موضوع کاملاً واضح است. اگر اتحادیه جهانی کشتی اجازه دهد که روسای فدراسیون‌ها در هر کشور با اعتراض و درگیری در مسابقات امتیاز کسب کنند، دیگر هیچ نظمی برقرار نخواهد بود و در هر مسابقه جهانی کشتی شاهد جنجال و نزاع خواهیم بود. بنابراین، وقتی علیرضا دبیر در مسابقات کشتی فرنگی مرزهای مجاز را رد کرد، مدیران اتحادیه جهانی با ناداوری‌های هدفمند و محروم کردن ورزشکاران ما از کسب مدال، به دبیر و رؤسای فدراسیون سایر کشورها هشدار دادند که اعتراضات خارج از چهارچوب پیامدهای سنگینی برای تیم‌شان خواهد داشت.
در چند روز اخیر، علیرضا دبیر ادعا کرده است که گروهی به وی فشار آورده‌اند تا برای ریاست کمیته ملی المپیک ثبت نام کند، اما او این پیشنهاد را نپذیرفته است.
ریاست کمیته ملی المپیک بیش از آنکه یک پست مدیریتی داخلی باشد، یک مقام ویژه و مهم در عرصه بین‌الملل است و نیازمند آشنایی کامل رئیس با دیپلماسی ورزشی و توانایی برقراری ارتباط مثبت و مستمر با مجامع جهانی و کمیته‌های المپیک سایر کشورهاست.
برخی اقدامات، گفته‌ها، ادعاها و رفتارهای خاص ممکن است در داخل کشور تبعاتی نداشته باشد، اما همان رفتارها در سطح بین‌المللی می‌تواند به اعتبار جهانی ورزش لطمه وارد کند و موجب ناداوری‌های هدفمند و تنبیهی علیه ورزشکاران کشور شود.
از این رو، با توجه به عدم آشنایی رئیس فدراسیون کشتی با اصول دیپلماسی ورزشی و اهمیت حفظ و ارتقای جایگاه ورزش کشور در سطح بین‌المللی، از وی به خاطر قبول نکردن ریاست کمیته ملی المپیک تشکر می‌کنیم و امید داریم که اتفاقات رخ داده در مسابقات جهانی قزاقستان، تجربه‌ای باشد تا چنین رفتارهایی در مسابقات آینده تکرار نشود.