متخصصان تغذیه و پزشکان تأکید می‌کنند که مصرف روزانه حتی آبمیوه صددرصد طبیعی توصیه نمی‌شود و بهتر است خود میوه به صورت کامل خورده شود.
زهرا اولادی، متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی، در گفتگو با همشهری بیان می‌کند: «در نگاه اول، آبمیوه طبیعی تفاوت زیادی با میوه ندارد. ویتامین‌ها، مواد معدنی و تعدادی از ترکیبات آنتی‌اکسیدانی همچنان در آن حفظ می‌شوند، اما مهم‌ترین بخش میوه یعنی فیبر تا حد زیادی در فرآیند تهیه آبمیوه حذف می‌شود. این تغییر ساده اما اساسی، نحوه عملکرد سیستم گوارش و هورمون‌های بدن را در واکنش به قند موجود در میوه به‌شکل قابل توجهی دگرگون می‌کند.»
این کارشناس تغذیه ادامه می‌دهد: «فیبر نقش یک ترمز طبیعی را ایفا می‌کند. وقتی یک سیب یا پرتقال کامل مصرف می‌کنیم، فیبر موجود در آن‌ها باعث می‌شود قند طبیعی میوه (فروکتوز) به آرامی جذب شود، ترشح انسولین و افزایش قند خون به تدریج رخ دهد و احساس سیری طولانی‌تر حفظ شود. اما زمانی که آبمیوه مصرف می‌کنیم، این مکانیسم از بین می‌رود و قند با سرعت بسیار بیشتری وارد جریان خون می‌شود و بدن به ترشح ناگهانی و شدید انسولین وادار می‌شود. این نوسان شدید انسولین باعث می‌شود خیلی زود دوباره فرد احساس گرسنگی کند.»
اولادی تأکید می‌کند: «البته این موضوع به معنای مضر بودن مطلق و صددرصد آبمیوه نیست. اگر فردی گهگاه یک لیوان کوچک آبمیوه تازه بنوشد، برای اغلب افراد سالم مشکل خاصی ایجاد نمی‌شود. اما مشکل زمانی شروع می‌شود که آبمیوه جایگزین مصرف میوه کامل شود یا به نوشیدنی روزانه تبدیل گردد؛ اتفاقی که در بسیاری از خانواده‌ها به ویژه درباره کودکان بسیار رایج است.»
افرادی که باید بیشتر محتاط باشند
آبمیوه‌های طبیعی برای برخی گروه‌ها می‌تواند مضرات بیشتری داشته باشد؛ به عنوان مثال، افراد مبتلا به دیابت یا پیش‌دیابت، کسانی که اضافه وزن دارند، افراد مبتلا به کبد چرب و کسانی که سطح تری‌گلیسیرید خونشان بالا است، بهتر است به جای آبمیوه، میوه کامل مصرف کنند. برای این دسته از افراد، حتی قند طبیعی موجود در آبمیوه هم می‌تواند باعث افزایش سریع‌تر قند خون شود.
جایگزین کردن میوه با آبمیوه برای کودکان، یکی از چالش‌های رایج والدین است. طبق دستورالعمل‌های جدید آکادمی اطفال آمریکا (AAP)، مصرف آبمیوه برای کودکان زیر یک سال کاملاً ممنوع است؛ زیرا این کار باعث می‌شود رشد ذائقه آن‌ها برای پذیرش غذاهای جامد مختل شود و همچنین ریسک پوسیدگی دندان‌های شیری به شدت افزایش می‌یابد. برای کودکان بزرگ‌تر نیز محدودیت‌های جدی و سخت‌گیرانه‌ای در نظر گرفته شده است.