پرسپولیس در شش بازی ابتدایی این فصل، ضمن حفظ آمار دفاعی فصل پیش، توانسته است تعداد گلهای زده خود را سه برابر کند و پنج امتیاز بیشتر نسبت به آن زمان کسب نماید.
به گزارش “ورزش سه”، قابل توجهترین تفاوت پرسپولیس تحت هدایت مهدی تارتار نسبت به نسخههای اخیر این تیم را باید در عملکرد هجومی و گلزنی مقابل دروازه حریفان جستوجو کرد. سرخپوشان از شش بازی آغازین خود موفق به کسب ۱۳ امتیاز شدهاند؛ هرچند که این بهترین شروع آنها طی پنج فصل اخیر نیست، اما رسیدن به تعداد ۱۲ گل زده، شاخصی است که تیم کنونی را از تمام آغازهای مشابه در این دوره متمایز میکند.
پرسپولیس اکنون به طور میانگین در هر بازی دو گل به ثمر میرساند، در حالی که با تغییر کادر فنی و جابهجایی تقریباً نیمی از بازیکنان، وارد مرحلهای جدید شده است.
تفاوت این فصل با فصل گذشته بیش از هر مقایسه دیگری به چشم میآید. پرسپولیس در شش مسابقه نخست فصل ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بدون شکست بود، اما به دلیل پنج تساوی و تنها یک پیروزی، مجموع امتیازاتش به هشت محدود شد.
در مقابل، تیم مهدی تارتار تنها یک شکست داشته، اما با چهار برد و یک مساوی، پنج امتیاز بیشتر به دست آورده است. این بار سرخها به جای تساویهای فراوان، بیشتر طعم پیروزی را چشیدهاند و این تغییر در نتایج به وضوح با افزایش تعداد گلهای زده ارتباط دارد.
در فصل گذشته، پرسپولیس در همین تعداد بازی تنها چهار گل زده بود، در حالی که تیم فعلی با ۱۲ گل زده پیشتاز است. نکته مهمتر اینکه تعداد گلهای خورده هر دو تیم برابر و سه گل است؛ یعنی افزایش قدرت هجومی همراه با افزایش گلهای دریافتی نبوده است. تفاضل گل نیز از مثبت یک به مثبت ۹ رسیده که نشاندهنده تفاوت روشن دو شروع فصل است.
با این حال، برتری در تعداد گلها به معنای ثبت بهترین رکورد امتیازی نیست. در دو فصل ۱۴۰۱-۱۴۰۲ و ۱۴۰۲-۱۴۰۳، پرسپولیس شش بازی اول را با چهار برد و دو تساوی پشت سر گذاشت و به ۱۴ امتیاز رسید. هر دو این فصلها در نهایت با قهرمانی سرخها خاتمه یافت.
تیم تارتار از نظر تعداد پیروزی برابر با آن دو فصل است، اما تفاوت یک شکست به جای تساوی باعث شده یک امتیاز کمتر کسب کند.
مقایسه با شروع دوران خوان کارلوس گاریدو نیز نیازمند دقت است. در پایان هفته ششم فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۴، پرسپولیس از پنج بازی ۱۱ امتیاز داشت و بازی هفته چهارم برابر گلگهر هنوز برگزار نشده بود. آن دیدار بعدها با پیروزی یک بر صفر سرخها به پایان رسید و مجموع امتیاز شش هفته نخست به ۱۴ رسید. با این حال، این عدد نباید به عنوان امتیاز واقعی تیم در پایان هفته ششم یا مبنای مقایسه مستقیم قرار گیرد، زیرا بازی معوقه در زمان متفاوتی برگزار شده است.
از لحاظ دفاعی نیز تیم فعلی آمار قابل قبولی دارد، اما رکورددار محسوب نمیشود. دریافت سه گل در شش مسابقه با سه فصل دیگر این دوره برابر است و پرسپولیس در فصل ۱۴۰۱-۱۴۰۲ با دو گل خورده شروع بهتری داشت.
آنچه تیم تارتار را پیش میبرد، همان ۱۲ گل زده است که حتی از ۹ گل فصل ۱۴۰۲-۱۴۰۳، بهترین آمار هجومی پنج فصل اخیر در این بازه، نیز فراتر رفته است.
پرسپولیس با میانگین حدود ۲.۱۷ امتیاز در هر مسابقه به تعطیلات رسیده، اما با افزایش تعداد تیمها به ۱۸ در لیگ، هر تیم باید ۳۴ بازی انجام دهد و مقایسه امتیاز نهایی با فصلهای ۳۰ مسابقهای بدون توجه به این تفاوت، دقیق نیست. برای تیم تارتار حفظ این میانگین امتیازی و استمرار قدرت گلزنی اهمیت بیشتری از صرفاً مقایسه مجموع امتیازات دارد.
شش بازی برای قضاوت نهایی درباره تیمی با این تغییرات گسترده کافی نیست، اما نشانههای امیدوارکننده پرسپولیس کاملاً مشهود است: تیمی که سال گذشته در این مقطع به سختی گل میزد و پیروز میشد، اکنون با همان تعداد گل خورده، سه برابر گل زده و چهار برابر برد بیشتر به دست آورده است. ادامه این روند در هفتههای آینده، مهمترین آزمون پرسپولیس تحت هدایت مهدی تارتار خواهد بود.