مایکل داگلاس در گفتوگویی جدید درباره جک نیکلسون اظهار داشت که این بازیگر شناخته شده دیگر در سینما فعالیت نمیکند، اما از سلامتی خوبی برخوردار است.
به گزارش ایسنا، مایکل داگلاس، بازیگر و تهیهکننده آمریکایی که این روزها مشغول معرفی کتاب خاطرات تازه خود با عنوان «یک ماجرای فوقالعاده» است، در مراسمی که به همین مناسبت برگزار شد، در پاسخ به سوالی درباره جک نیکلسون و رابطهاش با این بازیگر فیلم «یکی باید کوتاه بیاید» گفت: «همیشه دلم میخواست با جک همبازی شوم. او دیگر فعالیت نمیکند. حالش خوب است، اما از دید عموم فاصله گرفته است. این را میدانم.»
در ادامه افزود: «هنوز گهگاه او را میبینم، اما حالش خوب است. اغلب در اطراف خانهاش قدم میزند و دمپایی به پا دارد. این رفتار کاملاً طبیعی است. او شایسته چنین آرامشی است و من این موضوع را درک میکنم. چند سالی از من بزرگتر است، ولی شرایطش را میفهمم.»
مایکل داگلاس هماکنون ۸۲ سال سن دارد و جک نیکلسون نیز ۸۹ ساله است.
اگرچه این دو بازیگر هرگز در یک فیلم با هم بازی نکردهاند، داگلاس تهیهکنندگی فیلم «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» محصول سال ۱۹۷۵ را برعهده داشت؛ فیلمی که نیکلسون در آن نقش رندل مکمورفی را ایفا کرد. این اثر نامزد دریافت ۹ جایزه اسکار شد و پنج جایزه، از جمله اسکار بهترین بازیگر مرد برای نیکلسون و بهترین فیلم را کسب کرد.
نیکلسون تاکنون به طور رسمی بازنشستگی خود را اعلام نکرده است، اما از زمان حضورش در فیلم «از کجا میدانی؟» در سال ۲۰۱۰، دیگر در هیچ فیلمی بازی نکرده است. همچنین او به ندرت در انظار عمومی ظاهر میشود؛ هرچند دخترش، لورین، در آوریل سال جاری و به مناسبت تولد ۸۹ سالگیاش، عکسی از او منتشر کرد.
به گزارش ورایتی، آخرین حضور عمومی نیکلسون به برنامه ویژه پنجاهمین سالگرد مجموعه تلویزیونی «پخش زنده شنبه شب» بازمیگردد که در فوریه ۲۰۲۵ از شبکه انبیسی پخش شد. او در این مراسم به همراه دخترش حضور داشت.
جک نیکلسون اولین نقش خود را در سال ۱۹۵۸ در فیلم «قاتل نقنقو» بازی کرد و تقریباً یک دهه طول کشید تا به نخستین نقش اصلی خود در فیلم «ایزی رایدر» (۱۹۶۹) برسد. این فیلم که در کنار پیتر فوندا و دنیس هاپر ساخته شد، موجب شهرت او شد و نخستین نامزدی اسکار را برایش به ارمغان آورد.
او پس از موفقیت «ایزی رایدر»، نقش اصلی دیگری در فیلم «پنج قطعه آسان» (۱۹۷۰) ایفا کرد که باعث دومین نامزدی اسکارش شد.
در سال ۱۹۷۱، نیکلسون در کنار چهرههای مشهوری مانند کندیس برگن و آرت گارفانکل در فیلم «معرفت جسمانی» ساخته مایلک نیکولز بازی کرد و در سال ۱۹۷۳ برای فیلم «آخرین جزئیات» سومین بار نامزد جایزه اسکار شد.
سال بعد، در فیلم موفق «محله چینیها» به کارگردانی رومن پولانسکی ظاهر شد و در سال ۱۹۷۵ با ایفای یکی از به یادماندنیترین نقشهای خود در «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» به کارگردانی میلوش فورمن، نخستین جایزه اسکار خود را گرفت.
در سال ۱۹۸۰، بازگشتی به ژانر ترسناک داشت که شاید شناختهشدهترین نقش او در فیلم «درخشش» ساخته استنلی کوبریک بود، اقتباسی از رمان استیون کینگ.
نیکلسون دومین جایزه اسکار خود را در سال ۱۹۸۳ برای فیلم «شرایط مهرورزی» دریافت کرد؛ فیلمی که موفقیت قابل توجهی در گیشه داشت و در کنار بازیگرانی مانند شرلی مکلین، جف دنیلز و دبرا وینگر ساخته شد. در سال ۱۹۸۹ نیز با ایفای نقش نمادین و ترسناک جوکر در فیلم «بتمن» به کارگردانی تیم برتون، حضوری تاریخی در سینما داشت و در سال ۱۹۹۷ برای فیلم «بهتر از این نمیشه» اثر جیمز ال. بروکس، سومین جایزه اسکار خود را کسب کرد.
در دهه ۲۰۰۰ میلادی، نیکلسون در یکی از آخرین نقشهای مهم خود در فیلم برنده اسکار «رفتگان» به کارگردانی مارتین اسکورسیزی بازی کرد، در کنار لئوناردو دیکاپریو و مت دیمون. پس از آن در فیلمهایی چون «فهرست پاکت»، «من هنوز اینجا هستم» و نهایتاً «از کجا میدانی» (۲۰۱۰) حضور داشت که آخرین حضور سینماییاش محسوب میشود.
جک نیکلسون با کسب دو جایزه اسکار در نقش اول و یک جایزه اسکار در نقش مکمل، جزو معدود بازیگران تاریخ سینما است که سه جایزه اسکار بازیگری دریافت کرده و تاکنون بیش از ۱۰۰ جایزه سینمایی به دست آورده است.
