هوشنگ گلمکانی در یادداشتی که در «فیلم امروز» منتشر شده، به موضوع توقیف سریال «یل» به دلیل نمایش صحنهای از آغوش مادرانه اشاره میکند. همچنین برنامه «صحنه» به خاطر همسرایی ترانهای از ابی دچار توقیف شده و سریال «سرخ و سیاه» نیز به دلیلی که هنوز مشخص نیست، مورد سانسور قرار گرفته است. این موارد نشان میدهد که این روزها پلتفرمهای شبکه نمایش خانگی بیش از هر چیز درگیر محدودیتها، بگیر و ببندها و توقیف آثاری هستند که به نظر میرسد از دید مسئولان «ناپاک» شناخته شدهاند.

در چنین شرایطی، یکی از جملاتی که زیاد شنیده میشود این است که سانسور و توقیف یا حتی شایعه آن، به نوعی ترفند و کلک پلتفرمها برای جذب مخاطب و بازارگرمی است. اما حتی اگر این ادعا درست باشد، باید پذیرفت که سانسورچیها باید با غرور بپذیرند که کارشان با واکنشها و استقبالهای بسیار متناقضی در جامعه روبرو میشود!
با وقوع سه رویداد توقیف و سانسور همزمان، این موضوع به چالشی مهم و روز در پلتفرمهای شبکه نمایش خانگی تبدیل شده و باعث واکنشهای مختلفی در میان سازندگان سریالها شده است. در واقع، نظارت ساترا با رویکردی که شبیه به سازمان صداوسیماست، به نتیجهای منجر شده که از همان ابتدا با تأسیس ساترا پیشبینی میشد.
آیدا پناهنده، کارگردان شناخته شده، از شدت فشار و تحمیلها بر سریال خود تا حدی ناراحت شده که اعلام کرده دیگر تمایلی به ساخت سریال ندارد، زیرا معتقد است ساترا شبکه نمایش خانگی را نیز مانند یکی از کانالهای صداوسیما میبیند.
به نظر میرسد ساترا به تنظیمات اولیه و محدودیتهای دهه شصت برگشته است و اکنون هر سازنده سریال باید پیش از هر چیز به فکر مواجهه با سانسور و محدودیتها باشد.
