پائو کوبارسی تاکنون ۱۴۱ بازی رسمی برای تیم بارسلونا انجام داده است.
بر اساس گزارش فوتبال ۳۶۰، کوبارسی در گفتوگویی مفصل با رسانه «اتلتیک» وابسته به نیویورکتایمز، به روند پیشرفتهای اخیر خود در زمین فوتبال اشاره کرد و نکات مهمی را درباره تجربههایش در سطح بینالمللی بیان نمود.
او درباره لحظات حساس فینال جام جهانی توضیح میدهد: «به یاد دارم مسی در نزدیکی محوطه جریمه توپ را داشت. در سمت مقابل سیمئونه پشت خط دفاعی ما حرکت میکرد. در آن لحظه کمی سردرگمی در خط دفاع بود اما به محض پاس مسی، سریع اطرافم را نگاه کردم تا جایگاهم را تشخیص دهم. مریـنو را کنار خودم دیدم و سنسی قصد داشت به فضای بین من و مریـنو نفوذ کند. تصمیم گرفتم با تمام توان به سمت سنسی بدوم و نتیجه اتفاقات بعدی را به خدا بسپارم. توپ را دور کردم و روی زمین افتادم. کاملاً خسته و از نفس افتاده بودم. سرم را روی چمن گذاشتم و حتی به پشت سرم نگاه نکردم. صدای غیرعادی یا عجیب از سکوها نشنیدم. سپس یک چشمم را باز کردم تا وضعیت دروازه خودمان را بررسی کنم. خوشبختانه توپ وارد گل نشد و با آرامش نفس کشیدم. گفتم دیگر فرصت کمتری برای دفاع و رسیدن به قهرمانی جهان باقی مانده است!»

در خصوص جوایز تازهای که دریافت کرده، کوبارسی میگوید: «واقعاً شوکه شدم. سعی میکنم بفهمم چه کاری انجام دادهام، هرچند این کار سخت است. قبل از فینال واقعاً مطمئن نبودم که بتوانم جایزه بهترین بازیکن جوان را ببرم یا نه. میدانستم این احتمال وجود دارد چون تعداد زیادی از بازیکنان جوان فرصت بازی در فینال جام جهانی را پیدا نمیکنند. هدفم این بود که بهترین عملکردم را ارائه دهم و به قهرمانی تیم اسپانیا کمک کنم.»
کوبارسی پیش از مداخله سرنوشتسازش در دقایق پایانی بازی، نقش مهمی در مسابقه ایفا کرده بود. در دقیقه ۹۳ بازی، او هدف تکل انزو فرناندس قرار گرفت. مدافع تیم اسپانیا در هوا چرخید و این صحنه منجر به اخراج هافبک آرژانتینی شد. او درباره این لحظه بیان میکند: «توپ آزاد بود و هر دو با هم برای گرفتن آن وارد تکل ۵۰-۵۰ شدیم. من زودتر رسیدم و در هوا چرخیدم اما آن لحظه را دقیق به یاد ندارم. حس میکردم ذهنم شناور است. مچ دستم کمی آسیب دید ولی در فینال جام جهانی آدرنالین به شما این قدرت را میدهد که هر شرایطی را تحمل کنید.»
او همچنین به عنوان برنده جایزه پسر طلایی ۲۰۲۶ انتخاب شده است؛ این جایزه که توسط نشریه ایتالیایی توتو اسپورت به بهترین بازیکن زیر ۲۱ سال جهان اعطا میشود، برای کوبارسی اهمیت زیادی دارد. او میگوید: «وقتی جوان هستید، جوایزی مثل پسر طلایی آرزوی بزرگی است. بسیار خوشحالم که این جایزه را دریافت کردم. فصل بسیار خوبی با بارسلونا داشتهام و این نشان میدهد که در مسیر درستی قرار دارم.»

