آن شب فراموش‌نشدنی سال 1381 در اوج بی‌خبری و خوشی بودیم
آن شب فراموش‌نشدنی سال 1381 در اوج بی‌خبری و خوشی بودیم



6عصر: کاربران با تماشای ویدیویی قدیمی از هنرمندان سینما به نتایجی رسیدند که بسیار جالب و حیرت‌انگیز است. شاید حتی دوران محبوبیت نوستالژی رو به پایان باشد و اینک نگاه واقع‌بینانه جایگزین آن شده است. به جز کامنت‌هایی که به زیبایی، سادگی و طبیعی بودن چهره‌های حاضر در این جمع اشاره دارند، بیشتر نظرات به این موضوع معطوف است که «امید بیهوده» چگونه می‌تواند موجب استمرار وضعیتی شود که در آن نجاتی نیست. از این منظر، هم خود ویدیو و هم واکنش‌های مردم نسبت به آن، موضوعاتی قابل توجه و تحلیل‌پذیرند.

سال‌های ابری: دوستی از دوران راهنمایی این ویدیو را برایم فرستاد و حس خوب و بی‌دغدغه روزهای دهه هشتاد را در من زنده کرد. بیش از همه دلم برای امین حیایی، کراش آن روزهای من (سریال روزگار جوانی)، تنگ شد.

سرپیکو نوشت: کسی این ویدیو را منتشر کرده بود، به نظرم حجاب و استایل هنرمندان ۲۵ سال پیش در مراسم‌ها بسیار بهتر از مدل‌های امروزی است که با انواع کلاه‌های عجیب و غریب در مراسم‌های سال‌های اخیر ظاهر می‌شوند.

گلدون: در این ویدیو تنها یک نکته جالب توجه است و آن هم زیبایی الیزابت امینی است که هیچ‌گاه به اندازه کافی به آن پرداخته نشده است.

هدیه: همیشه آهنگ‌ها و تصاویر آن دوران مرا یاد خاله‌ام می‌اندازد که آن موقع سالم و شاد بود و همان شکلی بود، یا دخترعمه‌هایم که اکنون یکی از آنها در این دنیا نیست و بقیه هر کدام در گوشه‌ای از دنیا زندگی می‌کنند. همه‌شان بسیار زیبا هستند.

دلی: آن زمان تازه ده سالم بود. چگونه شد که الان ۳۴ ساله‌ام؟ گذر زمان مانند برق و باد بود. اگر عمری باشد، شاید به ۴۵ سالگی برسم و آن روزها را دوباره ببینم.

بدیع‌الزمان: خانمی که کنار رویا نونهالی نشسته بود را نمی‌شناسم اما بسیار زیبا بود. من او را دوست داشتم. چه شد که ناگهان ناپدید شد؟ همراه با آتنه فقیه نصیری و مرجان محتشم، چقدر زیبا بودند؛ همه‌مان واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتیم! (این کاربر منظورش الیزابت امینی بود)

89

گجت: فارغ از اینکه همه جوان، طبیعی و زیبا هستند، حس شادی و رهایی در این افراد موج می‌زند که اکنون وجود ندارد. همه به ادا و اطوار افتاده‌اند و سلبریتی‌ها دیگر شبیه انسان‌های معمولی نیستند.

توکیو: ما به شکل واضحی دچار انحطاط فرهنگی شده‌ایم. واقعاً چقدر تأسف‌آور است که از آن همه زیبایی و طبیعی بودن به این افراد با پوشش‌های عجیب و غریب رسیده‌ایم که دیدنشان آزاردهنده است. برخی سلبریتی‌ها آنقدر عمل زیبایی انجام داده‌اند که به سختی می‌توان آنها را شناخت.

بهراد: سینما از اوایل دهه ۸۰ به تدریج سقوط کرد. ما نسلی بودیم که جوانی را در دهه ۷۰ گم کردیم و نابود شدیم. تمام زیبایی‌ها در همان سال‌ها متمرکز بودند، البته فقط در سینما، و پس از آن همه چیز پوچ و بی‌معنا شد. آن روزها، فیلم‌ها و آدم‌ها چقدر زیبا بودند.

مرتضی: در واقع الآن آرایش کمتر شده اما تفاوت اصلی آن زمان با امروز نبود تزریق ژل، لیفت و بوتاکس بود. با این کارها احساس چهره‌ها از بین رفته و همه چهره‌ها یخ‌زده و سنگی شده‌اند، چشم‌ها و ابروها منجمد و بی‌حالت‌اند.

آیدا: چه دوران زیبایی بود دهه ۸۰! پوستر بازیگران را همه جا می‌زدند. من خودم دو عکس حمید گودرزی را روی دیوار اتاقم داشتم، واقعاً عالی بود. چقدر این افراد تغییر کرده‌اند؛ آن زمان ساده، زیبا و خوش‌تیپ بودند و دستکاری نشده بودند. یادش بخیر، آن وقت‌ها ۹ سالم بود، سال ۸۱.

آزیتا: خیلی دلم برای کیومرث پور احمد می‌سوزد.

و علیرضا: آتنه فقیه نصیری در لیگ دیگری زیباست. حیف که گذر زمان او را از سینما و تصویر دور کرد. حتی مهران مدیری در این تصاویر آدم روان‌تری به نظر می‌رسد. رضا رویگری هم کنار عطاران نشسته است. چه بودیم و چه شدیم!