کوبارسی درباره توجه کمتر به مدافعان میگوید: «مدافعان معمولاً کمتر مورد توجه قرار میگیرند. مردم بیشتر مهاجمان، بالها و به طور کلی بازیکنان هجومی را دوست دارند. بازیکنان خط دفاع وظایف سختتر و کمنمایشتری دارند. دوست دارم نقش ما بیشتر دیده شود؛ نه به خاطر خودم بلکه چون هر مدافعی باید به اندازه شایستگیاش تحسین شود چون مسئولیت مهمی بر عهده داریم.» این حرف به خصوص درباره کوبارسی صدق میکند. او در این فصل با ۱۱۴۲ دقیقه بازی، سومین بازیکن بارسلونا از نظر دقایق حضور در زمین زیر نظر هانسی فلیک است. کوبارسی در این فصل ۹ بازی در لالیگا انجام داده و در آمارهای توپربایی با ۱۳ مورد، شوتهای مهار شده با ۴ مورد، نبردهای هوایی رودررو با ۳۷ مورد و نبردهای موفق با ۲۷ مورد، در صدر تیم قرار دارد. همچنین با ۸۵۸ پاس صحیح، بهترین بازیکن تیمش در این زمینه به شمار میرود.
او درباره الگوهای فوتبالیاش میگوید: «وقتی بچه بودم، کارلوس پویول الگوی من بود.» سپس به مدافع افسانهای دیگری از بارسلونا اشاره میکند: «الگوهای من پویول و جرارد پیکه هستند. هر دو سبک بازیشان را دوست دارم؛ هم مدافع پرتلاش و جنگنده و هم مدافعی ماهر در شروع حملات از عقب. پیکه نقش مهمتری در آغاز حملات داشت اما پویول از نظر ذهنیت و شخصیت بازیکن بسیار مهمی بود. در سالهای اخیر ویرجیل فندایک از لیورپول را نیز خیلی دنبال کردهام. البته خودم را هم به دقت زیر نظر دارم و عملکردم را تحلیل میکنم. وقتی اشتباهی میکنم، خیلی سختگیرانه خودم را نقد میکنم. در جریان مسابقه کاملاً به همه اتفاقات آگاه هستید. انتظارات زیادی دارم و به شکلی مثبت، خودم را بابت نکات منفی سرزنش میکنم ولی این باعث نمیشود روز بعد اعتماد به نفس خود را از دست بدهم. با همان روحیه به کار ادامه میدهم و تلاش میکنم اشتباهاتم را به حداقل برسانم.»
کوبارسی درباره زندگی خانوادگیاش توضیح میدهد: «کسبوکار خانوادگی ما همچنان فعال است و عمو و پسرعمویم آن را اداره میکنند. پدرم دیگر در میان ما نیست و به همین خاطر او میتواند به تماشای بازیهایم بیاید. پدر و مادرم بازنشسته شدهاند و من به عنوان پسر توانستم به آنها کمک کنم تا به این شرایط برسند. حالا میتوانیم همه با هم از زندگی لذت ببریم چون اگر امروز در این جایگاه هستم، به خاطر فداکاریهای آنهاست.»

کوبارسی در این فصل برای نخستین بار به صورت مستقل زندگی میکند. او میگوید: «حالا باید آشپزی کنم ولی مسئلهای نیست. واقعاً آشپز بدی نیستم. هرچند فاصله زیادی با یک حرفهای دارم اما از درست کردن انواع پاستا، خوردن برنج زیاد و آماده کردن ماهی در سرخکن بدون روغن لذت میبرم. برای خودم راه و روشهایی دارم! همچنین در کلاس زبان انگلیسی شرکت میکنم. دوست دارم تمرین کنم و پیشرفت کردهام. همه چیز را متوجه میشوم و هر روز با فلیک به زبان انگلیسی صحبت میکنم. هنوز در سطحی نیستم که بتوانم یک مصاحبه کامل به انگلیسی انجام دهم اما به آن مرحله نزدیک میشوم.»
کوبارسی میگوید: «به خودرو علاقه دارم و گاهی مدلهای جدید را بررسی میکنم. والدینم دوست ندارند در ۱۹ سالگی پشت فرمان یک خودروی لوکس بنشینم. به من گفتند کمی صبر کنم، بزرگتر شوم و تجربه بیشتری کسب کنم و بعد فرصت کافی برای خرید یک خودروی تجملی خواهم داشت.»

به نظر میرسد کوبارسی هنوز برای رانندگی با یک خودروی پرسرعت به اندازه کافی بزرگ نشده اما به اندازه کافی قابل اعتماد است که بتواند مقابل هری کین، برنده توپ طلای ۲۰۲۶، بازی کند. رقابت این دو بازیکن در تعیین نتیجه دیدار امشب لیگ ملتها تاثیرگذار خواهد بود. او میگوید: «دو بار مقابل کین بازی کردهام و مهار او خیلی سخت است. او بازیکنی بسیار باهوش است و همه این را میدانند، ولی از نظر فیزیکی هم جثه بزرگی دارد، قدرتمند است و به خوبی از بدنش استفاده میکند. میتوانم بگویم کین بازیکن محبوب من در تیم ملی انگلیس است. البته آنتونی گوردون، همتیمی من در بارسلونا را هم دوست دارم. همیشه لیگ برتر را دنبال کردهام. اگر بخواهم ورزشگاه محبوبم را انتخاب کنم، دوست دارم در یک شب بزرگ لیگ قهرمانان اروپا در آنفیلد بازی کنم. مطمئناً این تجربهای فوقالعاده خواهد بود.»
